Babs Gons. Beeld Artur Krynicki
Babs Gons.Beeld Artur Krynicki

Abcdefghijklmnopqrstuvwxyz. Het zijn maar 26 letters waar je die pagina’s mee vult

PlusBabs Gons

Babs Gons

Soms kan ik bijna niet geloven dat we hier maar 26 letters tot onze beschikking hebben en daar ons hele leven mee doen. Dat we met die letters onze dagen vullen, elkaar liefhebben en beledigen, elkaar krenken en ophemelen. Soms lijkt alles wat er is tussen mensen, deze 26 letters te zijn, in dit taalgebied dan. Vaak wisselen we jarenlang niets anders uit met mensen die ons passeren of met wie we werken. Vergezeld met een blik, misschien een gebaar, soms een vluchtige aanraking. Aanrakingen hebben een minder beperkt repertoire, alhoewel dat, misschien wel gelukkig, niet meetbaar is.

Toen mijn zoon nog klein was en mijn alfabet maar één richting op ging, vond ik het, zoals elke ouder, lastig te bepalen wat hij nou wilde communiceren. Zijn bewegingen waren ongecontroleerd, zijn huiltjes vrij ongenuanceerd. Ik bestelde een boekje over gebarentaal met baby’s. Ik had gelezen dat ze al ruim voordat ze leren spreken, gebaren kunnen leren.

Maar met het ongeduld van een horend-alfabeterig mens kwam er weinig van. De paar rustige halfuurtjes waarin ik met boekje en baby in mijn schommelstoel zat, waren te schaars om de gebaren in de vingers te krijgen. Toen hij van klanken naar hele woorden ging, bekroop me de beperking van de taal. Als ik hem zou zeggen ‘dit is een stoel’ dan zou ik voor altijd alle andere mogelijkheden voor hem uitsluiten. Was dat wel eerlijk? Omdat wij nu met zijn allen hebben afgesproken dat dit een stoel is, hoeven wij toch niet ieder nieuwgeborene in ons complot te trekken?

De wereld moeten vangen en beperken in combinaties van 26 letters, het is nogal wat. En dan heb ik het nog niet eens over de benamingen van emoties, dat we onze gevoelens in een van die woorden moeten proppen.

En toch, dat is wat we doen, elke dag weer dat alfabet oppakken, de 26 letters in allerlei combinaties naar elkaar slingeren, fluisteren, zingen, gebaren, (braille) schrijven, serenaderen (nieuw woord), met elkaar in dat alfabet klessebessen, roddelen, mansplainen, cancelen, grieven of in zwijgen.

Na afloop van een interview door een groep jonge schrijvers afgelopen week praat ik nog even na met een van hen. Ze is bezig met haar tweede bundel. Haar wangen kleuren rozerood terwijl ze vertelt hoe spannend het is. Ik zoek naar een paar geruststellende woorden en alles wat met te binnen schiet is:

“Abcdefghijklmnopqrstuvwxyz. Het zijn maar 26 letters waar je die pagina’s mee vult, zoveel kan er niet mis gaan.”

“Dat is waar,” zegt ze, “als je het zo bekijkt, valt het eigenlijk wel mee.” Ze lijkt opgelucht.

Dat er een paar honderdduizend samenstellingen in het woordenboek staan, dat er elke dag nieuwe lettercombinaties bijkomen, hebben we maar even genegeerd.

Spokenwordartiest, schrijver en ­docent Babs Gons maakt ons deelgenoot van haar belevenissen. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? b.gons@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden