Plus Column

Aldus radicaliseerde de gestoorde Gökmen

Theodor Holman Beeld Wolff

De dader. Geboren in Turkije, 37 jaar. Op z'n strafblad staat een poging tot doodslag, een verkrachting en verder een winkeldiefstal, rijden onder invloed en het bespugen van een politieagent.

Hij wekt de indruk als 'zware crimineel' wel een loser te zijn. Andere zware criminelen liggen ergens op een boot te zonnen, sluiten deals in Zuid-Amerika of lurken aan een waterpijp in een duur bordeel en verdienen met hun slechtheid zoveel geld dat ze de halve belastingdienst in hun zak hebben.

Een zware crimineel is tegenwoordig een volwaardig beroep. Zware criminelen treden op in talkshows en als ze dat niet doen, dan vertellen hun advocaten wel in diezelfde praatprogramma's dat hun cliënt van alles het slachtoffer is en in feite een schat van een gozer.

Maar toen deze professionele loser, Gökmen T., in het spiegeltje aan de wand keek, werd die eerst rood van schaamte, om uiteindelijk van gêne te barsten. Zijn fanatieke godsdiensten niet uitermate geschikt voor zulke mislukkelingen?

Of de dader een terroristisch motief had, valt niet met zekerheid uit te sluiten, zei de minister-president. Dus er zijn aanwijzingen dat hij wel met zijn willekeurige liquidaties ontwrichting van de samen­leving wilde zaaien. Dat is ­terreur.

Niets en niemand corrigeerde hem ooit. Zijn omgeving niet, maar ook de Nederlandse rechtstaat niet. Zijn advocaat moet heel goed zijn geweest, want ze kreeg hem steeds weer vrij. Straf leidde bij hem nooit tot inzicht. Integendeel.

Als criminaliteit je beroep is, ja, dan pleeg je misdaden op de momenten dat je vrij bent. Ik pleit niet voor levenslang voor de vergrijpen die hij had gepleegd, al hoop ik wel dat hij nu levenslang krijgt. Bij zulke dieptreurige sloebers, voor wie doodslag en verkrachting middelen zijn om met de ander te communiceren, hoop je toch dat hun vrijheid wat wordt beperkt. Vooral voor hemzelf.

Maar ook sloebers kunnen tussen de mazen van het net door glippen en dan zwemmen ze naar radicale kusten. De ene dag was hij dief, de andere dag een vrome moslim. De schizofreen wiens ene persoonlijkheid de misdaden van de andere sanctioneerde en andersom.

Aldus radicaliseerde de gestoorde Gökmen en pleegde een zware misdaad in de hoop op godsdienstige erkenning. Terrorisme geeft namelijk in en buiten het gevang een ­status die je nergens anders krijgt.

Een laken waaronder een slachtoffer ligt van terrorisme - het maakt me nog steeds woedend.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden