Paul Vugts. Beeld Artur Krynicki
Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

Achter de voordeur bij de gangsters is het vaak een karige boel

PlusPaul Vugts

Paul Vugts

Nu en dan ga ik ’s ochtends heel vroeg op pad met een arrestatieteam. Om te zien hoe de zwaarbewapende eenheid een verdachte in een voor mij belangrijke zaak van zijn bed haalt; om op de hoogte te blijven van de finesses van zulke operaties.

Uiteraard vallen de legertjes geregeld binnen in luxe penthouses van criminelen die hun glamoureuze interieurs hebben laten verzorgen door die bekende, ook onder topvoetballers en internationale sterren gevierde binnenhuisarchitect uit ’t Gooi.

Huizen vergeven van de exclusieve spullen.

Dat zijn uitzonderingen.

Véél vaker doen ze hun ‘instap’ – zoals hun overrompeling eufemistisch heet – in woningen waar werkelijk alles troosteloosheid uitstraalt.

Laatst sloot ik aan bij een ploeg die in een portiekflat in Amsterdam-Geuzenveld een verdachte ophaalde die een reputatie genoot vanwege plofkraken, en die nu een enorme buit uit de kluis zou hebben geroofd bij een gewelddadige overval. Zijn twee broers zijn ook actief in het milieu.

Die drie volwassen mannen wonen nog bij hun ouders in die sobere sociale huurwoning in niet het mooiste stukje van de wijk, had ik geleerd in de nachtelijke voorbespreking op het hoofdkwartier.

Nadat de voordeur was gekraakt en het huis was ingenomen, werden de verbouwereerde ouders naar de woon­kamer geleid. Het huis zag er vanbinnen exact uit zoals je van buitenaf zou verwachten. Tenminste, áls daar niet drie mannen woonden die volgens justitie tonnen binnensleepten. Dat de verdachte op roze Crocs werd afgevoerd, paste helemaal in de entourage.

Zo liep ik eerder mee in het kielzog van een ‘AT’ dat in een slaapstadje de topman ophaalde van een drugsbende die forse partijen cocaïne binnentrok via Schiphol. Álles in zijn rijtjeshuis oogde armetierig.

Het Osdorpse huis waarin een pooier woonde die op sociale media met een luxeleven pronkte, was één en al burgertruttigheid, inclusief het drijfhout-met-spreuk in de hal (‘live, love, laugh’ – dacht ik).

Opmerkelijk: ook in 2021 treft de politie geregeld posters van Scarface (1983) in binnengevallen huizen. Het klatergoud waarmee idool Tony Montana zich omringde, is er nergens te vinden.

Evenmin in de schraal gemeubileerde huizen van criminele rappers die ‘spitten’ over miljoenen, maar bij hun moeder wonen bij wie een buitenmodel flatscreen vaak de enige luxe is.

Hoe kan dat? Veel misdrijven mislukken, dat ook, maar áls een forse misdaadwinst is binnengehaald, wordt die vaak snel verbrast in clubs, in bordelen of op feestreisjes. Geïnvesteerd in luxe bolides, die de buiten­wereld ziet. Criminelen dissen trots verhalen op over tienduizenden euro’s die ze er in recordtempo doorheen jagen.

Wat zou het goed zijn als jongens die een glamoureus gangsterleven ambiëren, eens zagen hoe karig het dagelijkse leven achter de voordeuren meestal blijft.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever.

Reageren? paul@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden