PlusTen slotte

Willem Ekelschot (1960 – 2020): ‘De luis in de pels van het marktwezen’

Marktkoopman Willem Ekelschot stond niet bekend als een makkelijke man, maar was desondanks toch geliefd. Terwijl hij op het punt stond aan een nieuw avontuur te beginnen, overleed hij onverwachts op 59-jarige leeftijd.

‘Al 35 jaar handelaar in ongeregelde goederen,’ was de trotse vermelding op de website van firma De Oude Toekomst, gedreven door de op 59-jarige leeftijd overleden Willem Ekelschot. Hij bestierde zijn handel in antiek, elpees, boeken, schilderwerkjes en Afrikaanse maskers vanuit een kraam op het Waterlooplein en later vooral op de Noordermarkt.

Daar was afgelopen zaterdag de kraam van collega Rien van de Poel deels ingericht als rouwkraam. Een traditie onder marktkooplui. En hoewel Ekelschot niet bekend stond om zijn makkelijke of meegaande karakter, was het druk met vaste klanten die even wilde praten over plotselinge dood van de koopman.

Avontuur

Ekelschot had aan de vooravond gestaan van een groot avontuur. Na 35 jaar ‘bijna dag en nacht’ met zijn zaak te zijn bezig geweest, zou hij emigreren naar Ierland. Zijn zus woonde er, hij kwam er vaak en maakte er vrienden. “Willem verlangde naar vrijheid en weidse vergezichten,” zegt Van de Poel. “Hij had zijn woonboot verkocht, zijn huisraad ingepakt en ook flink wat handel in containers opgeslagen om te verschepen.”

Maar de coronacrisis legde zijn plan stil. De emigratie werd voor onbepaalde tijd uitgesteld. Toen hij na een zwempartijtje in de Noordzee bij IJmuiden weer aan land kwam, kreeg hij een fatale hartaanval.

Boven zijn overlijdensadvertentie schreven zijn collega’s van de Noordermarkt over Ekelschot: ‘De luis in de pels van het marktwezen.’ Dat was raak gekozen, aldus Van de Poel. “Vooral in de fase waarin de markt op het Waterlooplein een nieuw marktbureau kreeg, heeft Willem zich laten gelden. Hij had een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel. Hij spitte de gemeentelijke begrotingen door en maakte op ongepolijste wijze duidelijk wat hij daarvan vond.’’

Toeristen

Het paste bij Ekelschot om zich tegen veranderingen te keren, zegt ook Noordermarkt-collega Renee Falkenhagen. “Hij zag de wereld om hem heen veranderen, dat vond hij moeilijk. Hij kon zich er erg over opwinden als er regels bij kwamen.’’

Ook de veranderingen in sfeer en in publiek gingen hem aan het hart, aldus Van de Poel. “Hij kon soms op vrij onaangename manier aan bezoekers van de markt vertellen wat hij van ze vond.’’

Vaste klant René de Jong bleef niettemin snuisterijen en curiosa aanschaffen bij zijn kraam. “Maar als hij bijvoorbeeld een ambtenaar herkende die iets wilde kopen, werd hij fel. ‘Dat kost 10 euro, maar voor jou 25 euro’. Ook toeristen maakten hem soms boos. Die probeerden dan bijvoorbeeld gigantisch af te dingen. Dan zei hij: ‘Al geef je me duizend euro, ik verkoop het niet meer aan jou.’’

Leergierig

Van de Poel denkt niettemin vooral met grote waardering terug aan zijn markante collega. “Hij had het vak meegekregen van zijn moeder die op het Waterlooplein vooral kleding verkocht. Maar in het antiek was hij een echte selfmade man. Heel leergierig en een harde werker.’’

Zijn gevoelige kant liet hij niet vaak zien. “Dat gebeurde alleen als we boven een kop koffie over onze dochters praten.” Ook over muziek was hij gepassioneerd. Ekelschot bezat een grote collectie hardrock en popmuziek uit de jaren 60, 70 en 80. Deels voor de handel, deels voor zijn eigen plezier. Van de Poel: “Die verzameling had hij al ingepakt om mee naar Ierland te nemen. Die reis heeft hij niet meer kunnen maken.’’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden