PlusColumn

2 euro 50 voor een nooit gebruikte oven

Thomas Acda
Thomas Acda Beeld Wolff
Thomas AcdaBeeld Wolff

Het is niet het gezelligste licht om in te werken, zo'n witgoedafdeling. Gek eigenlijk dat mensen die geld verdienen met het verkopen van onder andere lampen zelf onbehoorlijk felle tl-buizen in hun systeemplafond ­nieten. Is vast een hele studie aan voorafgegaan, maar die heb ik dan helaas gemist.

De puisten van de aardige puber in zijn veel te grote witte overhemd met rood logo lichten op als een landingsbaan in een rampenfilm. Mijn lieve hemel, zelden had ik zo te doen met iemand de ik net heb ­ontmoet.

Hij leest mijn blik vol medelijden als zeer hulpbehoevend, want met de air van een hulpverlener die alles al eens heeft gezien legt hij zijn hand op mijn schouder en biedt mij een kopje Nespresso aan. ­Toevallig ook het apparaat dat hij moet verkopen.

Niet in de hel van Soedan, maar de afdeling hier zit op de rampengebied-ranglijst leuk in de achtervolging. Als ik volgens hem redelijk gerustgesteld ben, komt hij vriendelijk ter zake. Wat of dat hij voor mij al dan niet kan betekenen?

Hij is waarschijnlijk ingewerkt door zijn vader of opa. Niemand praat meer zo. Wat hij al dan niet voor mij eventueel zou kunnen betekenen is me richting een oven te wijzen die geen enorme uitlaat nodig heeft want die ruimte heb ik niet, daar zit de badkamer. Ik bof. Hij weet precies de juiste oven en die is nog in de aanbieding ook. Het zal eens niet.

Samen verkennen we de toendra en slaan bij de drinkplaats voor wasmachines af om langs een muur van veelkleurig kleine woudbewoners als de sapcentrifuge en de altijd vrolijke staafmixers aan te komen bij een demonstratie!

Zo'n huisvrouw die al herintredend liflafjes uit een in de aanbieding zijnde oven tovert. Ik weet het, het klinkt heel badinerend, het is het niet, ik zweer het u.

Ik stroom nu werkelijk over van medelijden. Was toch lekker thuis gebleven, Mien. Nu moet je de hele dag domme vragen van types zoals ik beantwoorden. En niemand koopt die oven. Ik wel, mijn medelijden heeft me al veel meer gekost.

Als ik u was zou ik op Koningsdag heel vroeg bij ons voorlangs lopen. Mijn dochter heeft dan zelfgemaakte kaartjes hangen aan dozen: 2 euro 50 voor een nooit ­gebruikte oven. Een Nespressoapparaat nieuw in de doos: één euro.

Ze verkoopt ook zelfgebakken muffins voor een kwartje per stuk, maar de meeste zijn vaak al op. Mijn vrouw en ik zijn haar beste klanten. Niet eens uit misplaatste empathie, ze zijn echt lekker. Al helpt Gods lampje ook mee.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van 'de' Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden