Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Aan Rutte vragen om met links te regeren, is hem vragen of hij het kind van de duivel wil baren

PlusTheodor Holman

De verhouding Kaag-Rutte. Je wilt zoiets altijd graag gieten in een bekend patroon: moeder en zoon, minnaar en minnares, neef en nicht. Bij Kaag en Rutte gaat zoiets niet.

Bij elke handeling van Rutte voel je dat zijn moeder vroeger tegen hem zei: “Handjes uit je zak, Mark, met twee woorden spreken, een vrouw voor laten gaan, jij betaalt de rekening en je praat niet te veel over jezelf.”

Kaag is heel anders.

Zij bezit de arrogantie van het vermeende morele gelijk dat zich niet kan voorstellen dat er ook een andere ethiek kan zijn die misschien wel rechtvaardiger is.

“Die is er niet, want ik ben Sigrid Kaag!”

Je hoort haar ook nooit praten, maar wel preken. Rutte daarentegen praat alsof hij aan iedereen enthousiast zijn album met dierenpostzegels wil laten zien.

Mark – met die sociale motoriek van een fiets op vierkante houten banden – kan niet echt op Kaag reageren anders dan met zijn lach en: “Interessant, we zullen kijken, ik weet niet zeker of ik daarvoor ben…”

Je hoort en leest weleens dat hij binnenskamers woedeaanvallen krijgt. En je zou die wel eens in het openbaar willen zien. Vooral tegen Kaag, want die is druk doende een vorm van linkse kitsch door te duwen. D66 plus PvdA en GroenLinks, en dan samen met VVD, CDA en CU. Dat is aan Rutte vragen of hij het kind van de duivel wil baren. Hij moet daartegen optreden, woedend worden, of verliefd. Hij moet erg gaan huilen of met zijn voet op de grond stampen of Kaag in haar nek kussen. Maar Rutte is daarvoor te veel een non-persoonlijkheid die denkt dat zijn lach de charme van Valentino heeft.

Een VVD’er die straks met GroenLinks regeert, je moet er niet aan denken. Waarom hebben kiezers dan op de VVD gestemd? En Hoekstra – wel een ladies’ man (een labrador waar poedeltje Kaag met enige verlegenheid best tegenop wil rijden) – zit aan de ketting van de actualiteit; hij moet de psychiater zijn van zijn partij zonder de indruk te wekken dat hij Omtzigt voor gek verklaart, wat hij natuurlijk wel in wezen denkt.

Het komt dus aan op de wedstrijd Kaag-Rutte. Geen rumble in the jungle, maar meer een cricketwedstrijd op een zwoele zomeravond, terwijl de verliezers, PvdA en GroenLinks een wedstrijdje zomeravondvoetbal kunnen spelen.

Het tekent Nederland: tijdens een politieke crisis gebeurt er niets.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden