Nieuws

Vier jaar cel geëist tegen geëmotioneerde moeder van ‘containerbaby’: ‘Ik wil een toekomst voor mijn kinderen’

Tegen de 31-jarige Todisoa R., die ervan verdacht wordt haar pasgeboren baby in oktober 2014 in een ondergrondse vuilcontainer te hebben gestopt, is een onvoorwaardelijke celstraf geëist van vier jaar, wegens poging tot doodslag. De zwakbegaafde R. is volgens het OM verminderd toerekeningsvatbaar.

Hanneloes Pen
Todisoa R.  Beeld Hollandse Hoogte/ ANP
Todisoa R.Beeld Hollandse Hoogte/ ANP

“Ze handelde uit wanhoop. Maar van haar mocht worden verwacht dat ze hulp zocht,” aldus het OM.

Volgens het OM heeft R. haar kind zelf in een dichtgeknoopte plastic tas gedaan en in de container gestopt. Tijdens de vele verhoren heeft ze tegenstrijdige verklaringen afgelegd.

Het bijna één maand oude meisje werd door een buurtbewoonster ontdekt in de vuilcontainer aan de Fritz Conijnstraat in Slotermeer. De zwakbegaafde R., geboren in Madagaskar en moeder van zes kinderen bij verschillende vaders, werd in april 2021 in Duitsland aangehouden. Ze had geen vaste woon- of verblijfplaats en geen verblijfsvergunning en had in Duitsland asiel aangevraagd. Ze zei eerst dat ze haar baby’tje niet zelf in de container heeft gestopt. Later vertelde ze dat ze het wel had gedaan. In andere verhoren verklaarde ze dat de vader van het meisje – een man met de naam Kaba – het meisje, dat ze in gedachten Nomena heeft genoemd, in de container had gedaan.

Zenuwachtig en bang

Ook verklaarde ze dat Kaba haar in een park in de Bijlmer had verkracht. Kaba wilde dat ze abortus pleegde. R. had daarvoor een bedrag van 500 euro gekregen, zei ze. Het 33 weken oude meisje kwam op 27 september 2014 in België ter wereld. Op 21 oktober kwam R. met haar baby in het AMC terecht. Met het meisje ging het goed, waarna ze enkele dagen later uit het ziekenhuis werd ontslagen.

R., die de zitting dit keer niet via telehoor maar fysiek bijwoonde, zei zenuwachtig te zijn. Ze had een van haar kinderen, een baby, meegenomen naar de rechtszaak. Het kindje werd tijdens de zitting opgevangen door een gezinsvoogd.

R. zei dat ze na het ontslag uit het ziekenhuis met haar baby onder haar trui Kaba belde. Ze huilt. “Kom naar Sloterdijk, zei hij. Hij stond daar met de auto te wachten en nam me mee naar een onbekend huis.”

In de donkere kelder van de woning kreeg ze iets te drinken en viel in slaap. Toen ze weer wakker werd, was de baby weg. “Kaba en een man met een gouden tand zeiden dat de baby dood was. Ik vroeg hem: Hoe dan? Waar is het kindje? Laat het me zien.”

Ze lieten haar, zei ze, een vers gegraven graf zien. R. zei dat ze de mannen niet geloofde. “Als je naar politie gaat, ga ik iets doen. Niemand gaat je geloven. Ik was bang. Ik had ook geen huis.”

Een buurtbewoonster, die ’s nachts thuiskwam van haar werk, hoorde gehuil uit de container komen en belde de politie. De brandweer haalde het kind uit de container.

Vader Kaba

In de rechtbank werd een foto van de plastic tas getoond, met het logo Globe en de tekst ‘calzature abbigliamento sport …e accessori’, een tas van een Italiaans modehuis waarop een vingerafdruk werd gevonden. R. kon zeven jaar later worden aangehouden in Duitsland omdat ze daar een diefstal had gepleegd, waarna haar vingerafdrukken in de Duitse databank terechtkwamen.

Het OM heeft veel onderzoek gedaan naar Kaba. De man is twee weken geleden opgespoord en verhoord. Hij beweerde R. niet te kennen en ook nooit in Amsterdam te zijn geweest. Hij wilde geen dna afstaan.

Zes kinderen

R.’s oudste kind, van twaalf jaar, woont in Madagaskar. Drie andere kinderen van zes, vier en twee jaar verblijven bij R.’s vriend in een azc in Katwijk. Haar jongste kind is één jaar oud. Nomena, die inmiddels zeven is, is geadopteerd.

R. is in het verleden twee keer veroordeeld voor diefstal. Volgens een psycholoog kan ze vanwege haar zwakbegaafdheid moeilijk oplossingen vinden voor ingewikkelde problemen. Volgens R.’s advocaat moet zijn cliënt worden vrijgesproken. Hij achtte niet bewezen dat zij de baby in de container heeft gedaan. “Veel vragen zijn daarover onbeantwoord. Bovendien heeft ze andere kinderen verzorgd en opgevoed. Ze is geen moordenaar, maar een moeder van zes kinderen die haar nodig hebben.”

R. kreeg het laatste woord en zei huilend: “Ik heb het niet gedaan. Ik maak me zorgen om de kinderen. Ik wil een toekomst voor mijn kinderen.”

Over twee weken volgt de uitspraak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden