Reza Kartosen-WongBeeld Artur Krynicki

27.000 Amsterdamse kinderen leven in armoede

PlusReza Kartosen-Wong

In het ITA was vorige week niet alleen de verkiezing van Amsterdammer van het Jaar, maar ook die van Amsterdammertje van het Jaar. De juniorversie is minder bekend dan de seniorversie; Amsterdammer van het Jaar Merel Huizinga zal bij veel meer stadsgenoten een belletje doen rinkelen dan Gene Oldenstam en Floris Brussaard die beiden werden verkozen tot Amsterdammertje van het Jaar.

De verkiezing van Amsterdammertje van het Jaar verdient meer aandacht. Het gaat hier tenslotte om jonge Amsterdammers die zich belangeloos inzetten voor hun stadsgenoten en voor het mooier maken van Amsterdam. Zij zijn de inspirerende en hoopgevende toekomst van onze geliefde stad.

De 8-jarige Gene werd in de categorie tot en met 13 jaar verkozen tot Amsterdammertje van het Jaar. Dagelijks maakt hij een praatje met oudere buurtbewoners, luistert hij naar hun verhalen en brengt hij jong en oud samen. Gene is nu al een waardevolle verbinder, een parel voor Amsterdam-Oost, de buurt waar hij zo trots op is.

De 16-jarige Floris, Amsterdammertje van het Jaar in de categorie tot en met 18 jaar, zet zich al jaren in voor de strijd tegen kinderarmoede. Zo organiseert hij via het door hem opgerichte kinderarmoede.nl ‘armoede time-outs’ voor kinderen in armoede: uitjes naar bijvoorbeeld een museum of speel­paradijs. Ook leert hij deze kinderen om te gaan met de negatieve gevolgen van armoede en werkt hij met hen aan hun zelfvertrouwen en een positiever zelfbeeld.

Maar bovenal probeert Floris bij te dragen aan een duurzame oplossing voor kinderarmoede. In december voerde hij samen met andere kinderen en ouders die in armoede leven actie in de Statenpassage in de Tweede Kamer. In een sterke, eloquente speech waar de antidemocratische, geradicaliseerde boeren nog wat van kunnen leren, pleitte Floris voor een beter overheidsbeleid tegen armoede, specifiek tegen kinder­armoede. Kort gezegd: media­genieke overheids­cadeautjes als een eindejaars­uitkering voor gezinnen in armoede zijn welkom, maar wat echt nodig is, zijn structurele overheidsinvesteringen die ervoor zorgen dat die gezinnen niet meer in armoede hoeven te leven.

Vorige week las ik in Vrij Nederland een interview met Thomas Piketty over zijn nieuwe boek Kapitaal en ideologie. Hij stelt dat ongelijkheid een politieke keuze is. Ook de 260.000 kinderen in Nederland die in armoede leven, van wie 27.000 in Amsterdam, zijn een politieke keuze. In ons rijke land, waar de VVD nog niet zo lang geleden een paar miljard euro wilde uittrekken voor het afschaffen van de dividendbelasting, kan de overheid ervoor kiezen om kinderarmoede voorgoed uit te bannen.

Waren onze bewindslieden maar net zo oprecht, bevlogen en maatschappelijk betrokken als Gene, Floris en de andere genomineerden voor Amsterdammertje van het Jaar.

Reza Kartosen-Wong is mediawetenschapper en publicist. Elke maandag schrijft hij een column voor Het Parool.

Reageren? reza@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden