Binnenland Bewaar

Piratenromantiek en lekker eten

Piratenromantiek en lekker eten
© Dingena Mol

Niets zo avontuurlijk als een onbewoond eiland, en het Vuurtoreneiland bij Durgerdam heeft deze zomer een restaurant. 'Waar water en vuur zijn, kun je koken, zo zit dat.'

Het is donderdag, half twaalf in de vroege middag. Een medewerker van de Oranjesluizen kijkt met grote ogen naar de tweemaster die tussen de sluisdeuren ligt te wachten: 'Ká-nonne!' roept hij dan. 'Jullie hebben een flinke barbecue gepland, zo te zien!'

Het schip, de La Goële, is even daarvoor vertrokken van de kade bij Hotel de Goudfazant, en het dek staat volgebouwd met flessen wijn, dozen groenten en wel vijftien enorme zakken houtskool.

Brian Boswijk staat aan het roer; anderhalf jaar geleden zeilde hij nog met zijn gezin de halve wereld rond op dit schip. In de sluizen zet hij koffie. Sander Overeinder - omgeslagen spijkerbroek, hawaïblouse met zuurstokroze papegaaien - en Jasmine Schults zijn aan dek alvast begonnen met het doppen van de tuinbonen.

De visman, de vleesman, de groenteman en de wijnman, allemaal kwamen ze vanochtend hun spullen naar Amsterdam-Noord brengen en per boot wordt Vuurtoreneiland nu bevoorraad. Vanavond zullen 57 gelukkigen - de plekken worden in noodtempo volgeboekt - met een oud IJveer worden afgezet om er een diner van vier gangen te eten.

De Seychellen, Ibiza, Terschelling - wie wil er niet op een eiland zijn in de zomer, waar alles ruig en avontuurlijk, maar toch overzichtelijk is doordat je je omsloten weet door water?

Kudde lome schapen
Het Vuurtoreneiland in het IJmeer, ook wel Fort Durgerdam genoemd, is iets minder dan twee voetbalvelden groot en ligt tweehonderd meter van het vasteland van Noord. Een idyllische plek, waar je eigenlijk gewoon op een mooie dag wilt rondhangen om te kijken hoe het licht verandert. Zwarte stenen breken de golfjes die vriendelijk klotsen als er een boot langsvaart. In de verte - maar geen verre verte, nog geen twee kilometer - ligt IJburg, binnenvaart bonkt langs, de wind trekt aan de gele halmen en aan de schuimkoppen. Tussen de oude stellingwerken - het eiland is rijk voorzien van vervallen ondergrondse fortonderdelen - ligt een kudde lome schapen met gekromde hoorns te herkauwen.

Sinds twee weken is er op het eiland vier dagen per week een zomerrestaurant, in een transparant gebouwtje, opgetrokken uit ongelakt hout, glas, canvas en golfplaat - een soort kruising tussen een tent en een kas. Lucht, gras en water weerkaatsen in het glas, er staan simpele tafeltjes en rode kuipstoelen. Het is een initiatief van het Lloyd Hotel in Oost en restaurant As in Zuid.

Zij zijn de laatste twee partijen in de race voor de exploitatie van het eiland, waarvoor de aanbesteding vorig jaar begon. In september wordt de uitslag bekend, maar tijdens de procedure zou het eiland leeg staan. Boswijk: 'De eigenaar, Staatsbosbeheer, vond het een goed idee om het eiland ook deze zomer al beleefbaar te maken voor Amsterdammers, en zo'n kleinschalig restaurant is daar een heel goede manier voor.'

Lees vandaag meer in Het Parool.