PlusExclusief

Waarom sloeg Freddie uit Amsteldorp zijn invalide buurman Frans (72) midden op straat dood?

Eind maart werd de 72-jarige Frans Brons uit Amsteldorp in zijn scootmobiel vlakbij park Frankendael doodgeslagen. Het betrof ‘een conflict in de persoonlijke sfeer’. Wat bezielde de 55-jarige verdachte die bij Brons om de hoek woonde?

Gedenkplek met bloemen (kruising Hugo de Vrieslaan met Nobelweg) op de plek waar de 72-jarige Frans Brons in zijn scootmobiel werd doodgeslagen. Beeld Jean-Pierre Jans
Gedenkplek met bloemen (kruising Hugo de Vrieslaan met Nobelweg) op de plek waar de 72-jarige Frans Brons in zijn scootmobiel werd doodgeslagen.Beeld Jean-Pierre Jans

Veel Amsteldorpers kennen de 72-jarige Frans Brons. Met zijn blauwe scootmobiel reed hij vaak rondjes in de omgeving van Amsteldorp. Her en der maakte hij een praatje met buurt­genoten. Zo nu en dan sprak hij mensen – op ­luide toon – aan op hun gedrag. “Als ouders hun kinderen te dicht bij de sloot lieten komen, zei hij daar wat van,” zegt zijn vrouw, die veertig jaar met hem getrouwd was. Anderen kennen Brons als een van de mannen uit de groep die graag blikjes bier zit te drinken in Frankendael.

Ooit werkte hij als uitbener in het abattoir en stond hij aan de deur van discotheken. Maar van de imposante uitsmijter van weleer is weinig over. Brons kampte volgens zijn familie sinds een paar jaar met dementie, fysieke beperkingen en doofheid.

Op woensdagmiddag 31 maart was Brons met zijn scootmobiel op weg naar de supermarkt. Onderweg naar de Vomar, rond 14.30 uur, kwam hij de 55-jarige ‘Freddie’ M. tegen. Als zzp’er werkte Freddie, zoals ze hem in Amsteldorp kennen, mee aan een bouwproject bij het ­Amstelstation. Hij had de waterslang van zijn giertank net in de sloot gegooid bij de kruising Nobelweg/Hugo de Vrieslaan in de Watergraafsmeer om water te tanken voor het uitgraven van een bouwput.

‘Uitgedaagd en bedreigd’

Toen de twee mannen elkaar troffen, sloegen ineens de stoppen door bij Freddie. Hij pakte de tien kilo zware metalen mengmestverdeler van zijn giertank en liep op Brons af. Getuigen zagen dat Freddie met het voorwerp enkele keren op het hoofd van Brons sloeg, die vervolgens ter plekke ineenzakte. Terwijl twee artsen in opleiding, die op dat moment toevallig in de buurt waren, de hevig bloedende Brons reanimeerden, ging Freddie in de cabine van de tractor zitten en belde zijn dochter.

“Mijn vader zei: ‘Ik word nu opgehaald door de politie. Hij heeft me uitgedaagd en bedreigd en ik heb hem geslagen.’ Daarna hoorde ik nog een typische politiestem tegen mijn vader zeggen: ‘Wilt u ophangen? We hebben een paar vragen.’ Ik zakte in elkaar. Ik vreesde voor wat hij had gedaan.”

Enkele uren later overleed Brons in het AMC aan hersenletsel. Op de brug werden bloemen, kaarsen, blikjes bier en een schaaltje Engelse drop neergezet. Een foto van Brons was aan de brug bevestigd, met de tekst van het lied Tears in ­heaven van Eric Clapton en de woorden: ‘We houden van je papa’.

Psychoses

Freddie was die middag ter plekke aangehouden voor poging tot doodslag en zware mishandeling. Diezelfde avond werd hij verhoord, in het bijzijn van zijn advocaat Manon Aalmoes. Hij bekende en verklaarde: ‘Hij [Frans Brons] woont bij mij in de wijk. Ik heb hem betrapt samen met mijn vrouw.’

Aan die verklaring blijkt een dramatische ­geschiedenis vooraf te zijn gegaan.

De Hindoestaans-Surinaamse Freddie en zijn vrouw waren respectievelijk twintig en zestien jaar oud toen ze werden uitgehuwelijkt. Ze besloten kort na het huwelijk vanuit Suriname naar Nederland te gaan, waar Freddie als shovelmachinist aan de slag ging en zijn vrouw achter de kassa bij de supermarkt ging werken. Samen kregen ze drie kinderen.

Het echtpaar kwam in 2000 in Amsteldorp te wonen, in dezelfde straat als Brons, slechts ­enkele huizenblokken verderop. Met de vrouw van Freddie ging het toen al bergafwaarts. Na de ­geboorte van haar derde kind in 1995 kreeg ze last van psychoses en moest ze een aantal keren worden opgenomen bij psychiatrisch centrum Mentrum. Ze was gokverslaafd en kocht aan de lopende band krasloten en stal spullen in winkels.

“Ze nam ook oud vuil van straat mee naar huis: een kapotte broodrooster, een rijstkoker,” zegt de dochter, die op haar telefoon foto’s laat zien van een ernstig vervuild huis. Diverse instanties hielpen haar. Ze kreeg thuiszorg en Mentrum, de Jellinekkliniek en het Leger des Heils ­kwamen over de vloer. “Maar de hulpverlening zag niet hoe ernstig het was,” zeggen de kinderen.

Mannen over de vloer

Freddie, die lange uren maakte op zijn werk, hoorde van buren dat er tijdens zijn afwezigheid steeds mannen over de vloer kwamen. Hij wordt door zijn familie en zijn werkgever omschreven als ‘rustig’, maar ook als ‘een man van eer’. Dat contact met mannen ervoer hij als ‘wurgend’, zo zal hij later zeggen.

De ruzies namen toe. In mei 2020 hadden Freddie en zijn vrouw een hevig conflict nadat zij er met de auto vandoor was gegaan. Die ruzie escaleerde dusdanig dat Freddies vrouw later aangifte van mishandeling deed. Ze spraken af dat Freddie een andere woning zou zoeken. Begin dit jaar volgde de scheiding.

Zondag 28 maart betrok Freddie zijn nieuwe huis. Twee dagen later ging hij na zijn werk nog even terug naar zijn oude huis om de post en wat spullen op te halen. Daar trof hij Frans Brons en zijn vrouw in ontklede toestand op de bank in de woonkamer. Freddie ging ze niet te lijf. ­“Varkens!” riep hij, pakte zijn telefoon, maakte foto’s en liep het huis weer uit.

De foto’s stuurde hij naar de zus van zijn vrouw. Toen zijn dochter en schoonzoon die avond eten kwamen brengen, vertelde hij van het voorval.

Brons en Freddies vrouw kenden elkaar al langer, uit de buurt, vertellen familieleden van Brons. Hij kocht weleens pakjes sigaretten voor haar of maakte een babbeltje op straat. De familie van Brons denkt dat Frans die dag het huis in is gelokt door Freddies vrouw. “Zij maakte misbruik van zijn situatie. Hij was dementerend. Bovendien was hij lichamelijk tot weinig meer in staat.”

Freddies kinderen denken daarentegen dat Brons juist misbruik maakte van de situatie van hun moeder. “Zij was al 25 jaar psychisch ziek.”

Emotionele zitting

Maar wat zorgde nou voor de geweldsexplosie op de kruising?

Freddie heeft verklaard dat Frans Brons hem op de kruising vroeg om de foto’s te wissen die hij de dag ervoor had gemaakt. Die vraag zorgde ervoor dat bij hem de stoppen doorsloegen. Er zijn geen getuigen die het verhaal bevestigen dan wel ontkrachten.

De dochter van Brons plaatst grote kanttekeningen bij die lezing. “Mijn vader wist niet dat telefoons kunnen fotograferen. Zijn geheugen was bovendien van korte duur, hij wist waarschijnlijk niet eens meer wat er een dag eerder was gebeurd.”

Aan het eind van een emotionele rechtbankzitting afgelopen woensdag kreeg Freddie het woord. Hij betuigde zijn medeleven aan de ­nabestaanden van Brons. “Sorry. Het had niet mogen gebeuren. Maar wat er een dag eerder ­gebeurde, is het ergste wat ik heb gezien. Ik wist dat mijn vrouw stommiteiten uithaalde, maar in huis wilde ik dat niet meemaken. Dat heeft mij kapotgemaakt.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden