'ADM is vermoord door gebrek aan politieke wil'

De ontruiming van het ADM-terrein is te wijten aan een gebrek aan politieke wil, betoogt duo-raadslid Vreer Verkerke van Bij1. 'Amsterdam dreigt nog verder te verglazen.'

Het ADM-terrein na de ontruiming Beeld ANP

Het lang ondenkbare is maandag gebeurd. De ADM is uiteindelijk ontruimd. Vermoord door gebrek aan politieke wil. Behoud van rafelranden en een vrijzinnig Amsterdam worden slechts met de mond beleden. De vrijheid is een klap toegebracht.

Met als excuus een uitspraak van de Raad van State besloot de gemeente om het dorp van de Anders Denkende Mensen, van de Amsterdamse Doe Maatschappij, te ontruimen. Nooit is de gemeente gelijkwaardig met ADM rond de tafel gaan zitten om een echte oplossing te vinden.

Mensenrechten
Tweemaal heeft het Mensenrechtencomité van de VN zich uitgesproken tegen het nu ontruimen van ADM. Het college heeft dit naast zich neergelegd. Blijkbaar dienen mensenrechten alleen om anderen de maat te nemen, in het buitenland.

Dat de uitspraak van de VN verplichtend is, ook al heeft het comité geen machtsmiddel om zijn uitspraak af te dwingen, wordt voor het gemak genegeerd of ontkend. Advocaat mr. Gerard Knoops en prof. Krouwel (VU) hebben aangegeven dat dit een smet op het blazoen van Nederland is, juist nu ons land zich opwerpt als kandidaatlid voor datzelfde comité.

Conservatieve politici stellen dat de ADM'ers ondankbaar zijn. Waarom zou je dankbaar moeten zijn als je je dorp kwijtraakt? Als je al jaren contact hebt met de gemeente, maar nooit serieus de kans krijgt mee te praten over alternatieven? Moet je dan dankbaar zijn dat je naar een aggenebbisj terrein wordt verbannen?

Onvoldoende sanitair
Intussen verhuizen de ADM'ers evengoed naar de gebrekkige slibvelden. Waar men haast niet kan wonen. Waar de beloofde rijplaten ontbreken waardoor je wegzakt in de grond en waar het sanitair onvoldoende is. Zo'n complexe logistieke operatie is niet in enkele dagen klaar. De sleutel voor het terrein kwam pas drie weken geleden (en niet acht, wat beloofd was). Woonbootbewoners van ADM kunnen nergens heen.

'De nieuwe lente en het nieuwe geluid', waarmee het Amsterdamse college van b. en w. zich aandiende, lijken nog ver weg. Toen de ADM-gemeenschap grootschalig verzet wist te organiseren was dat voor het college geen reden zich achter de oren te krabben, maar om zo snel mogelijk haar plannen door te drukken.

Toen de VN zich uitsprak tegen ontruiming was dat geen reden pauze te nemen, maar aanleiding een dag voor een kort geding nog snel ontruiming door te zetten. Toen biologische boerderij De Boterbloem met een alternatief plan kwam om de Lutkemeerpolder te behouden weigerde het college zelfs maar in gesprek te gaan.

Rafelranden
Het progressieve college laat de socialist Gorter spreken voor zijn programmamotto. Maar het weigert omwille van gemaakte afspraken en met demagogische argumenten ('moet de 40 miljoen van een groene polder dan bij de ongedocumenteerdenopvang weg?') op te komen voor unieke alternatieve plekken in de stad.

Naast protest en verzet tegen het nakend einde van deze twee rafelranden aan de stad, is het belangrijk om een alternatief te bedenken. Om aan de stad te laten zien hoe echte verbeelding aan de macht eruit zou zien.

Duo-raadslid Vreer Verkerke van Amsterdam Bij1 Beeld -

Regelluwe zone
Nieuwe ruimtes voor een vrijplaats, verse rafelranden, zijn niet eenvoudig te creëren. De Mobiele Eenheid in Amsterdam-Noord probeert leegstaand vastgoed in sociaal-culturele centra om te toveren. Hun eerste pand krijgt uiteraard de nodige tegenwind. De ADM zet zijn kaarten nu op een regelluwe zone, een Vrije Experimentele Ruimte waar met zo min mogelijk regels zo veel mogelijk kan.

Op de weg van het college dreigt Amsterdam eerst nog verder te verglazen en onbetaalbaar te worden voor nieuwe Amsterdammers en verhuizers. Het Parool kopte al 'Londense toestanden'.

Er staan nog de nodige wolkenkrabbers op de agenda en Amsterdam wordt steeds krapper. Gepland groen en geplande zalen, buurtcentra etcetera zijn leuk maar geen vrije plekken. Een park is geen bos, flessenlucht is geen natuur. Een stad zonder vrijplaatsen is als een circus zonder clown.

Amsterdam heeft behoefte aan echt groen, progressief en links beleid. Stop de drooglegging van Amsterdam, breng de verbeelding aan de macht!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden