Plus Column

Aanbellen en gáán

Gijs Groenteman Beeld Linda Stulic

Je hebt van die tv-presentatoren die een speciaal talent hebben om de kijkers geld te laten geven voor een goed doel. Lang geleden schreef ik voor de Vara gids een artikel over de grote weggeefacties op tv. John Worries, destijds directeur charitas bij Endemol, legde uit wat de gouden regels zijn voor dit soort avonden.

Er moesten reportages zijn zonder enige journalistieke ambitie over het rampgebied, zangers moesten hun hit zingen en Bekende Nederlanders moesten oproepen doen om geld te storten. Vooral Youp van 't Hek en Wim Kok scoorden als gekken.

"Al zend je hun filmpje twaalf keer op een avond uit, elke keer is je telefooncentrale te klein. Bij André van Duin of Paul de Leeuw vallen de telefoons plotseling stil," legde Worries uit.

Voor zo'n avond was een bepaald soort presentator geschikt. Mies Bouwman, Linda de Mol en Ivo Niehe waren de absolute top, op de voet ­gevolgd door - verrassend! - Viola Holt. Aan Robert ten Brink had je niets voor charitas-tv.

Ik moest hieraan denken toen ik afgelopen week keek naar de uitreiking van de straatprijs van de Postcodeloterij zat te kijken. Thuis waren wij eindelijk gezwicht voor de sociale postcodedruk en hadden een lot gekocht. Vervolgens hadden we langdurig de reclameposters bestudeerd: of de Postcodeloterijtruck wel in ons smalle straatje zou passen.

Maar niets geen truck, ze waren ergens in Den Haag aanbeland met hun geld en hun tv-camera's.

De overhandigingen van de miljoenencheques waren verschillend van kwaliteit. ­Nicolette van Dam zat op een bankstel en probeerde wanhopig enige emotie uit een net miljonair geworden mevrouw te krijgen: "Heeft u ook kínderen?!" Wat we zagen: een tv-presentatrice die in het verkeerde decor terecht was gekomen, met een kandidaat die niet goed gescript was.

Quinty stond in een gang met een haar onwillige miljonair.

Tv-presentatrice en verwarde man, twee werelden die niet bij elkaar kwamen.

Martijn Krabbé en Caroline Tensen, die twee gehaaide overlevers uit de jungle van de reality-tv, genieën achter klassiekers als Het spijt me en In Holland staat een huis, wisten daarentegen wél hoe ze dit varkentje moesten wassen. Geef die mensen een rood windjack en een gouden cheque, top-tv is gegarandeerd.

Aanbellen en gáán.

Ze ploften neer op een bankstel, het was meteen gezellig in de huiskamer, ja, de emoties gierden al ras door de ruimte. Een prijs uitreiken, het is een vak dat je moet beheersen.

Ik zag: ook hier gelden de duistere wetten van de charitas-tv.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column over media.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden