Opinie

‘Activiteiten helpen tegen overlast op Krugerplein’

De onrust op het Krugerplein in Oost wordt met de maand groter. Camera’s ophangen is niet de oplossing, stelt Bastiaan Minderhoud (PvdA) in dit opiniestuk. Activiteiten organiseren wel.

Beeld Michel van Bergen

De overlast door jongeren lijkt de afgelopen maanden te zijn toegenomen, zo ook rondom het Krugerplein in de Transvaalbuurt. Bewoners worden regelmatig wakker geschud door vuurwerkbommen en brandstichtingen, maar hebben ook last van jongeren die tot het begin van de nacht op straat hangen. Sinds 1 november hangt er een camera. De preventieve werking daarvan lijkt beperkt, getuige de schietpartij op het Krugerplein in de nacht van dinsdag op woensdag.

Rechtse partijen pleiten vaker voor de inzet van camera’s, ook al zijn die bedrieglijk: camera’s geven namelijk een vertekend en beperkt beeld van de werkelijkheid. Ze laten niet zien waar de problemen vandaan komen, enkel waar ze in de laatste fase toe leiden. Camera’s plaatsen is als pleisters plakken, en onze buurten verdienen meer dan dat.

Voetbaltoernooitjes

De overlast op het Krugerplein en de Transvaalbuurt is namelijk niet nieuw. Al jaren vormt de buurt een uitdaging voor het stadsdeel. Net als andere buurten in de stad waar er relatief veel overlast is, is het contrast tussen arm en rijk er groot en liggen er veel uitdagingen op het gebied van armoede en kansenongelijkheid onder jongeren.

De meest recente plannen zetten in op het bevorderen van de kansengelijkheid. Voor jongeren werden er allerlei activiteiten georganiseerd waar ze de kans kregen om uit hun bubbel te komen en hun tijd op een goede manier te besteden: van voetbaltoernooitjes voor de hele buurt overdag, tot kickboksen en zaalvoetbal in de avonden.

De coronamaatregelen hebben echter ook hier roet in het eten gegooid. Voor sommige Amsterdammers heeft dit een grotere impact dan voor anderen. Thuisblijven is voor een grote groep jongeren zwaarder dan gemiddeld. Iedereen die de puberteit heeft doorstaan, weet dat een kamer voor jezelf geen overbodige luxe is. Helaas is zo’n kamer ook een luxe die niet voor alle jongeren is weggelegd. Het is geen uitzondering dat jongeren met zes gezinsleden in een driekamerappartement wonen. Jongeren keren daarom sinds de start van de coronacrisis steeds vaker op straat terug in hun eigen bubbel, vooral wanneer de maatregelen hen geen andere keus laten.

Buurthuizen

We moeten doorpakken op het versterken van onze buurten en deze tijd gaan zien als een tocht door een donkere tunnel, met als doel uit te komen op een mooiere plek dan waar we erin kwamen. Niks is daarbij belangrijker dan samen maatregelen nemen, waarbij vooral jongeren zelf zo direct mogelijk betrokken worden. Scholen, de moskee, lokale stichtingen, de ouders van jongeren, ook zij spelen allemaal een belangrijke rol.

We moeten beginnen met het organiseren van voldoende ruimte om jongeren de kans te geven om samen te komen en even weg te zijn van thuis, uiteraard binnen de kaders van de gestelde maatregelen. Veel maatschappelijk vastgoed, buurthuizen en andere locaties van maatschappelijke organisaties staan in de avond leeg. De stadsdelen kunnen een actieve rol pakken in de bemiddeling tussen jongerenorganisaties en de beheerders van deze plekken, om zo te komen tot afspraken om jongeren onderdak te bieden. Ze kunnen zich er dan ontplooien wanneer het buiten koud en donker wordt.

Leerachterstanden

Verder moeten we doorgaan met het organiseren van voldoende activiteiten die jongeren in staat stellen zich verder te ontwikkelen. Veel jongeren hebben door de huidige crisis leer­achter­standen ontwikkeld, waarbij wederom de groep jongeren die het al moeilijk had, nog harder is geraakt. De stadsdelen moeten daarom in samenwerking met partners in de buurt meer huiswerkbegeleiding en andere activiteiten aanbieden, om de kansenongelijkheid zo niet groter te laten worden.

Wanneer we een warme plek bieden aan jongeren die nergens anders heen kunnen dan de straat, kunnen we ze ook verbinden aan alle initiatieven die zijn opgestart in hun eigen buurt door hun eigen buurtbewoners. Zo krijgen jongeren de kans om mee te doen, een positieve bijdrage te leveren in hun eigen wijk en verder te komen.

De donkere tunnel waar we nu in zitten wordt dan een stukje draaglijker, en de plek waar we met zijn allen terechtkomen nóg een stukje mooier. En dan zijn die camera’s hopelijk ook niet meer nodig.

Bastiaan Minderhoud

Stadsdeelcommissielid Amsterdam-Oost namens de Partij van de Arbeid (PvdA).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden