Binnenland Bewaar

Rapper Adje Sloddervos wil jongeren uit gevangenis houden

Rapper Adje Sloddervos
Rapper Adje Sloddervos © Amaury Miller

Vanuit de gevangenis werkte rapper Adje Sloddervos mee aan een film over foute keuzes. En hij gaat op scholen vertellen over de keerzijde van de glamour.

Onze waarschuwing is: het ziet er mooi uit, maar er valt daar niks goeds te halen

In de wereld waarin hij opgroeide was de keuze simpel: profvoetballer worden of drugsdealer. 'Ik was niet echt goed in voetbal,' zegt Julmar Simons (32) verontschuldigend over zijn beroepskeuze. 'Mijn moeder werkte keihard en verdiende net genoeg om de huur te betalen. Mijn vrienden haalden vijfduizend euro in de week binnen. Zij reden rond in een dikke Audi en kochten hun kleding in de P.C. Hooftstraat.'

Het ging goed tot het fout ging. In 2008 werd Simons aangehouden met twaalf kilo coke in zijn bezit en veroordeeld tot acht maanden cel, een straf die hij wegens gebrek aan beschikbare celruimte pas nu, zes jaar later uitzit in de gevangenis aan de Tafelbergweg in Zuidoost.

Hinderlijke onderbreking
Tijdens de verplichte denkpauze achter gesloten deuren kwam Simons tot twee conclusies: de celstraf was een hinderlijke onderbreking van zijn veelbelovende carrière als rapper Adje Sloddervos, en hij wilde iets nuttigs doen met de resterende tijd achter de tralies. 'Ik had eerder al afscheid genomen van de criminaliteit. Ik had mijn leven net goed op de rails toen ik de oproep kreeg om mijn straf uit te zitten. Ik kreeg in de gevangenis bericht dat ik komende zomer op Pinkpop mag spelen.'

Met twee medegedetineerden diende Simons een verzoek in om een theatervoorstelling te maken over de verleiding van het snelle geld. De directie van de Tafelbergweg stemde in, en het project groeide uit tot een theaterstuk en een film, opgenomen met een professionele cast en crew. Gestolen tijd, zoals de productie heet, zal op tournee gaan langs scholen, buurthuizen en jeugdgevangenissen, met enkele gedetineerden die hun verhaal doen.

Mooiste meisjes
De boodschap aan de bezoekers, zegt Simons, is dat de glamour van de criminaliteit een keerzijde heeft. 'Als je opgroeit met weinig, maakt het indruk als je vrienden een portier van een club een paar honderd euro in de hand ziet drukken omdat ze geen zin hebben in de rij te staan. Binnen worden ze omringd door de mooiste meisjes. Geld koopt aanzien en macht. Onze waarschuwing is: het ziet er mooi uit, maar er valt daar niks goeds te halen.'

Een boodschap die minder vanzelfsprekend is dan hij lijkt, want een celstraf wordt lang niet door alle jongeren als een probleem gezien. Simons: 'Ik ben rapper. Als ik over een maand de gevangenis verlaat zonder mijn verhaal te doen, heb ik een extra streep op mijn mouw. Daarom vind ik het belangrijk een tegengeluid te laten horen. Het gaat niet alleen om de celstraf. Bij de afrekeningen in het milieu raken ouders kinderen kwijt, en andersom. Daar is niks stoers aan.'

Stoer vindt Simons wel de medewerkers van de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) die hun nek hebben uitgestoken om het project mogelijk te maken. Jan Boer van DJI bevestigt dat er de nodige gesprekken nodig waren. 'Het maakte verschil dat het ging om zelfmelders, jongens die vele jaren later alsnog worden opgeroepen om hun straf uit te zitten. Adje en de anderen hadden het roer al omgegooid. Ze waren goed bezig.'

Bovendien was al snel duidelijk dat een artiest als Simons er beter in slaagt de boodschap over te brengen aan de doelgroep dan de gemiddelde reclasseringsambtenaar. Boer, lachend: 'We hebben een try-out gedaan op een school in Zaanstad. Ik heb in een klas veertig foto's moeten maken voor leerlingen die per se met Adje op de foto wilden.'