Jaap de Groot. Beeld Artur Krynicki
Jaap de Groot.Beeld Artur Krynicki

Ajax speelde 45 minuten lang de perfecte helft

PlusJaap de Groot

Achteroverleunen en toezien hoe op het veld de natuur zijn werk doet. Het is Erik ten Hag tijdens de eerste helft van Ajax-PSV overkomen. Dat je als trainer tevens het gevoel bekruipt dat dit is waarvoor je het allemaal doet.

Na een week waarin van alles mis zou gaan, speelden de Amsterdammers 45 minuten lang de perfecte helft. Alles klopte. Het druk zetten, het positiespel en zeker ook de spelvreugde. Er werd her en der nog gemompeld dat PSV wel heel erg zwak was, maar tegen deze combinatie van techniek, timing en teamspirit was geen enkele Nederlandse ploeg bestand geweest.

Het duel maakte de legio mogelijkheden zichtbaar die Ten Hag met zijn selectie heeft. Ook voor donderdag tegen Lille en zonder Sébastien Haller en Andre Onana. Eindelijk is de trainer afgestapt van het standaard spelen met twee ‘halve zessen’ en de rechtshalf als tweede spits, waardoor in grote wedstrijden Ajax te vaak op het middenveld werd overlopen. In de confrontaties met Liverpool (thuis), AZ en PSV werd dat losgelaten voor de zekerheid van een ruim bezette centrale linie.

Tegen Liverpool speelde Ajax zelfs in een ruit op het middenveld, met Mohammed Kudus als beweeglijke spits in de punt naar voren en Daley Blind daarachter als controleur. Voor de goede orde, Blind op het middenveld tegen PSV was dus geen nieuwtje. Ryan Gravenberch op links en Davy Klaassen aan de rechterkant zorgden voor evenwicht aan de flanken. Mede door een eigen inzet van Nicolás Tagliafico en het snelle uitvallen van Kudus verloor Ajax met 0-1, maar duidelijk was wel geworden hoeveel rek er ook in deze selectie zit. Zolang de spelers maar in hun kracht worden gebruikt.

Daar ging het de afgelopen jaren vaak mis. Met als beste voorbeeld Lasse Schöne. Fantastisch op de helft van de tegenstander in een offensief spelende ploeg, maar aan zijn lot overgelaten als hij tegen de oprukkende tegenstander keiharde een-op-een­duels moest uitvechten. In plaats van positie te wisselen met Donny van de Beek, werd Schöne gedwongen tegen zijn natuur in te voetballen en kreeg hij bakken met kritiek over zich heen als hij weer door zijn tegenstander was overlopen.

Á la Schöne bewijst dit seizoen Edson Álvarez hoe cruciaal het is dat een speler in zijn comfortzone wordt gehouden. Dat wordt onderkend wat hij wel en wat hij niet kan. Op rechts, waar hij de vrije ruimtes moet bespelen en een grote handelingssnelheid vereist is, verzuipt de Mexicaan. Maar met het spel voor zich en als krijger op een vol middenveld, heeft hij een duidelijke meerwaarde.

De taak van een coach is daarom te zorgen dat ieder individu maximaal rendeert binnen het collectief. Zoals tijdens die eerste 45 minuten tegen PSV. Dat was Ajax op z’n best en voetbal op z’n mooist. En dat is hard nodig om ook Lille te weerstaan.

Jaap de Groot schrijft in Het Parool wekelijks een column over sport. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? j.degroot@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden