Natascha van Weezel. Beeld Artur Krynicki
Natascha van Weezel.Beeld Artur Krynicki

Ach, wat akelig: Ank is afgetreden

PlusNatascha van Weezel

Laten we het eens over Ank hebben. Met Ank bedoel ik uiteraard (oud-)demissionair minister van Defensie Ank Bijleveld. In ons ‘gave’ landje zijn we er dol op om politici bij hun voornaam te noemen. Onze volksvertegenwoordigers heten gewoon Mark, Wopke, Sigrid, Farid, Geert en Jesse. In elk geval: Ank dus. Nadat de motie van afkeuring rondom het falende beleid in Afghanistan donderdag werd aangenomen, besloot Ank in eerste instantie aan te blijven als demissionair minister.

Ank mócht blijven. Het ging immers niet om een motie van wantrouwen. Sigrid kon ook rekenen op de afkeuring van de Tweede Kamer en verbond daar wél haar consequenties aan: ze stapte op als demissionair minister van Buitenlandse Zaken. “Het is een persoonlijke afweging die mevrouw Kaag heeft gemaakt en die respecteer ik. Ik heb een andere persoonlijke afweging gemaakt,” zei Ank over Sigrids besluit.

Een dag later veranderde de persoonlijke afweging van Ank en trad ze alsnog af. Volgens sommigen kwam dat door druk vanuit de CDA-top. Volgens anderen omdat ze totáál verrast werd door Sigrids besluit. Dat laatste klinkt nogal vreemd, want in april zei Sigrid al dat ze bij een motie van afkeuring sowieso zou aftreden.

Als Ank over wat meer zelf­reflectie zou beschikken, had ze meteen haar verantwoordelijkheid genomen voor de fouten bij de evacuaties in Afghanistan. Om nog maar te zwijgen over de bomaanval door Nederlandse straaljagers op de Iraakse stad Hawija in 2015 – maar goed, laten we geen ‘oude koeien’ uit de sloot halen.

Ank had misschien ook kunnen bedenken dat het niet handig was om op 14 augustus lovend te tweeten over de film De Slag om de Schelde: ‘(…) Het maakt ons bewust van de prijs die is betaald voor onze vrijheid. #slagomdeschelde.’ Hartstikke leuk om als demissionair minister van Defensie naar de bioscoop te gaan, maar is dat heel handig om te doen op de avond voor de val van Kabul?

Daarnaast erger ik me eraan dat Ank steeds het woord ‘akelig’ gebruikt wanneer ze het heeft over de noodgedwongen staking van de evacuaties in Afghanistan. Akelig…dat zeg je wanneer de zoute popcorn op is in de bios. Of als je keihard op je knie valt. Voor de mensen die op de evacuatielijst stonden en toch niet naar Nederland konden, is het níet akelig. Dat is een regelrechte ramp, een catastrofe.

Beschikken over een moreel kompas is iets prachtigs. Helaas kom je daar in politiek Den Haag niet altijd even ver mee. Kijk maar naar Sigrid en eerder naar Lodewijk. Toch denk ik dat zij de juiste afweging hebben gemaakt. Deze politici kunnen zichzelf namelijk nog aankijken in de spiegel. En dat lijkt me uiteindelijk veel belangrijker dan koste wat kost (proberen) vast te houden aan je hoge positie.

Natascha van Weezel (1986) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden