Jaap de Groot. Beeld Artur Krynick

Al schakend zette Ronald Koeman Duitsland mat

Plus Jaap de Groot

Soms is het fascinerend om te zien hoe een coach aan het schaken is. Hoe hij als strateeg met de wedstrijd speelt.

Johan Cruijff kon het als geen ander, Vicente del Bosque beheerste het ook, net als Pep Guardiola. Allemaal in staat om op de juiste momenten beslissingen te nemen die het team versterken en de tegenstander verzwakken.

Dat blijft ook het meeste bij van de indrukwekkende 2-4 triomf van het Nederlands elftal op Duitsland. Omdat de bondscoach alles goed deed toen het erop aankwam. Ronald Koeman startte met een 4-3-3-variant, waarbij rekening was gehouden met een offensief ingestelde tegenstander. Daarom was bijvoorbeeld op het middenveld voor de sterkere duelkracht van Marten de Roon gekozen in plaats van voor Davy Pröpper.

Alleen speelden de Duitsers veel voorzichtiger dan verwacht. Intussen bleef Oranje zichzelf en werden toen al de contouren van de latere triomf zichtbaar, maar op dat hoge spelniveau moeten wel alle spelers leveren en dat gebeurde niet. Vooral De Roon en Denzel Dumfries zorgden voor een negatief sneeuwbaleffect richting de rest van het team.

Slim besloot Koeman niet in de rust in te grijpen, om zo het verrassingseffect van de opmerkelijke wissels niet aan te tasten. Aldus werd tot de 58ste minuut gewacht om Dumfries en De Roon in te ruilen voor Pröpper en Donyell Malen, wat tot het meest aanvallend ingestelde Oranje sinds jaren leidde. 

Promes verhuisde naar de rechtsbackpositie, voorin schoof Ryan Babel van rechts naar links, Memphis Depay ging vanuit het centrum naar de rechterkant en Malen nam zijn positie over. Op rechts completeerde Pröpper het middenveld.

Vervolgens presenteerde het team zich als een eenheid zonder zwakke plekken, elke positie bracht het beste in de spelers naar boven. Interessant was ook hoe Frenkie de Jong in deze fase op de nummer 6 positie in de punt naar achteren speelde. 

Vanaf die plek voor de verdediging zocht hij zijn momenten om op de elftalas door te schuiven, met een perfecte timing bij het scoren van de 1-2. Het is een rol die bij Ajax niet voor hem was weggelegd (Donny van de Beek speelt in de punt naar voren), en bij Barcelona zal het pas kunnen als clubicoon Sergio Busquets er de brui aan geeft.

Ten slotte bleek ook de derde wissel van Koeman een voltreffer. Direct na de 2-3 voorsprong werd Nathan Aké ingebracht voor Babel, als extra zekerheid bij het Duitse slotoffensief en ter ondersteuning van Daley Blind op links. Zo deed Oranje een stap terug, maar stond de balvastheid van het team garant voor een effectief uit te voeren counter. De manier waarop de 2-4 tot stand kwam was opnieuw om in te lijsten.

Al schakend zette Ronald Koeman zo Duitsland mat. Een blauwdruk voor een maximale synergie tussen coach en spelers.

Jaap de Groot schrijft wekelijks een column over sport voor Het Parool.

Reageren? j.degroot@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden