PlusPortretten

Zij liepen mee met de Pride Walk: ‘Laten zien dat we geen slechteriken zijn’

De negende editie van de Pride Walk was ­ongekend druk. Zaterdag liepen zo’n 5000 mensen mee in de mars van het Martin Luther Kingpark naar het Centraal Station. Zes deelnemers vertellen waarom ze mee liepen.

Daan Muusse. Beeld Jakob van Vliet
Daan Muusse.Beeld Jakob van Vliet

Daan Muusse (18), student elektrotechniek

“Eigenlijk wilde ik vorig jaar al naar Amsterdam komen. Zelf kom ik uit Deventer, waar ik amper regenboogvlaggen zie. Er was een gaybar, maar die is wegbezuinigd. Ik vind het heel leuk om al die vlaggen hier wel te zien, dat zie ik normaal nooit. Ik wilde altijd al eens met de Pride meelopen, maar vroeger kon dat niet omdat ik nog niet uit de kast was, en mezelf ook niet oud genoeg vond. Laatst was ik op vakantie met mensen die het nog niet van me wisten, en niet positief spraken over de lhbtq-gemeenschap. Ze gebruiken scheldwoorden als ‘die homo’s’ als het over voetbal gaat, of over de Spelen. Als je zelf homo bent, is dat niet fijn om te horen.”

Marijke Weisglas. Beeld Jakob van Vliet
Marijke Weisglas.Beeld Jakob van Vliet

Marijke Weisglas (69), gepensioneerd en vrijwilliger in het dierenasiel

“Ik vind het een voorrecht om vandaag mee te lopen. Het is de eerste Pride Walk voor mij, normaal kijk ik naar de botenparade. Meestal voelt het heel vrij om een lesbische vrouw te zijn in Amsterdam, maar soms kom je in situaties terecht waarin je het liever niet vertelt. Als je mensen ontmoet van wie je niet weet hoe ruimdenkend ze zijn. Ik heb in het onderwijs gewerkt en vanaf 1978 ben ik altijd open geweest, ook in de klas. Leerlingen reageerden daar aanvankelijk goed op, maar toen ik op een school met wat gemêleerder publiek in Nieuw-West ging werken, werd het wat ingewikkelder. Het is heel naar, maar het is wat het is.”

Di'Amo Luciano. Beeld Jakob van Vliet
Di'Amo Luciano.Beeld Jakob van Vliet

Di’Amo Luciano (23), kunstenaar

“Ik sta hier vandaag om de representatie. Ik vind het belangrijk dat zwarte mensen vertegenwoordigd zijn op de Pride. In veel gemeenschappen ben je de outsider: in de lhbtq-gemeenschap val je erbuiten als zwart persoon, en in de zwarte community als queer persoon. Ik herken me ook vaak niet in de beelden rondom Pride, terwijl het is ontstaan door zwarte trans personen. Het is belangrijk dat we hier staan. Men denkt dat we het in Amsterdam allemaal snappen, en ja, het is fysiek veiliger dan veel andere plekken in de wereld, maar qua bewustzijn kan er nog veel beter. Het is een mentale strijd die je levert. Ik voel me niet op mijn plek, vandaag ook niet, ook hier. Dus ik vind het best spannend om hier te staan.”

Diana van der Schouw. Beeld Jakob van Vliet
Diana van der Schouw.Beeld Jakob van Vliet

Diana van der Schouw (23), student ict

“Twee jaar terug liep ik al mee met de Pride Parade in Zwolle. Dat was m’n eerste keer, en ik vond het zo leuk dat ik dacht: de volgende keer moet ik naar Amsterdam. Ik studeer ict, dus ik zit in een mannenbolwerk. Vaak hoor je seksistische dingen of krijg je bepaalde blikken. Ik sta hier vandaag daarom voor het feminisme. Ik heb ook de inclusieve regenboogvlag meegebracht, waarop bruine strepen zijn aangebracht voor zwarte mensen, en lichtblauwe en lichtroze voor trans personen. We moeten hen ook een hart onder de riem steken, vind ik. Ik hoop dat vandaag vrolijkheid en liefde teweegbrengt. Dat mensen die heel verbitterd zijn, zien dat we geen slechteriken zijn. Uiteindelijk hoop ik dat een Pride Walk niet meer nodig is, maar ik hoop wél dat het feestje blijft bestaan.”

Natascha Kaufmann. Beeld Jakob van Vliet
Natascha Kaufmann.Beeld Jakob van Vliet

Natascha Kaufmann (24), werkloos

“Ik woon in een klein dorpje. Daar hoor ik nog vaak genoeg homograppen, of scheldt men met ‘pot’ en ‘flikker’. Ik denk dan: zie je me niet? Het geeft me het idee dat ik er niet mag zijn. De Pride voelt als de beste dag van mijn leven, omdat ik me nog nooit zodanig ergens thuis heb gevoeld. De mensen, de sfeer: iedereen accepteert elkaar gewoon. Ik heb voor vandaag ook hele mooie regenboogschoenen aan. Ik vind het fantastisch om een queer persoon te zijn. Je ziet ons steeds meer op tv, we kunnen steeds meer, we worden steeds meer gezien. Ik geloof dat het uiteindelijk wel de goede kant op gaat.”

JeanPaul Paula. Beeld Jakob van Vliet
JeanPaul Paula.Beeld Jakob van Vliet

JeanPaul Paula (35), creative director

“We hebben best een heftig jaar gehad zonder Pride, het afgelopen jaar. De Pride Walk vind ik een positievere versie van de Canal Parade, zonder banken en bedrijven die met een regenboogvlag wapperen op het water. Sinds mijn negentiende woon ik in Amsterdam, en ik zie de stad veranderen. Gaykroegen gaan dicht, gaysauna’s sluiten, je kan minder snel hand-in-hand lopen. Tijdens de Pride van 2008 ben ik geslagen door een jongen, bij wie ik te dichtbij kwam. Ik had niet door dat ik bloedde, tot ik de bar in kwam waar mijn vriendje stond. Die heeft die jongen toen flink aangepakt. Volgens mij was die jongen zelf homo, maar sloeg hij me omdat ik zwart was. In de homogemeenschap heb je al snel te maken met racisme: ik zie het al als ik word aangesproken op Grindr.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden