De rechtbank spit de constructies door waarmee Willem Holleeder de miljoenen van vastgoedmagnaat Willem Endstra zou hebben laten wegsluizen naar bijvoorbeeld vastgoedbaron Jan-Dirk Paarlberg. Taaie kost.Aan de poort van 'de bunker' in Osdorp moesten de parketwachten 's morgens nog bezoekers wegsturen: het was alweer vol. Maar na de lunch waren behalve de pers alleen nog plukjes Holleederwatchers over. De rest was weggejaagd door de gortdroge verhandelingen over de constructies waarmee Willem Holleeder volgens justitie de afgeperste miljoenen van Willem Endstra liet wegsluizen - veelal naar rekeningen van vennootschappen van vastgoedbaron Jan-Dirk Paarlberg op Curaçao.

Rechtbankvoorzitter Rino Verpalen varieerde op de slogan van de Belastingdienst: leuker kon hij het allemaal niet maken, en al helemaal niet makkelijker. ''We kennen uw standpunt ook wel, meneer Holleeder: uw naam komt in de stukken nauwelijks voor en u zegt dat u hier niets mee te maken heeft, maar aangezien de geldstromen op uw tenlastelegging staan, gaan we ze toch behandelen.''

Eind december 2002 waren de betalingen van Endstra's vennootschappen op gang gekomen. Justitie ziet die als direct gevolg van ernstige bedreigingen van Endstra op het kantoor van advocaat Bram Moszkowicz. Endstra zou daar in de laatste week van 2002 een automatisch wapen in de buik gedrukt hebben gekregen van enkele Joegoslaven, in opdracht van Holleeder.

In de dagen daarna begon hij via zijn firma's miljoenen over te maken naar met name Ballados Investments NV op Curaçao, van zijn gewezen zakenpartner Jan-Dirk Paarlberg. Pas nadat de miljoenen waren gestort, sleutelden de specialisten aan de 'titels' waarmee de stortingen moesten worden verantwoord. Die titels waren 'gebakken lucht', vertaalde rechtbankvoorzitter Verpalen.

Er was sprake van een holle buis van Schiphol-Rijk naar Zandvoort, voor toekomstig dataverkeer, waarvoor Endstra miljoenen zou hebben betaald. Later werd weer bedacht dat 'commissie' of 'winstrechten' in het spel waren vanwege een vastgoeddeal. Ook werden de miljoenenstortingen in de boeken wel verklaard met een oude schuld die Endstra aan Ballados zou hebben. Curieus genoeg had Paarlberg Ballados in 2000 voor een gulden aan Endstra verkocht, om het bedrijf in december 2002, vlak voor de stortingen, 'om niet' weer van Endstra terug te krijgen.

In een verklaring die Endstra over de afpersing door Holleeder bij een notaris neerlegde, zei hij te zijn 'gedwongen' tot die teruggave van Ballados aan Paarlberg. Dat zijn miljoenenbetalingen aan Ballados via knullige constructies moesten, bevreemdde Endstra, zei hij in mei 2003 al tegen de rechercheurs bij wie hij op de achterbank vijftien gesprekken voerde over de afpersing door Holleeder. ''Hoe kan ik nou twintig miljoen betalen voor een holle buis? Ik zeg: ik weet niet wat je aan het doen bent, maar straks word ik nog gearresteerd voor het zwart maken van geld!''

Fiscaal adviseur Ad van T. had Paarlberg later met klem ontraden dat rare buizenproject in de boeken te zetten. In plaats daarvan bedacht hij meer voor de hand liggende verantwoordingen van de overgemaakte miljoenen.

Paarlberg werd onder druk gezet om aan het wegsluizen en in bewaring nemen van alle miljoenen mee te werken, was Endstra's overtuiging. Tegen de recherche, een jaar voordat hij werd geliquideerd: ''Het zijn zeer nette mensen die ik ken, die als stroman worden gebruikt. Hij (Holleeder) zal dat geld bij hen laten staan. Hij zal nooit wat ophalen. Net als bij de bank.''

Tegen Paarlberg en Ad van T. loopt nog een afzonderlijk onderzoek. Paarlberg beroept zich voornamelijk op zijn zwijgrecht. Ad van T. heeft lange verklaringen afgelegd. Hij zegt dat Paarlberg alleen 'een toespeling' maakte op afpersing. ''Hij zei dat hij zelf nooit zou afpersen. Hij zou zoiets alleen onder druk doen. Dát hij gedwongen werd, heeft hij niet gezegd.''

Holleeders beweerde boekhouder Marcel Kaatee ontkende nogmaals dat hij ooit wat met afpersing te maken heeft gehad. De envelop met 250.000 euro in contanten die hij op een zondag had opgehaald op Endstra's hoofdkantoor, had hij weer teruggebracht omdat hij alleen via de bank zaken wilde doen. Nee, een ontvangstbewijs had hij daar niet van.

Willem Holleeder maakte tekeningen terwijl de rechtbank alle technische details doorliep, of staarde voor zich uit. Hij was vooral verontwaardigd aan het eind van weer een dag vuilspuiterij van justitie en al die getuigen. ''Ik heb in geen enkele betaling geen enkele rol gespeeld.''

Zie ook:

Dossier Holleeder