Marjolijn de Cocq.Beeld Artur Krynicki

10 jaar na het laatste Hunger Games-boek verschijnt een proloog

PlusMarjolijn de Cocq

Uitentreuren heb ik ze gezien, de Hunger Games-films met Jennifer Lawrence in de rol van de boogschietende Katniss Everdeen, bijgenaamd de Mockingjay, symbool van de revolutie. Mijn dochter was een paar jaar geleden in de ban, en meekijken was geboden. Geen straf, met rollen voor topacteurs als Woody Harrelson, Julienne Moore en vooral Donald Sutherland als Katniss’ grote tegenstrever Coriolanus Snow. President van de dystopische dictatuur Panem, met zijn twaalf districten en het Capitool als hoofdstad, waar elk jaar de Hunger Games worden gehouden: elk district moet één meisje en één jongen leveren van tussen de twaalf en achttien jaar, de ‘tributen’, die elkaar op leven en dood bevechten. Er kan maar één winnaar zijn. ‘Let the games begin, and may the odds be ever in your favor.

De films maken deel uit van een franchise, met aan de oorsprong de Hunger Games-trilogie van Suzanne Collins, een youngadultreeks die in Nederland verscheen onder de titels Hongerspelen (2008), Vlammen (2009) en Spotgaai (2010). En eindelijk dacht ik eens echt te kunnen scoren bij mijn dochter, die het met twee journalisten als ouders niet meer dan normaal vindt dat ik beroemde schrijvers interview. Maar ineens gloorde een kans op een interview met Collins en dat was natuurlijk wél bijzonder geweest– in de orde van het interview dat ik ooit had met Josje van K3.

Tien jaar na het laatste Hunger Games-boek is nu verschenen De ballade van slangen en zangvogels (vertaald door Maria Postema, Van Goor). Geen vervolg, maar een proloog: het verhaal van Snows opkomst. Waar Katniss deelneemt aan de 73ste Hunger Games, gaat Collins hier terug naar de tiende; de achttienjarige Coriolanus – zijn ooit machtige familie in verval – bereidt zich in het Capitool voor op zijn enige kans op roem en macht, als mentor in de spelen. Maar de kansen zijn níet in zijn voordeel: hij wordt aangewezen als mentor van de vrouwelijke tribuut uit District 12, het laagste van het laagste.

Maar helaas, Collins geeft geen interviews. Toch scoorde ik een puntje: op een van de dozen met boeken die nu thuis door de brievenbus worden gegooid, soms zoveel dat de voordeur niet meer open kan, zat dat nieuwe Hongerspelen-boek. Het werd uit mijn handen gegrist en verdween mee naar boven.

Ik heb het nu even terug, om deze column te kunnen schrijven. En ik proefde enige teleurstelling bij mijn dochter, omdat het niet over Katniss gaat. Maar die vrouwelijke tribuut, Lucy Gray Baird, lijkt me een ideale nieuwe crush – benieuwd wie haar in de film gaat spelen.

Het boek is dik, 592 bladzijden. Ze bewaart het voor de zomervakantie, heeft ze aangekondigd. Kan ze in ieder geval op reis naar Panem.

Reageren? m.decocq@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden