PlusPortretten

Zijinstromers voor de klas: ‘Er zit nooit een saaie dag tussen’

Omdat Amsterdam met een enorm lerarentekort kampt, is veel hoop gevestigd op zijinstromers. Vijf (toekomstige) leraren over hun overstap naar het onderwijs. ‘Na een dag ben ik doodop, maar er zit nooit een saaie dag tussen.’

Emma van Balen.Beeld Privébeeld

Emma van Balen (30) switchte van ondernemer naar leerkracht.

‘Wanneer kan je zoveel in zo een korte tijd leren?’

“Wanneer gebeurt het nou dat je in twee jaar tijd helemaal omgeschoold kan worden en zoveel in zo korte tijd kunt leren? Dat is toch vet. Ik ben heel enthousiast over dit traject. Ik heb zelf pedagogische wetenschappen gestudeerd en heb twee eigen ondernemingen gehad: een kinderwinkel en een nannybureau. Eigenlijk was ik meer boekhouder aan het spelen dan inhoudelijk bezig met de ontwikkeling van kinderen. Op sociale media zag ik iets over het zijinstromerstraject. Dat sprak me meteen aan. Het is een heel praktische manier van leren: op woensdagavond en donderdag studeer ik. Wat ik tijdens die lessen leer kan ik vrijdag meteen in de praktijk brengen op basisschool De Brink in Zuidoost. Daar sta ik voor groep 3-4. Dat is echt een leuke klas: de kinderen geloven nog in sinterklaas en zijn supergezellig. Niet iedereen is overigens positief. Sommigen vinden dat je in twee jaar niet kunt worden klaargestoomd. Maar je wordt niet zomaar toegelaten tot dit traject. Daarvoor moet je eerst een assessment halen. En nu ik mijn bevoegdheid heb, wil ik me blijven ontwikkelen binnen het onderwijs. Het eindstation is nog niet inzicht.”

Victor Schiering.Beeld Privébeeld

Victor Schiering (32) maakte de overstap van bedrijfsleider in de horeca naar leerkracht.

‘Het is twee jaar doorzetten’

“Nadat ik was afgestudeerd als sportmarketeer kon ik geen baan vinden, dus toen ben ik bedrijfsleider geworden in de horeca. Ik had met mezelf afgesproken: op mijn dertigste ga ik óf voor mezelf beginnen óf wat anders doen. Mijn moeder, docent Nederlands, vond dat ik zeer geschikt was om leraar te worden. Na een dag meelopen op een Amsterdamse basisschool was ik om: ik vond het fantastisch. Via via ben ik in aanraking gekomen met het zijinstroomtraject van schoolbestuur Staij. Sinds vorig jaar sta ik twee dagen vol enthousiasme voor de klas op Montessorischool Steigereiland. Daar geef ik les aan de middenbouw. Ik voel me nuttig in het werk dat ik nu doe en heb het gevoel dat ik iets voor kinderen kan betekenen. Anderhalve dag per week besteed ik aan studie en ik werk  twee dagen op school; ik geef persoonlijke begeleiding. Om mijn vaste lasten te kunnen betalen wil ik namelijk zoveel mogelijk werken. Het is even twee jaar doorzetten, daarna ben ik fulltime leraar met een voltijdsalaris. Door de goede begeleiding van de school en fijne studiegenoten vind ik het vooralsnog een mooie uitdaging.”

Ruud van der Heyde.Beeld Privébeeld

Ruud van der Heyde (53) liet de filmindustrie achter zich om leraar te worden.

‘Ik heb me vergist in hoe ingewikkeld het is’

“Dit had ik tien jaar eerder moeten doen. Als ik had geweten hoe leuk het is om voor de klas te staan, was ik eerder uit de filmindustrie gestapt. Ik weet nog goed dat ik op een moment dacht: ik wil niet meer in deze branche werken. Toevallig organiseerde het UWV in die periode een bijeenkomst met Het Schoolbureau, een organisatie die voortrajecten aanbiedt aan zijinstromers. Door hen kon ik ontdekken of het onderwijs iets voor mij was. Mensen iets leren vond ik altijd al leuk en mijn ouders waren leerkrachten. Als je het zelf moet doen is het toch anders. Ik heb me vergist in hoe ingewikkeld het is. Na een dag ben ik doodop, maar er zit nooit een saaie dag tussen en ik heb plezier in wat ik doe. Sinds dit schooljaar ben ik officieel meester en geef ik les op Montessorischool De Eilanden. Nu hoef ik er niet meer naast te studeren en kan ik me helemaal storten op het lesgeven en kinderen helpen. Dat is fantastisch.”

Ibtissam Feger.Beeld Privébeeld

Ibtissam Feger (32) switchte van medewerker bij een product- en interieurontwerper naar leerkracht. 

 ‘Het is een investering in mezelf’

“Ik heb van alles gedaan na mijn opleiding maatschappelijk werk en dienstverlening. Door de financiële crisis in 2008 kon ik niet direct een passende baan vinden. Ik ben toen overal gaan werken: op een vmbo-school als maatschappelijk werker, bij televisie, in de modewereld, dat gaf me allemaal geen voldoening. Aan mijn tijd op de school heb ik door de interactie met de jongeren de leukste herinneringen overgehouden. Dat, in combinatie met mijn vader die ook leraar was en er altijd enthousiast over vertelde, zorgde ervoor dat ik over de pabo ging nadenken.”

“Toen ik voor mijn zoontje ging kijken naar een basisschool, vertelde mijn man dat ik een baan in het onderwijs wel zag zitten. Toevallig kwam er net een vacature vrij bij die school voor een zijinstromer en ging alles ineens heel snel. Nu ben ik bijna volwaardig juf. Het traject is hartstikke leuk, je leert ontzettend veel, maar je bent ook continu aan het jongleren: twee dagen lesgeven, studeren, moeder zijn. Het is een fulltimebaan, ook al krijg je er niet naar betaald. Financieel is het dus even slikken. Dit is de eerste keer in mijn leven dat ik afhankelijk ben van het inkomen van mijn man. Maar ik bekijk het positief: het is een tijdelijke situatie waarin ik in mezelf investeer en er ook in mij wordt geïnvesteerd.”

Joyce de Hoog.Beeld Privébeeld

Joyce de Hoog (47) switcht van gymdocent naar basisschooldocent. 

‘Ik weet niet of mijn lijf dit nog tot mijn pensioen volhoudt’

“Het is een pittig traject. Als zijinstromer werk en studeer je tegelijk. Ik sta nu twee dagen voor groep 5 op daltonschool De Meer in de Watergraafsmeer, twee dagen volg ik colleges en één dag geef ik gymles. In het weekend moet ik nog studeren en ik heb een gezin met drie kinderen. Ik ben nu gymjuf, dat is leuk, maar ik weet niet of mijn lijf dit nog tot mijn pensioen volhoudt. Dat er een groot lerarentekort is, speelde ook mee in mijn afwegingen. Straks ben ik breed inzetbaar, daar zijn mijn collega’s ook heel blij mee. Toch moet je niet denken dat iedereen zich ‘even’ kan laten omscholen tot juf of meester. Althans, ik vind van niet. Het onderwijs moet je liggen. Net als de zorg: je bent ervoor geboren of niet. Dat zorgzame, de flexibiliteit, het continue aanstaan en met plezier lesgeven aan dertig kinderen, dat doe je niet even.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden