Tuğrul Çirakoğlu. Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

Al snel kreeg hij spijt van zijn vraag

PlusTuğrul Çirakoğlu

In de middag kreeg ik een telefoontje met de vraag of we een zelf­doding konden opruimen. Toen ik naar de omstandigheden omtrent het overlijden vroeg, werd het stil aan de andere kant van de lijn. Zachtjes zei mevrouw: “Mijn man heeft zichzelf van het leven beroofd met een kettingzaag.” Ik verstijfde en wist niet goed wat ik hierop moest antwoorden.

Enkele uren later arriveerde ik met mijn collega bij de woning. Een mooi onder­houden rijtjeshuis. Terwijl we de spullen aan het uitladen waren, liepen de vrouw en haar zoon naar buiten. Ze waren nog steeds in shock door het overlijden; converseren ging daarom moeizaam. De ogen van de zoon waren door het vele huilen rood geworden, het gezicht van zijn moeder was zwart uitgeslagen van verdriet.

Omdat we de restanten van het incident nog moesten opruimen, vroeg ik zo min mogelijk naar wat zich hier had af­gespeeld. Bij opdrachten als deze zet ik het liefst alles op nul. Eventueel kan ik later nog wel om meer informatie vragen.

Op de plek waar de man was overleden lag een grote, heldere plas bloed met dikke klonters. Overal in de ruimte waren ­bloedspetters te zien. Toen ik het bloed aan het opscheppen was, beeldde ik me in dat iemand enkele potten jam op de grond kapot had gesmeten. Alles was beter dan eraan te worden herinnerd dat iemand zich hier enkele uren eerder van het leven had beroofd.

Nadat we alles hadden opgeruimd en de ruimte weer schoon was, liep ik naar de nabestaanden om te melden dat ons werk erop zat. Zoals gebruikelijk vroeg ik of ze het eindresultaat wilden zien. De jonge dochter barstte door mijn vraag spontaan in tranen uit en verontschuldigde zich. De moeder en zoon hadden er minder moeite mee en liepen met mijn collega naar de ruimte. Uit nieuwsgierigheid vroeg hij hen wat er exact was gebeurd, maar al snel kreeg hij spijt van zijn vraag. De vader van het gezin had een einde aan zijn leven gemaakt door een kettingzaag op zijn keel te zetten. Zijn lichaam werd aangetroffen door zijn dochter.

Het verliezen van iemand is nooit gemakkelijk, vooral niet onder zulke bedroevende omstandigheden. Gelukkig had ik alle herinneringen aan het gebeuren kunnen opruimen. Het gezin kon zich richten op wat nu echt belangrijk was: elkaar steunen en liefhebben.

Denk je aan zelfmoord of maak je je zorgen om iemand? Praten over zelfmoord helpt en kan anoniem via de chat op www.113.nl of telefonisch op 113 of 0800-0113.

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

null Beeld Tuğrul Çirakoğlu
Beeld Tuğrul Çirakoğlu
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden