Plus

Varende drone onderzoekt zwemwater Marineterrein

Waternet onderzoekt met een varende drone of het Marineterrein op Kattenburg de eerste officiële zwemlocatie van de binnenstad kan worden.

De varende drone Emily stelt vast waar in het water spullen liggen die kikvorsmannen later kunnen opduiken. Dit keer werd onder meer een olievat gevonden. Beeld Jean-Pierre Jans

Zelfs in maart komen op het Marineterrein op Kattenburg zwemmers uit het water. Ze zijn de hele winter teruggekomen voor hun wekelijkse fysieke en mentale opkikker, zeggen Rachel Caffrey en Helma Geisink, ook toen in de binnenhaven een laagje ijs lag. Na het afdrogen haasten ze zich op de vroegere marinebasis naar Pension Homeland voor een warme kop koffie. "Wij zijn winterzwemmers."

Even zwemmen om de hoek in hartje stad, ze vinden het heerlijk. De lichaamsbeweging is gezond, maar is het water dat ook? "Ik krijg wel­eens een slokje binnen, het is niet vies," zegt Caffrey. En de mogelijkheid dat ze zich bezeren aan rommel onder water? "Daar denk ik maar liever niet aan," zegt Caffrey. "Het is vrij diep hier," weet Geisink wel.

Emily kan het ze precies vertellen: 3,7 meter. Maar er zijn ook ondiepe plekken bij. Emily, een afkorting voor EMergency Integrated Lifesaving lanYard, is een varende drone met sonarapparatuur. Waternet gebruikt haar om sluizen te inspecteren en om rommel op te sporen onder water. Dat is geen overbodige luxe op plekken waar gezwommen wordt, bleek vorig jaar. Bij een eerste schifting door kikvorsmannen werd bij het terrein een rechtopstaande metalen pin gevonden.

Onderwaterlandschap
Ook dit keer is de oogst niet mis. "Autobanden, een kabel, een olievat, een fiets, houten balken," somt Lennaert Zonneveld van Waternet op. "Emily maakt een soort luchtfoto van het onderwaterlandschap." Emily kan nog niets melden over de aanwezigheid van vervuilende stoffen of ziekteverwekkers.

Zonneveld gaat nog nieuwe sensoren uitproberen. Emily kan hem wel vertellen welke temperatuur de winterzwemmers hier hebben doorstaan: 9 ­graden Celsius. In een uurtje is de hele binnenhaven in kaart gebracht. Alle troep is geïdentificeerd compleet met de x- en y-coördinaten, zodat duikers weten waar ze moeten zijn.

"Met de hand is dit niet te doen," zegt Thijs Meijer van het Bureau Marineterrein Amsterdam, het projectbureau dat zich voor de gemeente en het rijk buigt over de toekomst van het terrein. De vernieuwende manier om gevaarlijke rommel op te sporen past goed bij het Marineterrein, dat onderzoek en innovatie in grote steden als een van zijn speerpunten ziet.

Het bureau is blij met de zwemmers en wil de binnenhaven ontwikkelen tot de eerste officiële zwemlocatie in de binnenstad. Zwemmen is snel populair geworden sinds het terrein in 2015 beetje bij beetje werd opengesteld. De zwemmers zijn ook niet langer op een roestige trap aangewezen om het water uit te klimmen. Na de bouw van steigers en een drijvende promenade rond de binnenhaven lag het gras voor Pension Homeland vorig jaar zomer vol met badgasten.

Meijer begrijpt het wel: "Waar vind je dat nou in Amsterdam? Een kade die vrij is en ook nog met groen dichtbij." In de lange zomer die volgde kwam wel het besef dat veiligheid een punt van zorg is. "Het werd erg druk, het was lang heet en de mensen werden hier erg dronken."

Groene krokodil
Het maakt het Marineterrein dan weer wel geschikt als laboratorium voor maatregelen van steden om drukte weg te masseren. Ook het gedrag van de zwemmers kan object van onderzoek worden. Gaan ze met een ballenlijn in de binnenhaven nog steeds met een groene krokodil te water, of worden er dan meer baantjes gezwommen?

Het duurt overigens nog wel even voordat het Marineterrein officieel zwemlocatie is. De provincie gaat daarover. Bovendien moet eerst twee jaar aan een stuk worden vastgesteld dat het water schoon is. Die periode werd vorig jaar bruut onderbroken door een besmetting met poepbacterie E.coli. De bron van vervuiling is intussen opgespoord, maar alle metingen beginnen weer van voren af aan.

Meijer kan het niet vaak genoeg zeggen: zwemmen gebeurt hier op eigen risico. Aan de andere kant van de promenade is het zelfs ten strengste verboden. Langs het Scheepvaart­museum varen rondvaartboten af en aan, dus daar is zwemmen levensgevaarlijk. Laat je vooral rustig in het water zakken, spring er niet in, zegt Zonneveld. Zelfs na opruiming, kunnen zwemmers er niet van op aan dat er niets ligt. Na één met drank overgoten zomeravond kan het al anders zijn. "Morgen ligt hier dan misschien toch weer een fiets of winkelwagentje."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden