Plus

Wil van Soest krijgt na 28 jaar in de Amsterdamse politiek de Andreaspenning. ‘Wat is dit nou?’

Wil van Soest dacht dat ze op het stadhuis kwam praten over eenzaamheid, maar werd verrast met een onderscheiding. Beeld Marc Driessen
Wil van Soest dacht dat ze op het stadhuis kwam praten over eenzaamheid, maar werd verrast met een onderscheiding.Beeld Marc Driessen

Op haar laatste dag als raadslid voor de Partij van de Ouderen kreeg Wil van Soest (85) dit voorjaar slechts een bosje tulpen. Woensdag werd dat rechtgezet: uit handen van burgemeester Femke Halsema ontving ze de Andreaspenning, voor haar verdiensten voor de stad.

David Hielkema

Het ging er nogal kil aan toe een paar maanden geleden, na de gemeenteraadsverkiezingen. Meerdere vertrekkende raadsleden – die net een paar jaar de stad hadden gediend – kregen een lintje. Wil van Soest niet. Ze zou geen lintje kunnen krijgen, omdat ze nog actief is in de Provinciale Staten. Dat zou daarna pas komen.

Sommigen zeiden dat een simpele brief naar de Kanselarij der Nederlandse Orden, die gaat over aanvragen van onderscheidingen, voldoende had moeten zijn om een uitzondering te maken. Maar een brief werd niet verstuurd, dus stond het raadslid dat al sinds 1994 actief is in de Amsterdamse politiek daar op haar laatste dag in de raad met een lullig bosje tulpen. En dat stak.

Volkstuintjes

Een paar maanden later is bij het stadsbestuur een subtiel excuus te merken, maar vooral erkenning voor de staat van dienst van Van Soest. Burgemeester Femke Halsema overhandigde haar woensdagochtend de Andreaspenning, voor mensen die voor de stad prestaties met een landelijke uitstraling hebben verricht.

“Je kwam op voor de ouderen, de kwetsbaren, maar ook de volkstuintjes,” sprak Halsema haar toe. “We vinden dat je een gemeentelijke onderscheiding moet krijgen. De Andreaspenning. Het is geen kleine onderscheiding, maar je verdient het voor de grote bijdrage die je leverde én levert aan het Amsterdamse maatschappelijke en politieke leven.”

Enorme stapel papier

Van Soest reageerde zichtbaar geëmotioneerd. Dat was ze al bij binnenkomst in de werkkamer van de burgemeester. Onder de smoes om over eenzaamheid te praten was ze naar het stadhuis gelokt. Onder haar arm had ze dan ook een enorme stapel papier meegenomen. Ze zou de burgemeester wel even uitleggen hoe het zit. Een paar dagen eerder had ze nog tegen iemand gezegd: “Zit ik jaren in de raad, luisteren ze niet naar mij. En dan word ik nu uitgenodigd om het erover te hebben?”

Toch ging ze. Praten over eenzaamheid en ouderen: natuurlijk komt ze op voor deze belangen. Maar bij binnenkomst in de burgemeesterskamer zag ze opeens haar kinderen en kleinkinderen zitten, en fractieleden van haar partij. “Wat is dit nou?” was de eerste reactie. Totdat het kwartje viel. “Jullie hebben ook niks gezegd,” zegt ze tegen haar kinderen. Als Halsema haar speech houdt vallen de tranen echt.

De Andreaspenning past ook veel beter bij Van Soest dan een lintje. Haar hart ligt in Amsterdam. Ze woont er sinds haar twintigste. Toen haar vijf kinderen het huis uit waren ging ze eerst namens de PvdA en daarna voor lokale partijen de deelraad in in Amsterdam-Noord. Ze deed veel vrijwilligerswerk. Doet ze nog steeds – denk aan het invullen van belastingpapieren voor ouderen.

‘Laat lekker aanlullen’

De kwieke maar eigenzinnige Van Soest – tot haar vertrek het oudste raadslid van Nederland – ging bij andere partijen vaak met ruzie weg. Met haar eigen Partij van de Ouderen maakt ze sinds 2013 furore.

Ze had gehoopt in maart voor haar derde termijn op te gaan als raadslid, maar ze kwam circa tweeduizend stemmen tekort. Het benodigde aantal dat haar grote concurrent 50Plus net wel haalde. Ze vindt het nog steeds jammer dat ze haar werk als raadslid niet kan voortzetten.

Kritiek was er op haar leeftijd, maar daar trok ze zich niets van aan. “Laat lekker aanlullen,” zei ze lachend in aanloop naar de verkiezingen in maart. “Ze mochten willen dat ze allemaal zo scherp en bij de tijd zijn als ik op deze leeftijd. Het ontbreekt me niet aan zelfvertrouwen, hoor.”

Dat zelfvertrouwen etaleerde ze woensdag op het stadhuis nog steeds. Die papieren over eenzaamheid die ze had meegenomen, daar gaat ze het nog wel een keer met de burgemeester over hebben. Maar niet nu. Halsema kreeg een knuffel. Van Soest: “Ik had dit niet verwacht. Het is allemaal goedgekomen. Ik ben er reuze blij mee.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden