PlusAchtergrond

Volkstuincomplex De Vrijbuiters moet weg: ‘De gemeente heeft liggen slapen’

Het einde nadert voor volkstuinvereniging De Vrijbuiters en hun rommelig paradijs in de Bijlmer. De nieuwe eigenaar wil het gebied eind van de maand schoon opgeleverd hebben.

Marcel Linger, met hond Moonday, in zijn tuin die erg veel voor hem betekent. Op een langerekt stukje land aan de rand van de Bijlmerweide bevindt zich volkstuinencomplex De Vrijbuiters. Een opkoper wil de huidige tuinders weghebben om er keurige nieuwe tuinen aan te leggen.  Beeld Dingena Mol
Marcel Linger, met hond Moonday, in zijn tuin die erg veel voor hem betekent. Op een langerekt stukje land aan de rand van de Bijlmerweide bevindt zich volkstuinencomplex De Vrijbuiters. Een opkoper wil de huidige tuinders weghebben om er keurige nieuwe tuinen aan te leggen.Beeld Dingena Mol

De grond is fantastisch, zegt Marcel Linger. Dat kun je zien aan de wormen: dik als een vinger. Het is vette klei, zeer geschikt voor de verbouw van groenten en fruit. Het weelderige groen doet de rest. “Dit is voor mij ook een plek om tot rust te komen,” vertelt Linger. “Ik hou van de ­natuur.” Hij wijst op het zelfgebouwde huisje van hout met een dak van golfplaat in zijn tuin. “Als de regen op het dak klettert, ben ik meteen terug in Suriname.”

Het is een rommelig paradijs, het volkstuincomplex van De Vrijbuiters op de grens van Zuidoost en Diemen, maar voor de ruim dertig gebruikers wel degelijk een paradijs. Wel op heel verschillende manieren, legt bestuurder Tini Bakker uit. “We hebben hier drie typen gebruikers: de klassieke tuinder die serieus bezig is met de tuin, de mensen die hier vooral komen voor hun rust en een groep hangmannen die ­samen een biertje drinkt en een wietje rookt.”

Die diversiteit maakt het volkstuincomplex uniek, maar ook lastig te besturen. Iedereen gaat een beetje zijn eigen gang, en het huishoudelijk reglement heeft van oudsher vooral een symbolische waarde. Bakker trad in 2007 aan als bestuurder en ging eerst met een paar vrijwilligers met een kapmes door het verwilderde complex om de paden vrij te maken om daarna werk te maken van de gekraakte tuinen en de achterstallige huur van soms een groot aantal jaren.

Slepend geschil

Die huur is schappelijk: tachtig cent per vierkante meter per jaar, wat voor de tuinders neerkomt op een paar honderd euro per jaar. Dat is precies goed, zegt Bakker: “Hier zitten geen mensen met geld. Het is echt een afspiegeling van de bevolking van de Bijlmer. We hebben een Chinees echtpaar, een Kroaat, een Turk, een Mexicaan, Nederlanders en Surinamers. Sommige mensen zitten hier al sinds de jaren zeventig. Het is onderdeel van hun leven.”

Daar gaat binnenkort een einde aan komen. Bakker laat het dwangbevel zien dat op last van de nieuwe eigenaar is opgesteld met het dringende verzoek aan alle tuinders om het complex voor het einde van de maand te verlaten. Het

is de uitkomst van een slepend geschil dat de partijen vorig jaar langs de rechtbank voerden. Bakker: “De rechter oordeelde dat we er samen uit moesten zien te komen. Maar wij hebben de eigenaar nooit gesproken of zelfs maar gezien.”

De nieuwe eigenaar, de Amsterdamse vastgoedman Mark Hooning, kocht de hectare rafelrand in 2019 voor nog geen drie ton van de provincie, met het voornemen om er woningen te bouwen. Dat stond het bestemmingsplan niet toe. “We vermoeden dat hij nu gewoon positie houdt in het gebied in afwachting van toekomstige ontwikkelingen,” zegt tuinder Ammer ­Redorun. “De Bijlmer is booming. De grond kan alleen maar in waarde stijgen.”

Diemerbos

De frustratie van de Vrijbuiters richt zich niet zozeer op de nieuwe eigenaar – die doet gewoon wat vastgoedmannen doen – als wel op de gemeente. Voor de verkoop heeft de provincie bij Amsterdam en Diemen geïnformeerd of zij de grond wilden overnemen. Dat aanbod werd afgewezen. Redorun: “De ­gemeente heeft gewoon liggen slapen. Het stadsdeelbestuur zegt nu dat ze het vreselijk voor ons vinden, maar zij hadden de oplossing in handen.”

Het resultaat is dat er weer een stukje oude, ­authentieke Bijlmer verdwijnt. Bakker zegt te verwachten dat het complex na de oplevering tegen de grond gaat om, netjes ingedeeld en aangeharkt, opnieuw als volkstuin te worden aangeboden. Met een marktconforme huur, voor een nieuwe doelgroep die dat kan betalen. Of dat inderdaad gaat gebeuren is onduidelijk: Hooning reageert niet op een verzoek per mail iets te vertellen over zijn plannen.

Hoe het met De Vrijbuiters verder moet, is ook de vraag. Het bestuur hoopt op een verhuizing naar het nabijgelegen Diemerbos, waar nog wel wat ruimte is voor een volkstuincomplex. Marcel Linger wacht het af. “Misschien is er toch nog een mogelijkheid om hier te blijven. Maar als het anders loopt, is het ook goed. Er zijn veel plekjes op aarde. Ik voel mij overal thuis.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden