PlusReportage

Zo houdt onze stadsdichter ‘feeling’ met Amsterdam in lockdown

Hoe vang je als stadsdichter het gevoel van een stad, als in diezelfde stad bijna alles gesloten is? Gershwin Bonevacia plaatste onder een van zijn stadsgedichten een oproep of er ergens een inspirerend plekje voor hem was. Nu dicht hij in het Tropenmuseum.

Gershwin Bonevacia, Stadsdichter Amsterdam, schrijft de komende weken in het Tropenmuseum.  Beeld Bram Belloni
Gershwin Bonevacia, Stadsdichter Amsterdam, schrijft de komende weken in het Tropenmuseum.Beeld Bram Belloni

“Nee, ik ben nog niet over het Tropenmuseum aan het schrijven,” zegt Gershwin Bonevacia vanachter zijn laptop. “Ik ben nog bezig met een gedicht voor de OBA. Het gaat over taal, over lezen en poëzie.” Het is dinsdagochtend, 11.00 uur. Een uur geleden heeft hij zich geïnstalleerd op het bordes van het vrijwel verlaten Tropenmuseum, met uitzicht op de enorme lichthal. “Ik mocht zelf de plek uitzoeken; hier overzie ik alles en zit ik toch een beetje beschut.”

Bonevacia werd in maart 2019 benoemd als achtste stadsdichter van Amsterdam. Sindsdien maakt hij ‘officiële’ stadsgedichten – die in Het Parool verschijnen – én gedichten van de stadsdichter, die hij soms ook in opdracht schrijft. “Na de zomer vroeg de burgemeester bijvoorbeeld of ik een stadsgedicht wilde maken naar aanleiding van de moord op Bas van Wijk. Het Rijksmuseum had een stadsgedicht gelezen en wilde er wat mee, de ING wil passages uit een gedicht aan de muur in een nieuw kantoor. Gisteren belde Scotch & Soda voor een gedicht, en ik ben bezig voor Artis.”

Normaal gesproken werkt hij op een flexplek in het Soho House, maar daar kan hij sinds de eerste intelligente lockdown niet meer terecht. Omdat hij feeling met de stad en de culturele instellingen wilde houden, deed hij onder een van zijn stadsgedichten een oproep of er ergens een inspirerend plekje voor hem was. “Er waren best veel reacties. Eerst heb ik een tijdje in de lege OBA Oosterdok gezeten. Ik heb er een aantal stadsgedichten geschreven en gedichten over de bibliotheek.

Gouden plek

Toen alles opnieuw dichtging, dacht ik: misschien kan ik weer ergens terecht. Toen heb ik een oproep op LinkedIn gezet. Mijn keuze viel op het Tropenmuseum: een gouden plek, waarover ik graag wil gaan schrijven. Dit museum speelt een belangrijke rol in veel maatschappelijke discussies die mij, als biculturele Amsterdammer én als stadsdichter, aan het hart gaan. Ik ben benieuwd wat eruit komt.”

Hij heeft al een rondleiding gehad door het museum, waar de Bali-tentoonstelling wordt afgebroken (‘Daar ben ik in oktober al geweest’) en wordt gewerkt aan de inrichting van Healing Power, een expositie over sjamanisme, winti en hekserij, die te zien is zodra het museum weer open mag.

Ook sprak hij met Wayne Modest, de nieuwe inhoudelijk directeur van het Tropenmuseum. “In korte tijd hebben we veel interessante dingen besproken. Ook de geschiedenis van het museum, die heel actueel is. Juist dat is de reden dat ik het zo interessant vind hier te zijn – naast dat ik mijn persoonlijke verhaal herken in dit museum. Als stadsdichter streef ik naar een soort van verbondenheid. Ik probeer stadsgedichten te schrijven waarin alle Amsterdammers zich kunnen herkennen. En daarbij mag het soms best schuren.”

Schaatsen lenen

De stadsdichter moet nog met de marketingafdeling overleggen wat hij voor het museum kan doen. “Mijn gedichten zullen misschien niet letterlijk over het museum gaan, maar dat ik hier zit, zorgt er hoogstwaarschijnlijk wel voor dat ik bepaalde metaforen gebruik of een zekere symboliek meeneem. Ik ga stories maken voor het Instagramaccount van het museum, en wat ik hier doe is ook te volgen via mijn Facebookaccount en het Stadsdichteraccount.”

Voordat hij dinsdagochtend naar het Tropenmuseum fietste, plaatste Bonevacia nóg een oproep op Facebook: of hij van iemand schaatsen kan lenen (maat 42). “Ik las dat de sluizen dicht zijn en als we aan het einde van de week de grachten op kunnen, wil ik ook. Er is al gereageerd. En mijn schoonvader ging ook even kijken of hij nog schaatsen heeft liggen.”

Of het winterse Amsterdam een stadsgedicht oplevert, weet hij nog niet, maar het zou goed kunnen. Hij schrijf nu eenmaal over de dingen die hem opvallen en meestal gebaseerd op de actualiteit. Maar eerst moet zijn gedicht voor de OBA af; het gaat over het schrijven van het perfecte gedicht.

Bonevacia haalt zijn laptop uit de slaapstand en leest voor van het scherm: Het perfecte gedicht / gaat over tijdreizen / doen alsof iets nooit gebeurd is / gaat over koeien / een bosbrand / plastic in het water / gaten in een muur / lavendelwijn / dierenhuid / er moet altijd een begin zijn / en een moment waarop de afstand verandert…

Gershwin Bonevacia (@gershwinbonevacia) schrijft tot en met 2 maart elke dinsdag, woensdag en donderdag van 09.30 tot 15.30 uur vanuit het Tropenmuseum poëzie over de stad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden