Patrick Meershoek. Beeld Artur Krynicki

Activisten in Georgië kunnen alleen maar dromen van pinkwashers

Plus Patrick Meershoek

De Gay Pride in Georgië duurde vorige maand een klein half uur. Een dozijn activisten verzamelde zich in alle vroegte met vlaggen en spandoeken voor het ministerie van Binnenlandse Zaken. Er was veel politie op de been: elders in de hoofdstad was op hetzelfde moment een tegendemonstratie gaande met duizenden deelnemers, gesteund door regering, parlement en kerk.

Een andere wereld op vier uur vliegen. Volgende week zaterdag wordt hier de Canal Parade gehouden, de vrolijke vaartocht door het centrum van de stad. Op de boten gewoontegetrouw veel bilvertoon, maar ook de burgemeester, wethouders, militairen en politiemensen in uniform varen mee. Langs de route geen demonstranten, maar honderdduizenden toeschouwers die het lhbtq-feest graag willen meevieren.

De aantrekkingskracht van het evenement is tegenwoordig zo groot, dat de organisatie heeft moeten optreden tegen handige ondernemers die een roze graantje proberen mee te pikken. Zij bouwden hun eigen feestje op een boot langs de route, met muziek, drank, voedsel en entreeprijzen die opliepen tot wel tweehonderd euro. Dit jaar mogen alleen de boten aanmeren die vooraf zijn aangemeld bij de organisatie.

Het is begrijpelijk dat er schoon schip wordt gemaakt, maar de nieuwe regels breken ook met de Hollandse traditie dat een rinkelende kassa de verdraagzaamheid sterk bevordert. In het geval van de Canal Parade combineerden de ­feestpiraten langs de kant de COC-mentaliteit met de VOC-mentaliteit: geef ons een boot en we varen meteen uit om te zien of er op vreemde kust nog wat te halen valt.

En het zijn niet alleen handige particulieren die hun kans schoon zien. De organisatie van de Canal Parade wordt ook steeds strenger tegen bedrijven die grif betalen om mee te mogen varen met een versierde boot, maar de rest van het jaar bar weinig inspanningen plegen om de diversiteit binnen de organisatie te bevorderen. Daar bestaat inmiddels zelfs een woord voor: pinkwashing.

De afgekondigde maatregelen bevestigen dat de emancipatie van de lhbtq-gemeenschap op een stevig fundament staat. Het is nog niet zo heel lang geleden dat ook in Amsterdam mannen en vrouwen met een voorkeur voor hetzelfde geslacht waren aangewezen op min of meer verborgen adressen in de stad om, correct gekleed, samen een dansje te wagen op muziek uit de koffergrammofoon.

Vandaag de dag kan dezelfde gemeenschap pinkwashers en andere klaplopers bij de oren pakken en hun de toegang tot de Canal Parade ontzeggen. De activisten in Georgië kunnen alleen maar dromen van de dag dat zij langer dan een paar honderd meter veilig kunnen wandelen door hun hoofdstad, laat staan dat bestuurders, ­bedrijven en handige jongens zich bij hen aansluiten, uit solidariteit of uit eigenbelang.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden