PlusTen slotte

Studenten liepen weg met Marina Landwehr (1965-2020), cafébazin van de UvA

Marina Landwehr.Beeld -

Ze werd ‘de moeder van Atrium’ genoemd. Marina Landwehr, cafébazin van de UvA, hielp generaties studenten door hun scriptietijd heen. Afgelopen weekend overleed ze op 55-jarige leeftijd.

Studenten liepen weg met Marina Landwehr, cafébazin van de UvA. Alleen bestuurders en managers, zeker die van alweer een nieuwe cateraar, moesten een beetje oppassen voor haar vlijmscherpe tong. Landwehr had het niet op ‘hoge heren’.

“Gestoord, in de beste zin van het woord,” zegt oud-collega Gap van Leeuwen. “Alles bij Marina was in het extreme. Haar felrode kapsel, als een kaketoe. Als ze ergens binnenkwam, begon ze meteen te tetteren en te blèren. Elke vijf jaar kwam er een andere cateraar, maar die hadden nog nooit een Marina meegemaakt. Die stonden dan wel even met hun oren te klapperen.”

Vanaf 2007 stond Landwehr in het Atriumcafé op het Binnengasthuisterrein en al snel kreeg ze een eigen ‘hok’, De Heksenketel genoemd. Studenten hingen zelf dingen op, zoals een bezem of een roze bordje met ‘effe wachten’. In 2017 ging het Atriumcafé dicht en werd Landwehr overgeplaatst naar de Leeuwenkuil, het koffiehoekje in het P.C. Hoofthuis, niet tot haar genoegen.

Hart op de tong

“Ze was de verpersoonlijking van het hart op de tong,” zegt oud-student Sarah van Ierlant, mede-initiator van een fundraising voor een rouwadvertentie en een bloemstuk voor de uitvaart, vrijdag in Nijmegen. “Voor ons was zij de moeder van Atrium. Marina heeft veel studenten, mij ook, door de scriptietijd geholpen. Na een lange dag typen kon je altijd even naar de Heksenketel voor een kop koffie en een gezellige babbel.”

Landwehr werd geboren in de Jordaan, uiteraard. Toen ze opgroeide, begon ze te zien dat haar broertje en vader niet op haar leken. Pas op haar achttiende vertelde haar moeder eindelijk de waarheid: haar echte vader was een Spanjaard uit Córdoba, een vakantieliefde. “Ze was erg teleurgesteld in haar moeder,” zegt dochter Kimberley Landwehr. “Ze is haar vader gaan zoeken in Spanje, maar hij bleek al overleden.”

De band met haar dochter was hecht. “Ze was meer een vriendin dan een moeder,” zegt Kimberley. “Ik heb stage bij haar gelopen en dat was net een film, zo gek was het. Ze schoot met een waterpistool op studenten of schonk soms alcohol in de koffie. En ze was bang voor niemand. Ze zei alles recht in het gezicht, het boeide haar niet hoe groot of sterk of belangrijk iemand was.”

Een paar jaar geleden verhuisde Landwehr naar Nijmegen, naar haar nieuwe vriend, maar enkele maanden geleden sloeg het noodlot toe. Na een kort ziekbed overleed ze afgelopen weekend op 55-jarige leeftijd.

De crowdfunding heeft in enkele dagen ruim 2000 euro opgebracht. Van Ierlant: “We wisten dat ze geliefd was, maar ik ben toch geraakt dat ze door een hele generatie studenten als icoon van de UvA wordt gezien.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden