Plus Reportage

Wonderkind Laurent (9) heeft zijn bachelor al binnen

Laurent Simons. Beeld Pieter-Jan Vanstockstraeten/Photo News

Laurent Simons is negen en haalt binnenkort zijn bachelordiploma Electrical Engineering aan de TU Eindhoven. Binnen een jaar, terwijl daar drie jaar voor staat.

Een jongen loopt met forse pas door de gangen van de TU/e, de technische universiteit van Eindhoven. Hij klopt aan bij het bureau van een hoogleraar en vraagt of hij de badge even mag lenen voor de werkplaats. Aan bureaus zitten overal twintigers achter laptops. Ze denken waarschijnlijk dat hij de zoon is van een docent die op een vrije schooldag een paar uur mee mag komen naar het werk. Maar hij is, net als zij, een student. En niet zomaar eentje: hij studeert binnenkort af, als bachelor Electrical Engineering. Sterker nog, waar zijn medestudenten daar drie jaar voor nodig hebben, heeft Laurent Simons de klus in minder dan een jaar geklaard. “Ik ben in maart begonnen. En nu is mijn eindproject voor het bachelordiploma bijna klaar,” zegt hij.

Dat Laurent nu al afstudeert aan de universiteit is een logisch gevolg van de snelheid waarmee hij de afgelopen jaren door zijn studies vloog. Hij werd geboren in Oostende maar verhuisde met zijn ouders naar Amsterdam. De afgelopen jaren vloog hij al door zijn opleidingen: hij was 6 toen hij naar de middelbare school ging, 7 toen hij – tegen de verveling – als onderzoeker in het AMC begon, en 8 toen hij in Brugge zijn middelbareschool-diploma wiskunde-wetenschappen (vergelijkbaar met ons vwo) behaalde.

Guinness Book of Records

Tussendoor had hij zomercursussen voor hoogbegaafde kinderen gevolgd aan gerenommeerde instituten als Stanford en Fairfield University in de VS – steevast als de jongste cursist die ze er ooit over de vloer kregen. Laurent heeft een IQ van 145. Het is waarschijnlijk veel hoger, maar de test die hij daarvoor ooit aflegde, eindigde op dat getal. “Er moet iets misgegaan zijn in zijn hersenen, toen hij nog in de buik van zijn moeder zat. Gelukkig in positieve zin,” zegt zijn vader Alexander lachend.

En nu haalt Laurent dus zijn universiteitsdiploma, goed drie jaar nadat hij voor het eerst naar school ging. Hij komt met die prestatie binnenkort in het Guinness Book of Records, als jongste ooit die een bachelor behaalde. Waar andere studenten acht tot twaalf weken nodig hebben om een vak onder de knie en in hun hoofd te krijgen, doet Laurent het in één week.

In het weekend doet hij niks. Laurent: “Dan speel ik met de honden van oma.” Wanneer hij over de honden praat, zie je goed dat Laurent, ondanks zijn waanzinnige verstand, een jongen van 9 is. Vriendjes heeft hij genoeg, al zijn de meeste wat ouder dan hijzelf. De scouting of een sportclub is niets voor hem. Maar toch: emotioneel blijft hij een kind. Zijn moeder Lydia: “Hij is net zo koppig als een ander kind van 9 als het avondeten niet naar zijn zin is. En dat is váák.”

Ongelooflijk brein

Zijn mentor Peter Baltus (59), een gerenommeerd hoogleraar aan de TU/e, herkent dat ook. “In het begin van onze samenwerking was het raar, natuurlijk. Maar al snel merkte ik dat ik met hem kon praten zoals met elke andere student – béter dan met sommige studenten, zelfs. Soms vergeet ik gewoon dat hij nog zo jong is, tot plots de 9-jarige weer naar boven komt als na twee keer proberen het solderen van een chip niet goed lukt.”

Dat een jongen met een ongelooflijk brein aan een waanzinnige snelheid kennis verwerft, is één ding – dat kan te verklaren zijn door een fotografisch geheugen, bijvoorbeeld. Maar de studies die hij nu succesvol aan het afronden is, bewijzen dat het méér dan dat is. Professor Baltus: “Hij is drie keer slimmer dan de beste student die ik in mijn lange carrière heb ontmoet. Hij bereikt een niveau van oplossingen bedenken die veel volwassen studenten nooit bereiken. Die kwaliteit wordt in deze fase van zijn studie steeds essentiëler.”

Laurent straalt uit dat hij gelukkig is. “Ik vind het léúk, in het lab. Veel leuker dan de gewone school. Hier kan ik dingen zelf maken. Electrical Engineering, dat is eigenlijk dingen uitvinden,” zegt Laurent, en zijn ogen beginnen ervan te blinken. “Ik maak chips, met daarop kleine circuits die dingen doen. Voor mijn bachelor heb ik een printed circuit port gemaakt, waarop ik een brein heb gesimuleerd.”

Californië

Toen Laurent drie jaar geleden een interview gaf aan de Belgische krant Het Laatste Nieuws, wist hij al wat hij later wou worden: “Hartchirurg, of astronaut.” Dat laatste was een gekke jongensdroom, maar ‘iets met harten’ heeft Laurent nog niet opgegeven. Integendeel. Hij wil niet meer louter kapotte harten kunnen herstellen, hij wil nieuwe maken om het kapotte hart te vervangen. “Mijn doel als wetenschapper is levensverlenging. Mijn opa en oma zijn hartpatiënten en hen wil ik helpen.”

Als Laurent aan de TU/e zijn diploma heeft behaald, begint de zoektocht naar een vervolgopleiding. De ouders van Laurent zijn gestopt met werken om de ontwikkeling van hun zoon te begeleiden. Het zou weleens pendelen tussen Eindhoven en Amerika kunnen worden. Laurent: “Ik wil heel graag naar Californië. Daar is het mooi weer.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden