PlusAchtergrond

Van concertpodium tot koffiecorner met werkplekken: alles is mogelijk in buurthub Westbeat

Hipper kun je het niet krijgen, studio’s en lofts en met een superruimte als gemeenschappelijke hal voor allerlei activiteiten. Zo moet Westbeat bij station Lelylaan een katalysator worden voor de buurt. Het gebouw is genomineerd voor de Gouden A.A.P.

Westbeat, gelegen aan de Cornelis Lelylaan op de kruising met de Delflandlaan. Beeld Frans Parthesius
Westbeat, gelegen aan de Cornelis Lelylaan op de kruising met de Delflandlaan.Beeld Frans Parthesius

Westbeat, op een steenworp afstand van de Ring A10 en station Lelylaan, moet het hebben van een spectaculair interieur. Omdat de op­levering in deze coronatijden is vertraagd, moeten we op het gebruik en invulling nog wachten. Door de metershoge gewelven is er een void ­geschapen, een begrip dat zich nog het beste laat vertalen als leegte, ruimte of zelfs holte. De stijl van Westbeat doet denken aan de architectuur van Louis Kahn, die in Amerika ook dergelijke overweldigende gebouwen met gewelven heeft ontworpen.

Architectenbureau Studioninedots heeft de superruimte ontworpen als ‘WanderVoid’, een concept dat werd geïnitieerd met journaliste Kirsten Hannema en grafisch ontwerper Lesley Moore. De gedachte erachter is sympathiek en inspirerend, omdat de meeste architectonische ruimtes zijn voorgeprogrammeerd. Studioninedots draaide de opgave om: verrijk de stad met een oningevulde plek die verbeeldingskracht heeft en zo de leefbaarheid kan bevorderen.

Onder de naam WanderVoids XL reflecteerden allerlei deskundigen over de betekenis van het begrip ruimte. De kolomvrije, bijna kathedraal-achtige hal spoort gebruikers, bewoners en passanten aan tot initiatieven en ontmoetingen, van concerten tot vergaderingen, van horeca tot flexwerken. Leg niks op voorhand vast; alleen zo kan architectuur een katalysator zijn, juist in onbestemde overgangsgebieden als de omgeving van station Lelylaan.

De bijna kathedraalachtige hal spoort gebruikers, bewoners en passanten aan tot initiatieven en ontmoetingen. Beeld Frans Parthesius
De bijna kathedraalachtige hal spoort gebruikers, bewoners en passanten aan tot initiatieven en ontmoetingen.Beeld Frans Parthesius

Hoogteverschil

Westbeat is een nieuwe schakel in het openbaar gebied van Nieuw-West. De buurman, het voormalige Calvijn College, herinnert nog aan de nieuwe zakelijkheid, die zo kenmerkend was voor de westelijke tuinsteden. In dit gemeentelijk monument is nu de broedplaats Lely ondergebracht, met onder meer cultureel centrum De Appel. Westbeat en de Queens Towers uit 2000, een stukje postmodernisme van Carel Weeber, staan symbool voor een andere, meer diverse koers in Nieuw-West. Kleine studio’s worden in Westbeat gecombineerd met ruime lofts. Beslotenheid gaat samen met openheid, individualisme met gemeenschapszin.

Het is bijna niet meer voor te stellen dat op dit stuk grond de oprit met verkeerslus van de Delflandlaan naar de Lelylaan lag. Het verklaart de eigenaardige ligging van Westbeat. Omdat het in het talud is gebouwd, overbrugt het interieur het hoogteverschil. Dat wordt geaccentueerd door enorme boogvormige ramen aan de Delflandlaan, die licht brengen in de superruimte binnen. Die is 8,5 meter hoog, meet 65 bij 50 ­meter en kun je vanwege de 86 bogen gerust sculpturaal noemen.

Besloten binnenhof

De centrale hub mag dan verwachtingen wekken vanwege de flexibele constructie met een overspanning van 16 meter, het exterieur is hybride. Bogen in een façade geven een gebouw vrij vaak een tuttig aanzien en dat geldt zeker voor de kleine boogjes op de eerste verdieping. Die lijken geperst tussen de kolossale vensters op de begane grond en het patroon van rechthoekige en vierkante ramen van de boven gelegen woningen. Daardoor lijkt het of Westbeat op twee gedachten hinkt, strak en rationeel boven, losjes aan de straatkant. Die tweedeling wordt ongetwijfeld in de hand gewerkt door de ligging tegen het viaduct.

Een grandcafé? Een restaurant? Een concertpodium? Alles is mogelijk in de open ruimte. Beeld Frans Parthesius
Een grandcafé? Een restaurant? Een concertpodium? Alles is mogelijk in de open ruimte.Beeld Frans Parthesius

Het gaat dus in de eerste plaats om de binnenkant. Onzichtbaar boven de superspace ligt een tuin als een besloten binnenhof tussen de ­appartementen. Dat is een slimme ingreep op een plek met de Ring A10 zo ongeveer op gehoorsafstand.

Gemeenschapsruimte

Hier staat een gebouw dat zich niet laat weg­cijferen en waarbij het niet gaat om mooi of ­lelijk. Alles concentreert zich op de vrije ruimte in het hart van het gebouw, waarbij je je elk ­gebruik kunt voorstellen. Een grand café met restaurant aan de Delflandlaan, een concert­podium en, voor wie dat allemaal te lawaaierig is, een rand met werk- en vergaderruimtes. Tien jaar geleden zouden we daar nog het woord ­plaza voor hebben gebruikt.

In die zin doet Westbeat denken aan de formule van Our Domain bij het UMCA in Zuidoost, waar de bewoners van de kleine studio’s kunnen ­terugvallen op een royale gemeenschapsruimte met voorzieningen als een wasserette, een cinema, werkplekken en een pingpongzaal. Westbeat is bewust meer op de omgeving gericht. In een tijd waarin jongeren van elkaar vervreemd dreigen te raken, is zo’n ontmoetingsplek een welkome handreiking.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden