Natascha van WeezelBeeld Agata Nowicka

2020 is nog een blanco pagina

PlusNatascha van Weezel

‘So this is Christmas
And what have you done
Another year over
And a new one just begun’

Uit de luidsprekers van mijn radio klinken de eerste regels van het nummer Happy X-mas (War is over) van John Lennon. Ik verzucht: weer een jaar voorbij. En wat heb ik gedaan?

De laatste week van het jaar is altijd een mooi moment om terug te blikken, te reflecteren en te bedenken wat je in het vervolg ‘beter’ of ‘anders’ zou kunnen doen.

Als ik mijn digitale vrienden op Facebook en Instagram mag geloven, was 2019 voor hen een fantastisch jaar. In de compilatiefilmpjes die ze delen zie ik foto’s voorbijkomen van vakanties op tropische stranden, verliefde kiekjes met nieuwe partners, grootse bruiloften met wel tweehonderd gasten en hier en daar de geboorte van een baby.

Ook ik kreeg zo’n voorgefabriceerd compilatiefilmpje van Facebook aangeboden. Ik zag mezelf spreken voor grote zalen tijdens de Vrijheidscolleges. Ik zag mezelf op een feestje met mijn toen-nog vriend. Ik zag mezelf lachend met vriendinnen tijdens een etentje. Alleen als je goed kijkt zie je het verdriet in mijn ogen. ‘Wil je jouw jaar delen met je vrienden, Natascha?’ vroeg Mark ­Zuckerberg. Ik klikte op de knop met ‘Nee bedankt’.

De beelden die niet zijn opgenomen in het compilatiefilmpje (puur vanwege het feit dat er geen foto’s van bestaan), vormden mijn échte jaar: het gezicht van mijn vader toen hij in het AMC hoorde dat hij was uitbehandeld. Mijn vader in bed, terwijl ik hem met moeite een slokje spa blauw probeerde te laten drinken. De laatste nacht, waarin mijn moeder en ik mijn vaders hoofd depten met een vochtig doekje. De begrafenis. Koningsdag, waarop ik met oranje oordoppen in bed lag in een ultieme poging te ontsnappen aan het feestgedruis. Mijn vaders verjaardag, waar hij zelf niet meer bij was. Het stopzetten van zijn iPhone-abonnement. Het opruimen van zijn spullen. En de laatste dagen de jaaroverzichten van het NOS Journaal en andere programma’s waar mijn vaders foto prominent in beeld kwam: Max van Weezel 1951–2019. Het klonk zo zakelijk. Als een dienstmededeling bijna.

Nu staat 2020 voor de deur. Nog een blanco pagina. Misschien kan ik over precies een jaar wél een compilatiefilmpje op Facebook plaatsen waarin ik oprecht lach, zonder die droevige schaduw in mijn ogen. Wie weet.

Uit de luidsprekers van mijn radio klinken de laatste regels van Happy X-mas (War is over).

‘A very Merry Christmas
and a happy new year
Let’s hope it’s a good one
without any fear’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden