James Worthy Beeld Agata Nowicka

Ajax tegen Liverpool. De mooiste eindstrijd ooit

Plus Column

Mijn vader was de eerste die het probeerde. Hij nam me mee naar zijn geboortestad en daar bezochten we een voetbalwedstrijd. Mijn moeder probeerde het een jaar later. Ajax-Vitesse in het Olympisch Stadion. We zaten precies achter een pilaar. Als goedmakertje mocht ik cola drinken. Michel Kreek scoorde. En Bergkamp.

In het Olympisch Stadion hoorde ik mijn moeder voor het eerst zingen. Ik heb haar vader nooit mogen zien, zijn leven eindige jammer genoeg nog voordat mijn ­leven begon, maar die middag hoorde ik hem.

Ik hoorde de stem van mijn opa toen ik mijn moeder over Ajax hoorde zingen. Openhartig en glashelder. Met buikpijn van de cola zat ik achter een pilaar. En daar hoorde ik engelen zingen.

Na de wedstrijd, toen we over de Pieter Lastmankade naar huis liepen, vertelde ze me over haar vader. Over die ene dag. Hij was een keer thuisgekomen met een glimlach zo breed als de Middenweg. Hij had een nieuw talent zien voetballen. Ene Jopie. Haar vader was altijd wel gelukkig geweest, maar die dag leek zijn geluk op een keukentrappetje te staan. Veertien treden hoger dan normaal.

Mijn vader nam me mee naar Liverpool en kocht geen cola voor me. Er waren ook geen pilaren. Ik zag alleen maar mensen die op me leken. Hoekige hoofden, diepliggende ogen en er hing een rossige gloed over iedereen heen alsof ze zojuist een lange wedstrijd op gravel hadden getennist.

Die dag hoorde ik mijn vader voor het eerst zingen. Op Anfield klonk het anders dan in het Olympisch Stadion. Ik hoorde geen engelen zingen, maar ik hoorde gewoon mezelf. 

De kans is groot dat de club van mijn moeder tegen de club van mijn vader zal moeten voetballen in de ­Champions Leaguefinale. Het zal ongetwijfeld mijn persoonlijkste finale ooit worden. Die knappe uit de Korte Lepelstraat tegen dat schoffie uit Bootle. Hazes tegen Lennon. Johan tegen Kenny. Sjakie Wolfs tegen Steven Gerrard. Het Leidseplein tegen Mathew Street. De Albert Cuyp tegen Albert Dock.

Mijn ouders hebben mij nooit het gevoel gegeven dat ik moest kiezen. En toch heb ik op een dag een keuze gemaakt. Amsterdam is mijn stad en Liverpool is mijn voetbalclub. Ik koos voor de stad van mijn moeder en voor de sportvereniging van mijn vader. 

Nu wil ik dat ze elkaar op 1 juni tegenkomen. Ik wil niets liever. Gewoon omdat ik ze allebei een finale gun. Ik hoop dat we met z'n drieën naar Madrid kunnen gaan. Voor de club van mijn moeder en de club van mijn vader. Ajax tegen Liverpool. Een nieuwe mistwedstrijd. De mooiste eindstrijd ooit. 

De Jong, De Ligt, Tadic en Ziyech tegen Van Dijk, Firmino, Salah en Mané. Voor sommige spelers gingen we naar het stadion, maar voor deze finale hebben we ogen gekregen. 

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden