PlusInterview

Zeven jaar na de dood van Stefan Eggermont: ‘Ik blijf altijd de Weduwe Vergismoord’

Zeven jaar nadat Stefan Eggermont na een blunder werd doodgeschoten, staat de enige nog levende betrokkene terecht. Misschien geeft dát wat rust, want het onderzoek blijft de wonden openrijten van weduwe Janke Verhagen en haar zoon.

Janke Verhagen: 'Steeds als er weer zo'n drama gebeurt, zit ik er weer middenin.' Beeld Nosh Neneh
Janke Verhagen: 'Steeds als er weer zo'n drama gebeurt, zit ik er weer middenin.'Beeld Nosh Neneh

Aan de keukentafel vertelt Janke Verhagen (38) opgewekt dat ze nog niet zo lang geleden met een nieuwe baan is begonnen. Die bevalt goed. Haar vriend komt binnen met haar zoon van 9. Terwijl haar vriend de hond uitlaat, gaat haar zoon naar zijn kamer. “Hij maakt het goed,” zegt ze. “Al zit hij naar mijn smaak wel iets te graag achter de spelcomputer.”

Het volstrekt normale gezin in het rijtjeshuis van een Nederlandse slaapstad kent echter een diep verdriet. Dat loopt, schizofreen genoeg, parallel met een Amsterdamse onderwereldoorlog. Liquidaties, aanhoudingen, rechtszaken, steeds weer bellen rechercheurs of journalisten over nieuwe ontwikkelingen en komt de zaak wéér in het nieuws en keert die in volle omvang terug in Verhagens leven.

Wat als haar vriend Stefan Regalo Eggermont, de natuurlijke vader van haar zoon, tijdens een marathon dood was neergevallen, of was verongelukt? vraagt ze zich wel eens af. Dat was natuurlijk ook vreselijk geweest, maar dan was die tragedie weduwe Janke Verhagen na de rouwperiode niet zo blijven achtervolgen als nu.

Stefan werd op 13 juli 2014 doodgeschoten door een huurmoordenaar die een ander had moeten vermoorden. Het werkelijke doelwit was haar criminele buurtgenoot Omar Lkhorf, die zijn gelijkende Fiat Punto óók wel parkeerde in de Conradstraat, aan de rand van de Amsterdamse binnenstad.

Studentikoos

Ineens ‘zat ze midden in The Godfather’, terwijl zij noch Stefan tot dan iets met misdaad van doen had, zou ze later zeggen in een interview met deze krant. Nadat televisieprogramma Opsporing Verzocht en Het Parool hadden bericht dat de kogels die Stefan Eggermont troffen, voor Lkhorf bedoeld waren, belde hij bij Verhagen aan.

“Mijn moeder deed open, toevallig terwijl ik aan de telefoon was met de politie. Voor de deur stond een studentikoos ogende jongen. Hij vertelde dat hij de Omar was, voor wie de schutter Stefan had aangezien. We hebben buiten een tijdje gepraat, terwijl mijn moeder in haar rolstoel gespannen achter de deur wachtte,” haalt Verhagen terug. “Hij was totaal geen jongen die ik op een criminele dodenlijst zou verwachten. Zijn bezoek had me erg goed gedaan.”

Vier jaar geleden had Verhagen zich erbij neergelegd dat het moorddossier was gesloten. Het onderzoeksteam was opgedoekt. De schutter was nog geen twee maanden na zijn fatale blunder zelf doodgeschoten. De moordenaar kon dus niet meer terechtstaan. Evenmin als de man bij wie het moordwapen was gevonden. Ook hij was eind 2015 in Krommenie geliquideerd.

“We hadden ons er min of meer mee verzoend dat dit het was. Dat we ons er maar bij moesten neerleggen,” zegt Verhagen. “Dat we door moesten gaan met ons leven.”

Maar de zaak zóu niet rusten. “Steeds bleek het schijnrust,” zegt Verhagen.

Jaren na Stefans dood werd een Canadese computerserver gekraakt die Nederlandse criminelen gebruikten voor hun versleutelde berichtenverkeer over liquidaties en andere zware misdrijven. Dat gaf Verhagen eerst de hoop dat alsnog duidelijk zou worden hoe dat onderwereldconflict in elkaar stak dat Stefan zijn leven had gekost.

Een van de zaken die aan het licht kwamen was dat Omar Lkhorf, het doelwit dat de moordenaar die nacht had moeten liquideren in zíjn Fiat Punto, de ene na de andere liquidatie had aangestuurd in een nietsontziende wraakexcercitie, waarvoor hij uiteindelijk tot levenslang zou worden veroordeeld.

Revenge

Verhagen had zelfs overwogen bij hem langs te gaan in de gevangenis toen hij net was opgepakt. “Maar toen bleek wat voor vreselijke revenge crusade hij was aangegaan. Toen hij begin 2020 met geweld probeerde te ontsnappen, heb ik er een streep onder gezet.”

De ene na de andere moordzaak werd opgelost door het bewijs uit die server, maar niet de hare. “Telkens vlamde hoop op, maar steeds zakte die weer weg. Opnieuw probeerden we ons erbij neer te leggen dat ook die server de waarheid niet zou onthullen.”

Tot ze inééns werd gebeld. Tien minuten voordat in een persbericht naar buiten zou worden gebracht dat een verdachte was opgepakt voor ook háár zaak: Iliass K. (Amsterdam, 1987). Hij zou samen met anderen de opdracht voor de moord op Lkhorf hebben gegeven. “Blinde paniek. Ze hadden een verdachte! Maar ook: dat zou naar buiten worden gebracht voordat ik écht geïnformeerd zou worden.”

Verhagen belde haar advocaat en werd uiteindelijk ontvangen door de nieuwe officier van justitie en de Amsterdamse rechercheurs die dat nieuwe onderzoek deden. “Zij gaven me wel echt rust. Zij waren duidelijk én leefden met ons mee. Die rechercheurs hebben een enorme drive, maar zijn ook heel betrokken.”

Vervolgens kwamen om de drie maanden de formele, openbare zittingen in de zwaarbeveiligde rechtbank op Schiphol. Steeds laadde ze zich weer op voor de confrontatie met de verdachte. Een verdachte tegen wie ze, vreemd misschien, niet de diepste haat voelt omdat híj niet die blunder heeft begaan.

Toen begin 2020 ook nog ‘Demis’ Mongen, een leidende figuur in de groep die het op Omar Lkhorf had voorzien, overleed in Spanje, kwam wéér alles onverwacht terug.

De ontwikkelingen in de strafzaak, en de betrokkenen die overleden, waren niet de enige aanleidingen waardoor de pijn, het verdriet en de emoties steeds werden aangewakkerd. Neem het moment waarop Verhagen werd gebeld met de vraag of ze de kleding terug wilde die Stefan die nacht had gedragen. “Het zat allemaal in een doos. Ik dacht: pleur maar op zolder. Maar ik moest per item een handtekening zetten voor ontvangst. Alle van bloed doordrenkte en kapotgeschoten kledingstukken van je man…”

Lotgenoten

Doordat Stefan de eerste, maar zeker niet de laatste was die vanwege een persoonsverwisseling onschuldig werd vermoord, werd Verhagen een soort verpersoonlijking van wat met een dubieuze term ‘vergismoord’ is gaan heten. “Het is een rotwoord, maar dat is het fenomeen natuurlijk vooral óók,” zegt Verhagen. “Ik ben voor altijd Weduwe Vergismoord. Steeds als zo’n drama gebeurde, zat ik er ook weer middenin. Mijn nummer stond op redacties in telefoonlijsten, dus ik was degene die werd gebeld.” Lotgenoten weten haar te vinden, wat tot goed en warm contact kan leiden, maar ook alles weer oprakelt.

Ontwikkelingen die al het weggestopte leed weer bovenhalen, leiden bij Verhagen tot een fysieke reactie die ze inmiddels goed herkent. “Mijn kaken trekken samen. Ik voel een enorme spanning, slaap slecht.”

Enige tijd gaf Verhagen als ervaringsdeskundige lezingen over haar strategie van omgaan met haar onacceptabele, zinloze ellende. Ze is de hoofdpersoon in de documentaire Traumabazen – vergismoord op Videoland. Inmiddels is ze gestopt, omdat ze weliswaar anderen helpt, maar zichzelf bepaald niet.

Ze zou het drama zo graag willen afsluiten, voor zover dat gaat. Samen met haar zoon en haar vriend verder willen leven met de bizarre gedachte dat haar inmiddels 9-jarige zoon geen enkele herinnering heeft aan zijn vader.

Nu de rechtbank maandag in een grote liquidatiezaak begint aan het dossier over de moord op Eggermont, hoopt Verhagen eindelijk een hoofdstuk af te ronden – al zal de pijn nooit definitief weggaan.

Ze is blij dat het zo ver is, maar ziet óók als tegen een berg op tegen de zaak. “Zondag doe ik geen oog dicht, dat weet ik nu al. Er wordt een video van mijn zoontje getoond. Ik ga zijn slachtofferverklaring voorlezen. Ook ga ik vertellen wat de moord met mij, met ons heeft gedaan. Over hoe erg het is dat Stefan nooit zijn glansrol als vader heeft kunnen vervullen. Vader-zijn was zijn roeping, maar alles ging in één klap stuk.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden