David Hielkema. Beeld Artur Krynicki
David Hielkema.Beeld Artur Krynicki

Volt-affaire laat zien hoe broos het vertrouwen in politici is – ook in het ‘extreemmidden’

PlusRepubliek Amsterdam

David Hielkema

Amsterdam kijkt terecht naar Oekraïne. Levens worden verwoest, dromen worden kapotgemaakt, elk uur raken we weer een beetje dichter bij een oorlog waar niemand op zit te wachten. Toch gebeurt het.

De Russische president Vladimir ­Poetin noemt de invasie een ‘speciale militaire operatie’. Een operatie waarmee de democratie voor miljoenen mensen op het spel staat.

Op de Stopera hangt sinds donderdag de blauw-gele vlag uit. Burgemeester Femke Halsema schreef vanaf haar vakantieadres een brief aan Kiev. Uit solidariteit. Om haar zorgen te ­uiten. Ze wil hulp bieden waar mogelijk en kreeg de steun van onder meer de burgemeesters van Boedapest, Los Angeles en Parijs.

Amsterdamse politici spreken zich ook uit. Hierover geen politieke strijd, maar eensgezindheid. Het zijn dezelfde politici die al wekenlang in kleine zaaltjes tegenover elkaar debatteren richting de gemeenteraadsverkiezingen.

Ze komen opdraven voor die paar mensen die er live bij zijn of via een stream meekijken. Daar voeren ze debatten met elkaar over het lerarentekort, het bouwen van woningen en het isoleren van huizen. Zij geloven dat politiek de weg is om idealen te verwezenlijken. Net zoals een groot deel van de achterban dat doet.

Dat geldt niet voor iedereen. Een grote groep doet al jaren niet mee met de democratie.

Het vertrouwen in de politiek uitte zich deze week ook bij Volt. De partij wil geen duidelijkheid geven over de zaak-Gündogan. Nori Spauwen, die vorig jaar even verkiesbaar was als lijsttrekker voor Volt in Amsterdam, heeft haar lidmaatschap opgezegd. Drie andere leden schrijven dat het ‘ergste’ hiervan is dat het lijkt alsof Volt een ‘normale ordinaire Nederlandse partij’ is.

De partij kelderde van 12 naar 7 procent van de stemmen, constateerde Maurice de Hond deze week. Het laat zien hoe Volt de kiezer teleurstelt voordat het ook maar begonnen is. Het laat daarnaast nog maar eens zien hoe broos het vertrouwen in politici is – ook in het ‘extreemmidden’ waar veel kiezers hun uitweg dachten te vinden.

In Nieuw-West, waar men nog weinig vertrouwen heeft in bestuurders en politici, was onlangs een bijeenkomst over de geringe vaccinatiegraad. Iemand zei: “Het is nu oorlogstijd, waarin de buurt opeens veel aandacht krijgt. Investeer in vredestijd. Vertrouwen winnen kost tijd.”

In Kiev, terwijl de explosieven afgaan, is het de vraag af Oekraïeners ooit nog mogen stemmen op hun landgenoten. Voor inwoners van de gean­nexeerde dorpen Sjastia, Melove of Horo­dyshche in Oost-Oekraïne zijn gemeenteraadsverkiezingen een verre droom.

Ik denk dan weer aan die (halfvolle) zaaltjes waar die Amsterdamse politici elkaar overladen met woorden. Vol passie en geloof in de democratie staan ze daar om de stad wat mooier te maken.

We kunnen het niet vergelijken. Maar het is wel een taak voor al die ‘ordinaire Nederlandse partijen’ om iedereen mee te krijgen in de politiek. Investeer in vredestijd.

Politiek verslaggever David Hielkema belicht in ‘Republiek Amsterdam’ een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? d.hielkema@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden