Binnenland Bewaar

Concerten Reed in Nederland altijd gedenkwaardig

Lou Reed fotografeert de fotograaf in 2007 in Amsterdam bij de opening van de expositie Lou Reed's New York in de galerie Serieuze Zaken Studioos.
Lou Reed fotografeert de fotograaf in 2007 in Amsterdam bij de opening van de expositie Lou Reed's New York in de galerie Serieuze Zaken Studioos. © ANP

De zondag overleden popmuzikant Lou Reed heeft vaak in Nederland opgetreden, voor het laatst in juni 2012 in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Bij die gelegenheid presenteerde de Amerikaan zich weer karakteristiek eigenzinnig, hoewel hij fysiek breekbaar oogde. Minder dan een jaar later zou Reed een nieuwe lever krijgen. Terugblikkend waren de concerten die de rocker de afgelopen tien jaar in Nederland gaf stuk voor stuk gedenkwaardig.

Zo was zijn optreden in Carré in mei 2003 in muzikaal opzicht zeker niet zijn sterkste. Reed verloor zichzelf nogal eens in de gitaar-effectapparatuur, die een obsessie geworden leek. Maar ondertussen was zijn repertoirekeuze bij dat concert wel heel speciaal, met tal van onderling thematisch verbonden songs.

Tai chi op het podium
Het was ook het eerste Nederlandse concert waarbij hij een tai chi-meester het podium ophaalde die tijdens een aantal nummers zijn kunsten demonstreerde. En het was het concert waarop het Nederlandse rockpubliek kon kennismaken met de als gastzanger meereizende, toen nog volstrekt onbekende zanger Antony, die enkele jaren later zou doorbreken met zijn groep Antony and the Johnsons.

In 2007 kwam Reed naar de Heineken Music Hall om daar twee avonden achtereen zijn album Berlin uit 1973 integraal uit te voeren. Die plaat was 34 jaar eerder in Amerika geflopt, maar deed het in Europa een stuk beter. Hoewel de uitvoering van de klassieker de beklemming van de oorspronkelijke versie miste, niet in de laatste plaats door de emotieloze uitstraling van Reed zelf, was het een concert waarover nog lang werd gesproken.

Verwarring
Drie jaar later tourde Reed door Europa met zijn Metal Machine Trio. Daarbij sloeg hij Nederland over, maar in andere steden, zoals Parijs, wist de rocker voor veel verwarring te zorgen. Ondanks de nadrukkelijke vermelding op de posters dat Reed zijn experimentele muziek zou uitvoeren, liep zo'n kwart van het publiek in de Parijse club La Cigale tijdens het concert verontwaardigd de zaal uit. Zij hadden toch op Perfect Day en Walk on the Wild Side gerekend. Reed oogde al zwak in Parijs, voorjaar 2010, en liep moeizaam het podium op en af.

Reeds laatste Nederlandse concert was op 14 juni 2012 in de Heineken Music Hall. Het stond voor een deel in het teken van zijn controversiële album Lulu, samen met Metallica opgenomen, dat ruim een half jaar eerder was verschenen. Die band was niet van de partij; Reed liet zich door zijn eigen, achtkoppige band begeleiden.

Wreedheid, dood en wanhoop
Weer trok hij zich niets aan van publiekswensen, maar speelde naast een selectie van het door een deel van de fans nog altijd niet echt gewaardeerde Lulu-album een aantal oudere songs die daar thematisch bij aansloten, zoals Street Hassle en het eerder zelden door hem uitgevoerde Senselessly Cruel. Nummers waarin wreedheid, dood en wanhoop centraal staan.

De op dat moment 70-jarige Reed, met een lever die op ontploffen stond, zong weinig toonvast en oogde fragieler dan ooit tevoren. Toen hij voor de toegift voetje voor voetje het podium weer opschuifelde, stak een roadie hem behulpzaam een hand toe. Die weigerde hij.