Opinie

Ahmed Marcouch: 'Tuig Banne Buiksloot verdient harde aanpak'

Het tuig dat Banne Buiksloot teistert, verdient een harde aanpak, schrijft PvdA-kamerlid Ahmed Marcouch in een opiniestuk. Zijn handleiding: eerst de norm stellen, daarna pas hulp bieden.

Ingegooid raam in ­Banne Buiksloot in Noord Beeld Amaury Miller

De buurtterreur die bewoners in Banne Buiksloot in Amsterdam-Noord teistert, zie ik overal in Nederland opduiken. Die krijg je als je de aanpak van jeugdcriminaliteit verwaarloost.

Opnieuw roepen Nederlanders die geïn­timideerd worden door buurtjongens om mijn hulp: 'Het is zo eng. Ze bellen 's nachts aan en gooien dan die eieren keihard tegen het raam. Het lijken wel stenen. We durven niet meer naar buiten met de kinderen en zitten in huis opgesloten,' zegt een jonge moeder uit De Banne die in Het Parool van 5 juli door het leven gaat als Chantal.

Ambtelijk breekijzer
Het raam waarachter haar zoontje slaapt, zit vol eierstruif. Dat raam kijkt uit op de woning van een van de kwelgeesten die ook de buurman lastigvalt, met hondenstront - en de jonge moeder van Turkse afkomst, met stenen.

De sportdocent verhuisde na een verbrand balkon. Aan de zuidkant zien we belwinkel Tara, waar het geteisem 's nachts naar verluidt een fatale Marokkaans-Antilliaanse combinatie van dure autobezitters vormt. Een schot voor open doel, zou je zeggen. Getuigen horen en weg met de pesthuurders uit kostbare sociale huurwoningen, waar zo veel mensen op wachten. Helaas.

Het is mooi dat het stadhuis een ambtelijk breekijzer inzet. De ambtelijke probleemoplosser mag van mij bordjes plaatsen: 'Hier doet de gemeente wat de corporatie nalaat.'

Tegenover de portiekbordjes van Rochdale die verwijzen naar de politie, met een beroep op de algemene plaatselijke verordening (apv). Melden graag, stelt ook de bestuursvoorzitter van Rochdale op de website. Maar niet bij haar. Ook de politie verzocht Chantal te stoppen met bellen. De chef treiteraanpak van het stadhuis volstond met een reparatie van de vernielde bakfiets.

Breekijzer
Hoe moet het ambtelijk breekijzer de criminaliteit in Banne Buiksloot oplossen? Stadsdeel­bestuurders Fatima Elatik en Martien Kuitenbrouwer, tot 2014 in Oost en West, hadden het geweten: meteen eropaf!

Anno nu heeft de stadsdeelvoorzitter van Noord het bedreigde gezin inderdaad bezocht. Wie weet heeft zij de gemeente gestimuleerd tot de komst van de ­stedelijk regisseur, want dat is wat een stadsdeelbestuurder moet doen: alarm slaan.

De probleemoplosser doet er goed aan de neiging van dit gemeentebestuur te weerstaan om procedureel-theoretisch van zacht naar hard te werken; de geleidelijke methode van 'jongen, doe dit nou niet', via netwerkvergaderingen de volgende escalatiefase starten, tot aan de Top-600 en de Top-10 in de treiteraanpak, werkt niet.

Die levert ambtenaren vooral papier­kennis en biedt het straattuig tijd zich aan te passen aan die fasen. Ook ouders staan te lang buitenspel.

De aanpak van jeugdcriminaliteit moet precies andersom: eerst de norm vestigen, vervolgens de jeugd vooruit helpen. Zoals je een huis bouwt: eerst leg je het fundament.

Daar rusten de muren op, op de muren rust het dak. Vervolgens komen de metselaars, de schilders en de glaszetters.

Eerst ouders van het geteisem met beide benen op de grond zetten: ontbieden op het stadsdeelkantoor of bij de corporatie en duidelijk maken dat hun zonen of dochters per gezin en per adres bekend zijn.

Groepsgewijs, zodat vaders niet kunnen beweren dat hun zoon meeloopt met de zoon van de buurman.

Dit alleen al blijkt een openbaring, de kwelgeesten werken volgens het adagium dat dossierkennis nauwelijks wordt toegepast op straat. Bovendien steun je de jeugdrecherche om de daders op te sporen.

Verhuizen
De politie dekt vervolgens de corporatie, die huurders de keuze geeft: ouders hernemen de controle over hun kinderen of ze verhuizen. Zo krijgen straatcoaches dekking om de overlastgevers naar huis te sturen, waar de huisbezoeker op de stoep staat om te checken of ouders hun kroost naar school, stage of werk sturen.

En dat is het moment voor hulpverleners en docenten. Nu kunnen welzijn en onderwijs met hun aanbod aan zorg en school de concurrentie aan met het snelle geld, de macht en de lol.

Ahmed Marcouch is PvdA-Kamerlid, oud-­politieagent en oud-stadsdeelvoorzitter in Slotervaart Beeld Koen van Weel / Sander Koning

Is dat hard? Zacht is juist hard voor de mensen die een normaal leven willen opbouwen. Hard voor de bewoners die niets durven te melden. En hard voor het tuig dat grenzen zoekt. Want die jongens ben ik later vaak tegengekomen: "Goed dat u mij toen met een flinke straf tot bezinning bracht. Wellicht heeft u mijn leven gered. Ik hoef nu niet meer elke dag over mijn schouder te kijken."

Doen we het zo, dan krijgen we bewoners en meer getuigen die zich melden. Het ambtelijke breekijzer kan dat in gang zetten, om te herstellen wat de corporatie nalaat. Rochdale, haal pesthuurders uw woningen uit, help de buurt.

Reportage: Niemand durft iets te zeggen van de grote overlast in Banne Buiksloot (+)
Lees ook: Bewoners Banne Buiksloot voelen zich in de steek gelaten (+)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden