PlusReportage

Valkering weg uit Vredeskerk, toeterend rijdt de gevallen engel de straat uit

In een toeterende auto reed Pierre Valkering vrijdag weg van zijn Vredeskerk. Na zijn ontslag als pastoor in 2019 moest hij nu ook de pastorie verlaten.

De geschorste pastoor Pierre Valkering wordt de pastorie van de Vredeskerk uitgezet.  Beeld Joris van Gennip
De geschorste pastoor Pierre Valkering wordt de pastorie van de Vredeskerk uitgezet.Beeld Joris van Gennip

Je kunt het met een gerust hart overlaten aan de katholieke kerk om er iets moois van te maken. Als de deurwaarder om elf uur met de map onder de arm het terrein van de Vredeskerk in Zuid betreedt, beginnen de zware klokken van de Vredeskerk te slaan. De deur van de pastorie die de hele ochtend wijd open heeft gestaan voor de vrijwilligers met verhuisdozen, blijft nu hermetisch gesloten. Er gaat alleen een klein luikje open en een hoofd aan de andere kant van de deur vraagt naar wie de deurwaarder op zoek is.

“De heer Valkering,” zegt de deurwaarder, die daarmee geen geheim verklapt voor de bescheiden menigte van parochianen en persmensen die zich voor de deur heeft verzameld. Het kamp van de voormalige pastoor Pierre Valkering van de Vredeskerk trok de afgelopen dagen flink aan de bel om van de gedwongen uitzetting een persmoment te maken.

Namens de sympathisanten zijn twee woordvoerders aanwezig die beide aangeven dat de pastoor later een korte verklaring zal afgeven. Voor vragen is geen ruimte, wel mogen er foto’s worden gemaakt.

null Beeld Joris van Gennip
Beeld Joris van Gennip

Buiten in de kou spreken de parochianen schande van de manier waarop hun pastoor wordt behandeld door het bisdom. Eerst het ontslag als pastoor, nu de ontruiming van het huis waar hij een kwart eeuw heeft gewoond. En dat omdat Valkering de moed had om in 2019 een boekje open te doen over zijn seksuele nevenactiviteiten. “Hij is een moderne priester,” zegt Rabih Acherrat, tenor in het kerkkoor. “Ik ben zelf hetero, maar ik vind het een ontzettend lieve man. Ik wil hem niet met Jezus vergelijken, maar hij lijkt er erg op.”

Kermis

Ook het parochiebestuur zit met de kwestie in de maag, vertelt Marianne Ketel namens het bestuur dat zich heeft verschanst in een kamer waar de portretten van paus Franciscus en bisschop Jos Hendriks zwijgend aan de muur hangen. Ketel: “We hebben van meet af aan een neutrale positie ingenomen, wat erg lastig is in het geval van een conflict tussen pastoor en bisdom. We hebben ook de nodige gesprekken gevoerd, maar zonder resultaat. Het doet vreselijk veel pijn. Ook dat het nu een kermis is trouwens. Daar zitten we ook niet op te wachten.”

De kermis gaat nog even door. Om kwart over elf komt een van de woordvoerders naar buiten om te vertellen dat Valkering bijna naar buiten komt. Dat duurt nog even, maar dan zwaait de deur weer open en stapt de priester naar buiten, vouwfiets in de ene hand, rugzak in de andere. Als het applaus is gestopt, bedankt de gevallen engel de aanwezigen voor hun komst en hun steun. Hij zegt dankbaar te zijn voor de mooie jaren in de Vredeskerk en de prettige tijd in zijn heerlijke huis. “Ik ga nu weg, maar ik doe dat onder protest.”

Groot vermogen tot vergeving

Dat laatste wordt nog toegelicht. Valkering vertelt over de melding van grensoverschrijdend gedrag die in 2018 door een parochiaan bij het bisdom is neergelegd. “Daar is nooit deugdelijk onderzoek naar gedaan.” Volgens Valkering is de melding door het bisdom gebruikt om hem in Rome in diskrediet te brengen, iets wat in Haarlem overigens wordt tegengesproken. Maar Valkering is er beroerd van. “Ik kan daar niet mee leven.” De laatste woorden getuigen van een groot vermogen tot vergeving: “Ik draag iedereen mee in mijn hart, ook bisschop Hendriks.”

Daarna loopt Valkering, omringd door fotografen, naar de parkeerplaats om in een lichtgroene Volvo te stappen. Op de hoedenplank ligt een crucifix in bubbeltjesplastic. Op de stoep staan parochianen te zwaaien, twee vrouwen vallen elkaar verdrietig in de armen. Als de auto toeterend de straat uitrijdt, blijven donder en bliksem achterwege, mogelijk een teken dat de grote regisseur daarboven het zo langzamerhand welletjes vindt worden, en de hele kwestie zo net voor het weekeinde als afgedaan beschouwt.

null Beeld Joris van Gennip
Beeld Joris van Gennip
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden