Plus

Toch dansen op De Parade - om een faillissement te voorkomen

250 euro per stuk kostten de kaarten voor het benefietgala De Parade. Ze werden alle 250 verkocht. De hoop het theaterfestival van een faillissement te redden bleef zo levend.

In het Martin Luther Kingpark in Amsterdam was een benefietavond voor theaterfestival De Parade.Beeld Dingena Mol

Het is ouderwets dringen voor de ingang. Niet in de hoop op tijd te zijn voor die ene veelbesproken voorstelling, maar omdat ook de bezoekers aan het Paradeterrein een coronacheck wacht. Die wordt dan wel gezongen door engelachtige dames in hoepelrok, de vragen zijn net zo droog en feitelijk als inmiddels gebruikelijk: ‘Hoest u? Heeft u koorts? Voelt u zich verkouden?’

Het is onmiddellijk duidelijk: de fantasiewereld die De Parade jaarlijks eind augustus voor duizenden fans is, is ook ingehaald door de aardse actualiteit. Ondertussen is de gezondheid van het theaterfestival ook in het geding. Juist in het jaar van het 30-jarig jubileum ging De Parade voor het eerst niet door. Gevolg: een financiële strop die het festival – dat geen subsidie ontvangt – meteen bedreigt in zijn voortbestaan.

Afwenden faillissement

Daarom gaat het vertrouwde terrein in het Martin Luther Kingpark zaterdagavond toch open. Voor een benefietgala in de openlucht dit keer. Met plek voor 250 bezoekers die allen 250 euro voor een kaartje betalen. Dat levert, zo becijferde Parade-directeur Nicole van Vessum al eerder, 62.500 euro op, waarvan ongeveer de helft overblijft. Dat bedrag kan direct worden gebruikt om lopende rekeningen te voldoen. In de hoop een faillissement af te wenden.

Toch is de stemming op het natte gras van de Parade-vrijstaat allerminst gedeprimeerd. Oké, er ontbreekt een deel van het traditionele meubilair: er is geen zweefmolen, geen levende jukebox, er wandelen geen snoepmeisjes rond en ook Dominee Gremdaat is absent. Maar er is ook veel wel: de gloeiende lichtjes die het woord ‘Parade’ schrijven, de ongemakkelijke houten klapstoeltjes, veel wijn (Waar is de rosé?) én Loes Luca.

De Parade-veterane praat de avond aan elkaar. Het concept is eenvoudig: voor hun royale bijdrage krijgen de galagasten een vlot programma vol bekende namen uit de rijke geschiedenis van het festival. Er worden vegetarische hapjes geserveerd. En uiteraard: onbeperkt drank. “Zijn jullie al dronken?” informeert Luca – blauwfluwelen broekpak, vuurrode coiffure – meermaals.

‘Naar de klote’

Ook de presentatrice slaat een luchtige toon aan. “Oké,” zegt ze tussen neus en lippen door, “De regering laat ons mooi naar de klote gaan.” Maar verder houdt ze het bij opgewekte aankondigingen van de artiesten, die ze op een enkele uitzondering na, allen persoonlijk blijkt te kennen. Een constatering die ook voor het publiek opgaat. Vrijwel iedereen aan de tafeltjes heeft een, zakelijke, band met het festival. Luca zegt ze een voor een gedag: de oud-directeur en zijn vrouw, de boekhouder, leden van de opbouwploeg, enkele theatermakers.

Maar steun op afstand is er ook. Een vriend van de Haagse collega’s Floor Zegers en Anne-lyke van den Elshout deed hen twee kaarten voor vanavond cadeau. “Hij wilde De Parade steunen en gunde ons een leuke avond.” Zegers en Van den Elshout zijn vaste bezoekers van festival en werken zelf ook in de culturele sector. Met hun productiebureau Fa-bricage organiseren ze op verzoek kleine festivals. Alleen: die verzoeken zijn er nu nauwelijks. “Het is een rottijd,” bevestigt Van den Elshout. En Zegers: “Het moeilijkste is dat een stip op de horizon ontbreekt. We hadden een gezond bedrijf, konden een eerste klap opvangen. Maar de vraag blijft: wanneer mogen we weer?’’

Daarvoor kijkt de hele Parade-familie deze dagen naar de overheid. En als daarvan – in welke vorm dan ook - een vertegenwoordiger op het podium verschijnt, voelt die meteen de begerige ogen van de massa op zich gericht. Het overkomt Touria Meliani, de Amsterdamse wethouder van cultuur. Over haar openingszin is nagedacht: “Ik ga geen toezeggingen doen.”

Noodbrief

De Parade stuurde een noodbrief naar alle gemeenten waar het festival zou neerstrijken. “Die hebben we gelezen,” aldus Meliani, die vervolgens benadrukt dat wat haar betreft het recent aangekondigde tweede steunpakket anders verdeeld wordt. “Mijn intentie is dat het geld gaat naar wie eerder nog niets heeft gekregen. Dus dit keer ook naar niet-gesubsidieerde instellingen.’’

Daarmee klaart de stemming in het Marten Luther Kingpark toch weer iets op. En dan is er ook nog een veelkleurig carrousel op het podium: een lied over een uitgestorven trekduif van Stan Vreeken, een ode aan de Parade door Niek Barendsen en Maaike Martens en de festivalevergeen We hebben keukentje van Het Tropische Trio.

En dan verschijnt tot slot nog Marjan Luif als haar creatie An Dodeman, die zowel boa als deejay is. In die laatste hoedanigheid start ze een stuiterplaatje van het Safri Duo in. De boodschap: er mag – alléén direct naast je tafeltje! – gedanst worden. Galagasten Zegers en Van den Elshout zweten er na afloop van. “Wat was dat lekker. Dit hebben we zo gemist.”

Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden