PlusReportage

Zorgmedewerkers staken: ‘Mijn collega’s lopen weg uit dit prachtige vak’

In het hele land protesteren zorgmedewerkers van de Universitair Medische Centra tegen de cao. De lonen gaan niet hard genoeg omhoog en er is te weinig oog voor werkdruk. ‘Ik sta hier omdat mijn collega’s weglopen uit dit prachtige vak.’

Zorgmedewerkers staken voor een betere cao bij het AMC. Beeld Jakob van Vliet
Zorgmedewerkers staken voor een betere cao bij het AMC.Beeld Jakob van Vliet

Een verpleegkundige slaat zo hard met een deksel op een roestvrijstalen pispot, dat dit geïmproviseerde slagwerkinstrument met gemak de kakofonie aan fluitjes overstemt. Zo blijkt maar weer: een po leent zich uitstekend voor een lawaaidemonstratie.

Zorgmedewerkers zijn over het algemeen geen herriemakers, maar nu moet het maar, vinden de enkele honderden medewerkers van Amsterdam UMC die dinsdag rond het middaguur naar een veldje naast locatie AMC zijn gekomen. Ze laten zo horen dat ze het niet eens zijn met het eindbod voor hun cao dat de Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra (NFU) heeft neergelegd.

Een deel van de medewerkers, zoals verpleegkundigen van de intensive care en de operatiekamers, gaat er volgens de cao die er nu ligt de komende drie jaar 3,5 procent in loon op vooruit. Voor een ander deel, zoals de voedingsassistenten en de logistiek medewerkers, stijgt het loon in die periode 1 procent. Of zoals de FNV-ers vanaf het podium zeggen: “0,33 procent per jaar. Een waardeloos aanbod.” Ook voor werkdruk is in de nieuwe cao veel te weinig aandacht, stellen de bonden FNV en CNV.

Zondagdienst

Bij zeven UMC’s in het land wordt dinsdag geprotesteerd en een nieuwe staking op 26 oktober is alvast aangekondigd. Veel afdelingen draaien een ‘zondagdienst’, alle planbare zorg vervalt. Spoedzorg gaat wel door. In het Amsterdam UMC zijn zo’n veertig afspraken voor operaties vanwege het protest verzet, zegt een woordvoerder van het ziekenhuis.

Midden in het kabaal staat Simone de Ruig, verpleegkundige op de Covid-verpleegafdeling, met een bord in de lucht: ‘Personeelsbehoud laat het niet koud’. “Ik sta hier omdat mijn collega’s weglopen uit dit prachtige vak.” De Ruig valt zelf in de groep die er 3,5 procent op vooruit gaat. “Maar ik sta hier ook voor mijn collega’s die er maar 1 procent bij krijgen, terwijl ze zich elke dag uit de naad werken, ook in de weekenden en de nachten. Om dit werk met al die wisselende diensten vol te houden, lever je enorm in op je privéleven.”

Ook verpleegkundige Loura Landzaat maakt zich grote zorgen over het ziekteverzuim en de leegloop. “Van de circa 35 collega’s op mijn afdeling zijn er sinds januari elf weggegaan. De één vindt het emotioneel te belastend, de ander houdt het fysiek niet vol. Een deel verdwijnt ook uit de zorg.” Wat Landzaat zelf ook moeilijk vindt is het gevoel om door de werkdruk tekort te schieten. “Heb ik die patiënt niet te lang laten wachten op een paracetamol, omdat ik te druk was met andere patiënten? Dat soort dingen drukken op je.”

Er is een gillend tekort aan zorgpersoneel, en volgens Landzaat kun je daar wat aan doen, namelijk zorgen voor een betere waardering. “Het is een zwaar beroep en daar wil je naar worden beloond. Dan neemt de populariteit van dit beroep vanzelf toe.”

Boegeroep

Karen Kruijthof, lid van de raad van bestuur van Amsterdam UMC, die namens de NFU op het podium stapt, ‘snapt heel goed dat er behoefte is aan meer’. “Maar zolang het kabinet niet meer geld beschikbaar stelt, kunnen wij niet meer doen.” Ze noemt het cao-aanbod ‘een goed voorstel voor wat we nu kunnen.’ Onder boegeroep stapt ze van het podium. “Soms sta je tegenover elkaar, ook al wil je eigenlijk hetzelfde,” zegt ze daarna.

Ic-verpleegkundige Thomas Smits is positief dat er eindelijk stappen worden gezet, al is het nog niet genoeg. “Een betere onregelmatigheidstoeslag, twee treden erbij in loon voor de oudere collega’s – allemaal zaken die voorheen onbespreekbaar waren, kunnen nu wel.”

Hij staakt niet, want hij werkt op een acute afdeling, maar hij steunt de staking wel. “Ik ben solidair omdat de FNV nóg meer voor ons probeert te verbeteren, maar ook voor het ondersteunende personeel zonder wie wij niet zouden kunnen werken.” Smits voelde zich altijd al enorm gesteund door de ic-hoofden van locatie VUmc. “Zij zetten alles-op-alles om ons te helpen, maar de cao zat zo dichtgetimmerd dat er vrijwel geen ruimte was om zaken voor ons voor elkaar te krijgen.”

Smits voelt dat het tij keert, al gaat het met kleine stapjes. Vorige week werd bekend dat het kabinet 675 miljoen uittrekt voor hogere lonen in de zorg. Veel te weinig, stelt de FNV. Er moet volgens de bond minimaal 3,5 miljard bij.

Als de rust weer terugkeert op het veld naast het AMC en de FNV-ers hun vlaggen opruimen, zoekt De Ruig haar collega’s op. En nu? Hoe ziet de dag er verder uit? “Het is eigenlijk mijn vrije dag, maar ik ga even naar de afdeling of ik iets voor de patiënten kan betekenen. Baarden scheren of nagels knippen, de dingen waar ik vaak niet aan toe kom omdat de werkdruk zo hoog is.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden