Plus Ten slotte

Ted Willemsen (1958-2019) was redder in nood van dansers

'Als er wat gebeurde kon ik Ted Willemsen altijd bellen. 'Ted? Met Ted. We hebben weer een blessure,' zei ik dan.' Directeur van Het Nationale Ballet Ted Brandsen herinnert zich Ted Willemsen als een man die altijd klaarstond voor de dansers van het ballet.

Ted Willemsen. Beeld Het Nationale Ballet

'Als er iets aan de hand was, stond hij binnen tien minuten bij de schouwburg.' Vorige maand ­overleed Willemsen aan lymfeklierkanker.

Als fysiotherapeut, podoloog en manueel therapeut was Ted Willemsen, samen met zijn collega's verantwoordelijk voor de dansers van Het Nationale Ballet en veel andere dansgezelschappen.

Lichaam als instrument
In 1981 studeerde Willemsen cum laude af aan de SAFA in Amsterdam, waarna hij vrij snel in de danswereld terechtkwam. "Het lichaam als een instrument was voor hem ontzettend interessant," zegt Ted Brandsen. "Er zit dan meer druk achter dan bij normale patiënten."

"Die interesse in de danswereld kwam in eerste instantie door de dansers die in de kliniek kwamen," vertelt Menno de Vries, Willemsens collega bij De Nieuwe keizers. "Destijds kregen andere topsporters wel veel fysiotherapie, maar in de danswereld kwam dit nog niet zo veel voor." Samen met zijn collega's John ten Kulve en Arthur Kleipool bracht Ted Willemsen de fysiotherapie voor dansers in Nederland naar een hoger niveau.

Op die manier kwam hij in de jaren tachtig terecht bij Het Nationale Ballet, waar hij ook regelmatig naar voorstellingen kwam kijken. "Hij kon tijdens de voorstellingen altijd precies zien hoe hij de dansers beter kon helpen," zegt Ted Brandsen. "Aan hun bewegingen zag hij wat ze anders moesten doen om een blessure te voorkomen."

In de omgang met de dansers wist hij altijd de goede toon aan te slaan. "Als hij een danser hielp die heel ­bezorgd was, wist hij hem of haar meteen gerust te stellen. En als iemand te licht dacht over een blessure, maakte hij duidelijk dat het wel serieus was, met een positieve ­insteek.'

Enorm positief
De brede kennis die hij had op­gedaan in zijn werk en meerdere ­studies bundelde hij in 2005 in het boek Anatomie en Blessures, dat door onder andere dans- en yogascholen wordt gebruikt. Hij verzorgde aan de hand van het boek ook lessen, iets wat hem volgens collega Menno de Vries goed afging. "Hij greep elke kans om te vertellen over zijn vak."

Zijn positiviteit hielp hem ook tijdens zijn ziekte. "Tot de laatste keer dat ik hem sprak, bleef hij enorm ­positief," zegt De Vries. "Hij ging er altijd van uit dat het allemaal goed zou komen." Het mocht helaas niet baten. Na een ziekbed van twee jaar overleed hij op 9 februari in het bijzijn van zijn vrouw en dochters.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden