PlusReportage

Vooruit dan maar, een mondkapje op: ‘Als het moet, dan moet het’

Klanten dragen zonder morren het mondkapje in de supermarkt.Beeld ANP

Op de eerste dag dat het mondkapje echt moet in publieke binnenruimtes, lijkt vrijwel iedereen gehoor te geven aan de plicht. Of ze nu geloven dat het zin heeft of niet.

Het is een beetje een dubbel gevoel, zegt Jolanda Molenaar op de fruitafdeling van de Albert Heijn in Oostpoort. “Ik heb niet echt het gevoel dat we corona gaan tegenhouden als we allemaal met mondkapjes op lopen. Tegelijkertijd ben ik wel weer blij dat er nu een verplichting is, want mensen zijn zich zo meer bewust van elkaar en hun eigen kwetsbaarheid.”

Een vrouw die uit de Albert Heijn komt, zegt dat zij het kapje voorheen niet altijd op had. “Maar als het moet, dan moet het maar.” Gelooft zij dat het zin heeft? “Ik weet het gewoon niet. Eerst waren de regering en de wetenschappers een beetje tegen en nu zijn ze een beetje voor. Als zij het niet weten, hoe kan ik er dan iets zinnigs van zeggen?”

De deur gewezen

Je kon het vaker horen in de stad dinsdag, op de eerste dag dat het vriendelijke mondkapjesverzoek een heuse plicht werd. Een medewerker van de supermarkt houdt bij de ingang toezicht. Vriendelijk verzoekt hij de enkeling die blootsmonds probeert binnen te komen, toch vooral een mondkapje op te zetten. “Het is nu echt verplicht meneer.” De klant, die duidelijk maakt helemaal geen mondbedekking bij zich te hebben, kan hoog en laag springen: hij mag niet naar binnen. Boos beent hij weg.

Na veel aarzelen en discussie over nut en noodzaak geldt de mondkapjesplicht sinds dinsdag in alle publieke binnenruimten: supermarkten, musea, tankstations, bibliotheken, horecazaken, theaters en op vliegvelden. In het openbaar vervoer was het dragen van een mondmasker al verplicht. Stations en bij bus- en tramhaltes vallen er nu ook onder, dus vragen maandagavond na middernacht twee toezichthouders een man waarom hij geen mondkapje draagt. “Het is officieel net 1 december, we worden nu wat strenger.” Het blijft bij een waarschuwing.

Kapje op, kapje af

Ondanks de onduidelijkheden lijken vrijwel alle mensen zich te houden aan de nieuwe regel. In Oostpoort lopen zelfs opvallend veel mensen ook op straat met een mondkapje op. Geert Thijssen maakt een rondje en houdt ’m dan maar op. “Kapje op, kapje af, dat is dan ook weer zo’n gedoe. En als je ’m vaker draagt heb je er op een gegeven moment eigenlijk geen erg meer in.”

Een kapster die haar naam absoluut niet in Het Parool wil, meldt dat ze het mondkapje alleen draagt omdat ze zonder een dikke boete kan krijgen. “Dit heeft geen zin. In Frankrijk en Italië hebben ze al langer zo’n plicht en daar gaat het met de besmettingen ook niet goed. Als ik pal voor het raam sta te knippen, zet ik hem op, maar zodra ik uit zicht ben, doe ik hem af.”

Bij de OBA op het Oosterdokseiland naast CS is de plicht geen enkel probleem, zegt een medewerker. “Ik heb er eigenlijk de hele middag nog niet naar hoeven vragen. Mensen weten het wel, ze zijn voorbereid. Velen steken natuurlijk al een tijdje altijd al een mondkapje bij zich als ze de deur uitgaan. Mensen die lezen, begrijpen kennelijk dat een mondkapje misschien wel kan voorkomen dat je besmet raakt.”

Politie erbij

Voor de toezichthouders bij de ponten over het IJ maakt de verplichting het werk iets gemakkelijker. Er is nu geen ruimte meer voor discussie,  zeggen Appie en Johan op de noordelijke oever. Dat is weleens anders geweest. “Een beveiliger bij een coffeeshop  wilde nooit een mondkapje op,” zegt Johan. “Telkens hadden we gedoe met hem. Laatst is zelfs de pont stilgelegd. Politie erbij. Toen kreeg hij een boete. Maakte hem niks uit, zei hij. Raar toch? En dan werk je zelf in zo’n voorbeeldfunctie. Het is goed dat het nu gewoon verplicht is, dan kan je gewoon zeggen dat iedereen zich aan de wet moet houden.”

Op reis naar het Centraal Station blijkt er toch heimelijk verzet. Een man draagt  een mondmasker dat gemaakt lijkt te zijn van een sinaasappelnetje. Hij is ongezien langs Appie en Johan geglipt. Zo’n netje houdt niets tegen, maar dat deert de reiziger niet: “Het is toch allemaal onzin,” zegt hij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden