PlusTen slotte

Verkeersregelaar Gerard Meijning (1955-2021): een vrolijke, harde werker met een mening over alles

Met de marktlui van het Waterlooplein had hij een hechte band, maar aan fietsers die niet stopten voor het zebrapad had hij een pesthekel. Verkeersregelaar Gerard Meijning (66) overleed maandag toen hij werd geraakt door een achteruitrijdende vrachtwagen.

Hanneloes Pen
Gerard Meijning. Beeld
Gerard Meijning.

Elke marktkoopman stak zijn hand naar hem op of maakte even een babbeltje. Verkeersregelaar Gerard Meijning was een vertrouwd gezicht op de markt. De voormalig monteur van vrachtwagens, bulldozers en bouwkranen leidde er het bouwverkeer veilig naar de bouwplaats op het Waterlooplein dat momenteel wordt vernieuwd.

Kleurenblind

Meijning was als oudste van vier kinderen geboren in een Amsterdams gezin, dat vanaf 1969 regelmatig in het buitenland woonde, in onder meer Nigeria en Curaçao, waar zijn vader in de haven- en wegenbouw werkte.

Hij volgde na de lts op het Timorplein in de Indische Buurt in Curaçao de opleiding elektrotechniek en machinebankwerker op het Sint Paulus College. Hij wilde graag elektromonteur worden. “Maar die wens viel in het water doordat hij kleurenblind was,” zegt zijn broer John.

Zijn moeder keerde uiteindelijk met zijn twee zussen en broer terug naar Amsterdam. Gerard trok halverwege de jaren zeventig met zijn vader naar Saoedi-Arabië, waar hij voor het bedrijf Overseas Construction Company bulldozers, bouwkranen en vrachtauto’s onderhield.

Magazijnbeheerder

Zes jaar later zou Gerard ook terugkeren naar de stad en vond, in 1988, een baan bij Gilex, een motorfietsbedrijf op de Marnixstraat, waar hij 29 jaar lang magazijnbeheerder en verkoper was. Een verhuizing van het bedrijf naar Zaandam betekende het einde van zijn loopbaan.

Op zijn LinkedIn schreef hij: ‘Wil weer werken.’ Hij kreeg een baan als verkeersregelaar bij Traffic Control en zorgde ervoor dat het bouwverkeer voor de vernieuwing van het Waterlooplein veilig verliep.

“Hij was een harde werker en hield van contact met mensen. Hij stond altijd voor iedereen klaar,” zegt zijn broer John. “Hij hield ook van de stad. Als kind liepen we vaak een rondje over de Albert Cuyp, naar het Centraal Station en de Nieuwmarkt. Hij is altijd in het ouderlijk huis bij de Magere Brug blijven wonen.”

Twee koppen warme chocolade

Elke ochtend om 7 uur stond hij op zijn plek bij de bouwplaats. “Hij was de eerste die ik zag als ik hier aankwam. Altijd vrolijk, altijd op tijd en altijd klaar voor een praatje,” zegt marktkoopman Siets Tokkie.

Belinda Vermeulen van café Waterlooplein bracht hem tijdens haar koffierondes op de markt dagelijks twee koppen warme chocolade. “Tegen drieën, half vier riep ik over de markt: ‘De laatste ronde,’ net zoals in De Grote Meneer Kaktus Show. Hij lachte en we deden samen een rondedansje.”

Twee keer per dag deed hij in de keet van de bouwvakkers ook nog een bakkie. Uitvoerder Gert-Jan Wezer: “We noemden hem altijd Hugo. Naar Hugo de Jonge. Hij had een uitgesproken mening over van alles. Collega’s vroegen hem dan: wat vind jij hiervan?”

Een tik voor asociale fietsers

Zus Lydia beaamt dat haar broer zijn mening niet onder stoelen of banken stak. “Helemaal niet als het onderwerp over vervoer ging. Aan fietsers die niet stopten voor een voetganger op een zebrapad had hij een pesthekel. Die kon hij weleens een tik verkopen.”

De markt gaat hem missen, zegt Vermeulen. Bij de lantaarnpaal waar Meijning maandagochtend even voor achten door een achteruitrijdende vrachtwagen werd doodgereden, hangen bloemen en kaartjes. Op de grond staan kaarsen en waxinelichtjes. De marktkooplui zijn geld aan het inzamelen voor een bloemstuk voor de crematie. Maandag wordt Meijning, die alleenstaand was, gecremeerd. Zaterdag is een afscheidsborrel voor familie en vrienden.

Bloemen en kaartjes bij het Waterlooplein voor verkeersregelaar Gerard Meijning. Beeld Het Parool
Bloemen en kaartjes bij het Waterlooplein voor verkeersregelaar Gerard Meijning.Beeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden