Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

1,5 meter bij concerten mag van mij een meter of vier worden

Nico Dijkshoorn

Het is natuurlijk allemaal heel erg en je zal het maar hebben, dan lul je wel anders, maar ondertussen vind ik de 1,5 metersamenleving één groot feest. Ik had het graag zonder ziekte gezien, maar als ik eerlijk ben: ik droom al driekwart leven van 1,5 meter afstand. Waar dan ook, maar als ik mag kiezen: in het openbaar vervoer en tijdens concerten.

Negen van de tien optredens die ik de laatste jaren bijwoonde, werd ik ongewild bijgepraat over de vakantieplannen van totaal onbekenden. Het schrijnendst was dit tijdens een concert van de band Wilco in Paradiso, Amsterdam. Ik verheugde mij al een half jaar op gefluisterde, bloedmooie zinnetjes van zanger Jeff Tweedy.

Daar kwamen ze. Loves you. I’m the man who loves you. Vlak achter mij zei iemand, duidelijk verstaanbaar: “Even kort op de huid bakken en daarna laten liggen.”

Die zin ging in mijn kop zitten. Ik luisterde en keek nog wel naar Wilco maar ondertussen dacht ik: over welke vis heeft hij het dan? En is dat wel zo? Is op de huid bakken niet weer zo een modern gek kookdingetje, net zoals met stikstof een tennisbal van chocola maken? En hoe heette die vis dan? Ik hoopte Leo, maar die vis zou dan wel weer Giovanni of Wesley heten.

1,5 meter bij concerten, van mij mag dat wel een meter of vier worden. Lowlands­directeur Eric van Eerdenburg denkt daar heel anders over. In een Paroolinterview zegt hij: “Wij mensen zijn knuffeldieren, we willen bij elkaar zijn, dat zit in onze genen.”

Ik hoop zo ontzettend dat het gedrag van Lowlandsbezoekers niet als maatgevend gaat worden gezien. Ik heb daar mensen met een halve schnitzel op hun rug uren zien zoeken naar hun tent. Ik heb volwassen mensen zien juichen voor de band Moke. Ook daar werden, tijdens optredens, de meest gruwelijke zinnen in mijn nek gebabbeld.

Een korte bloemlezing, steeds met de band erbij. “Schilderijen van dieren, maar dat ze dan op mensen lijken, dat vind ik mooi.” (Arcade Fire) “Ik zit er aan te denken om iets te gaan doen in resource fulfilment.” (The Prodigy) “Voel je mijn lul?” (Grace Jones)

Het openbaar vervoer mag van mij ook voor altijd zo blijven zoals het nu is. Masker voor de praatmondjes en op veilige afstand. Nooit meer iemand tegenover je in de trein, helemaal tot Eindhoven die je eerst een kwartier lang aankijkt en dan zegt: “Boogschutter, toch?”

Nico Dijkshoorn schrijft twee keer per week een column voor Het Parool, en spreekt zijn bijdragen ook in. Reageren? N.dijkshoorn@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden