Opinie

‘Airbnb-beleid van de Gemeente Amsterdam schiet zijn doel voorbij’

Met het lik-op-stukbeleid voor overtreding van de regels voor vakantieverhuur treft Amsterdam ook onschuldige verhuurders, aldus Vera IJzerman.

Toeristen lopen met hun rolkoffers over de Eenhoorn­schutsluis in de Haar­lem­mer­straat. Beeld Amber Beckers

De term ‘rolkoffer’ levert op Google duizenden hits op. Een groot deel van deze hits prijst ’m ook aan. De rolkoffer staat echter vooral symbool voor toeristen, overlast en Airbnb: chaos in de stad en een verbeten strijd om de verdeling van schaarse woonruimte.

Het gemeentebestuur van Amsterdam heeft Airbnb de oorlog verklaard. Voor het verhuren via Airbnb geldt een maximale verhuurtermijn van 30 dagen per jaar. Verhuur als bed and breakfast mag alleen door de hoofdbewoner plaatsvinden. Natuurlijk is het doel om de beperkte woonvoorraad te benutten voor permanente bewoning en dat is op zich een lovenswaardig streven.

Overtreding van de regels leidt tot draconische straffen. Per overtreding geldt een boete van liefst 20.500 euro. Ter vergelijking: deze maximale boete geldt ook bij brandstichting (artikel 158 Wetboek van Strafrecht) en mishandeling met de dood tot gevolg (artikel 300 Wetboek van Strafrecht). Niet onbelangrijk is dat de boetes per overtreding worden opgelegd.

Daarnaast kan de woning per direct en voor langere tijd worden gesloten. En dat is ook aan de orde van de dag. In mijn praktijk word ik ­vrijwel dagelijks met dergelijke gevallen ­geconfronteerd.

Schrijnende gevallen

Op het eerste gezicht verdient de gemeente met haar harde en proactieve beleid applaus. Het gemeentebestuur maakt vrienden door het kwaad van Airbnb hard aan te pakken. Terecht wordt in de discussie gewezen op de grote financiële voordelen die door de overtreder kunnen worden behaald.

Het beeld van de huisjesmelker kennen wij allemaal. Die kan wel wat ­lijden en het is begrijpelijk dat die in concrete gevallen door de gemeente te grazen wordt genomen. Tegelijkertijd is er ook een andere kant van de medaille.

Als advocaat loop ik geregeld aan tegen schrijnende gevallen. Het gaat dan vooral om de argeloze verhuurder, die ongewild en zonder daarvan op de hoogte te zijn wordt geconfronteerd met een huurder die stiekem aan toeristen blijkt te verhuren.

Het grote probleem is dat de gemeente ook in de richting van dergelijke onschuldige partijen – veelal particulieren – hard en niets­ontziend optreedt. De hoge boete wordt op­gelegd aan de eigenaar van de woning. Ook als die niet wist en ook niet had hoeven weten van de verboden verhuur, is deze op zichzelf onschuldige partij de klos. Voor deze keerzijde is geen aandacht en met deze bijzondere groep wordt geen rekening gehouden.

Ongenuanceerd

Bestuursrechters bekommeren zich tot dusver niet of nauwelijks om deze gevallen. De zogenaamde marginale toetsing is een stoplap om boetes te bekrachtigen. De redenering is dan dat de eigenaar die zijn woning verhuurt, hoe dan ook de verantwoordelijkheid moet dragen voor het juiste gebruik van die woning. Op zich verdedigbaar, maar niet altijd als het de huurder is die de verhuurder beduvelt.

Het beleid is daarmee ten onrechte ongenuanceerd en verdient heroverweging. Tot dat moment bevindt de goedwillende verhuurder zich in een onmogelijke situatie. Feitelijk wordt de verhuurder gedwongen om dagelijks de woning te monitoren en zelfs te bezoeken. Het eerste is een utopie, het tweede mag niet. Aldus schiet het beleid van de gemeente Amsterdam zijn doel voorbij.

Het is prima om de strijd tegen het woningen­tekort en illegale verhuur aan te gaan. Niets­vermoedende verhuurders moeten echter worden ontzien. Dat is wellicht geen populair standpunt, maar wel op zijn plaats, juist van­wege de draconische straffen die worden op­gelegd.

Vera IJzerman Advocaat bij Van Till ­Advocaten Beeld Iris Timmer
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden