PlusReportage

‘We mogen niet verkopen,’ maar deze winkeliers hebben een list verzonnen

Janssen Tweewielers, Ortelius­straat. ‘Als je een fiets ziet die je mooi vindt, kan je hem bestellen. Dan leveren wij hem bij je thuis af.’ Beeld Nina Schollaardt
Janssen Tweewielers, Ortelius­straat. ‘Als je een fiets ziet die je mooi vindt, kan je hem bestellen. Dan leveren wij hem bij je thuis af.’Beeld Nina Schollaardt

Een sportwinkel die opeens pakketpunt is, een cadeauwinkel waar een transactie in het geheim om de hoek gebeurt. Hoe proberen Amsterdamse winkeliers het hoofd boven water te houden?

Het is een enorme klus, iedere ochtend weer: alle fietsen, nieuw en tweedehands, die vanuit de winkel op de stoep van de Orteliusstraat moeten worden gezet. Normaal staan ze daar om passanten te verleiden tot een aankoop, nu worden ze er geparkeerd omdat binnen anders geen ruimte meer over is. Verkocht mogen ze, in principe, niet: reparaties aan fietsen mogen, verkoop is onder de coronarichtlijnen verboden.

De medewerkers van Janssen Tweewielers in West maken er het beste van. Voor het verkoopverbod hebben ze een list verzonnen. “We mogen niet verkopen, maar als je een fiets ziet die je mooi vindt, kan je hem bestellen. Dan leveren wij hem bij je thuis af, want dat mag wel.”

Fred’s Tabakshop in de Javastraat. ‘De lokale ondernemer gaat ten onder terwijl Albert Heijn steeds groter wordt.’ Beeld Nina Schollaardt
Fred’s Tabakshop in de Javastraat. ‘De lokale ondernemer gaat ten onder terwijl Albert Heijn steeds groter wordt.’Beeld Nina Schollaardt

Tas van de visboer

Je winkel draaiende houden in tijden van corona leidt tot veel creativiteit bij de ondernemers van Amsterdam. Een rondgang door de stad levert een sliert aan voorbeelden op van winkeliers die het grijze gebied tussen je zaak openhouden of je zaak sluiten volledig uitputten. Sommigen doen het open en bloot, de meesten opereren het liefst in anonimiteit.

Zo is er de ondernemer met een cadeauwinkel in Oost. Als je in de etalage iets van je gading ziet – alles staat tegenwoordig hoog opgetast achter het raam – kun je bellen en krijg je een Tikkie. Na betaling spreekt de ondernemer met je af bij het koffiebarretje om de hoek. Een grote tas, van in dit geval de visboer even verderop, moet ervoor zorgen dat de overdracht niet al te verdacht oogt. “Je moet wat om een heel klein beetje omzet te genereren.”

Wat te denken van de kantoorboekhandel in Zuid die de deuren open heeft omdat het een pakketpunt is? De ondernemer verkoopt kranten aan meestal oudere buurtbewoners die hier al sinds jaar en dag langs hobbelen. “En schriften, pennen, cartridges voor je printer? Ik vind dat essentieel nu iedereen thuis werkt. Moet ik die mensen naar de Albert Heijn sturen, waar ze hutjemutje door de winkel gaan?”

Pakje Marlboro

Dat gevoel van onrechtvaardigheid leeft bij meer winkeliers. “Het is echt heel moeilijk om niet toch wat te verkopen,” geeft Sascha Meijer toe. Ze is bedrijfsleider van Fred’s Tabakshop in de Javastraat en mag alleen nog open als postkantoor. “Iemand die een ansichtkaart wil kopen, die ik hier gewoon aan de muur heb hangen, moet ik naar de supermarkt sturen. Hetzelfde geldt voor een pakje Marlboro, terwijl ik een kast vol heb staan.”

Dat leidt tot frustratie. “Aan het begin van de crisis zei de overheid: koop bij je lokale ondernemer. Maar de lokale ondernemer gaat ten onder terwijl de Albert Heijn steeds groter wordt.”

Accent Sport in de Jan Pieter Heijestraat is nu ook afhaalpunt. ‘Soms komen mensen hier bestelde schoenen oppikken, die wij nota bene zelf hebben liggen.’ Beeld Nina Schollaardt
Accent Sport in de Jan Pieter Heijestraat is nu ook afhaalpunt. ‘Soms komen mensen hier bestelde schoenen oppikken, die wij nota bene zelf hebben liggen.’Beeld Nina Schollaardt

Vervanging, geen verkoop

Toch hebben ze in de tabakswinkel een creatieve oplossing bedacht. Via de webshop kan men sigaretten bestellen, die de winkelier in de eigen zaak op de post kan doen. “Die webshop is er al heel lang, maar het loopt sinds de maatregelen echt storm. We leveren sigaretten door het hele land,” zegt Meijer. “Vooral aan mensen in dorpen waar de tabakswinkels dicht zijn.”

Ook telefoonwinkels zijn dikwijls omgetoverd tot pakketpunt, waar ook telefoonreparaties nog zijn toegestaan. Een koptelefoontje of hoesje mag niet verkocht worden. Het lukt niet elke winkelier om altijd maar ‘nee’ te blijven zeggen. De jonge verkoper van een telefoonwinkeltje in Zuidoost wil nog wel iets door de vingers zien. “Stel je oplader is stuk, dan kan je niks meer met je telefoon. Dus die verkopen we dan nog wel.”

In veel gevallen is het niet helemaal duidelijk wat wel en niet mag. In de winkel in West waar stofzuigers worden gerepareerd (mag), kan je ook nieuwe modellen aanschaffen (mag niet). Er zijn stofzuigerzakken en onderdelen die allemaal worden verkocht. De eigenaar zegt dat als een reparatie te duur is, er ‘in het belang van de klant’ een nieuw apparaat kan worden geleverd. “Dat is vervanging, geen verkoop.”

Wat er kan gebeuren als je je precies aan de ­regels houdt, merkt de uitbater van sportwinkel Accent Sport in de Jan Pieter Heijestraat. Net als veel andere winkeliers is hij dezer dagen slechts een pakketpunt, de sportartikelen die overal in zijn zaak hangen moet hij onverkocht houden. “Soms komen mensen hier bestelde schoenen oppikken, die wij nota bene zelf hebben liggen. Dat is zo zuur. Maar ja, je hebt altijd verklikkers: als ik stiekem zou verkopen, heb ik hier in geen tijd de politie over de vloer.”

Afspraak ter plekke

In winkelcentrum de Amsterdamse Poort is Ton de Langen aan het werk in zijn fotostudio, Foto De Boer. “We zijn nu officieel alleen geopend voor pasfoto’s,” zegt hij. “Mensen moeten natuurlijk hun paspoort of rijbewijs kunnen verlengen.” Eigenlijk moet de deur dicht, en kunnen mensen alleen op afspraak komen, maar die afspraak kan ook ter plekke worden gemaakt.

Hij moet wel. De Langen lijdt een enorm omzetverlies, en de overheidssteun die hij krijgt, is nog niet genoeg voor een week huur, legt hij uit. “Ik kan wel zeggen dat ik de tent dichtgooi, maar ik moet toch die vijf rooitjes per maand betalen.” Zijn contract loopt tot maart 2022, en de huisbaas staat niet open voor huurverlaging. “Ik heb weinig keus.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden