Plus

Steeds meer Amsterdammers afhankelijk van voedselpakketten: ‘Eet einde van de maand altijd minder’

Steeds meer Amsterdammers komen sinds de coronacrisis in de knel en kloppen bij instanties aan voor voedselpakketten. ‘Het zijn mensen die tot corona hun hoofd boven het water hielden, maar na de uitbraak van het virus verdronken.’

Daklozen uit Oost kunnen twee keer per week aan het Ambonplein een maaltijd afhalen. Beeld Dingena Mol
Daklozen uit Oost kunnen twee keer per week aan het Ambonplein een maaltijd afhalen.Beeld Dingena Mol

Ruim een half uur voordat de maaltijden en voedselpakketten worden uitgedeeld, heeft zich een lange rij gevormd voor het activiteitencentrum Vonk op het Ambonplein in de Indische Buurt. Op de grond zijn met krijt strepen getrokken op anderhalve meter afstand. Halverwege de rij staat een vrouw van middelbare leeftijd uit de Indische Buurt. Ze heeft lang geaarzeld om hierheen te komen. Ze moest zich over haar schaamte heen zetten.

“Wie kom ik hier allemaal tegen, dacht ik in het begin. Maar mijn maag gromt en iedereen komt hier tenslotte voor hetzelfde doel,” zegt de 48-jarige vrouw, die niet met naam in de krant wil.

700 euro per maand

Naast twee maaltijden voor haar en haar twee zoons van elf krijgt ze een boodschappenpakket en een AH-boodschappenkaart van 15 euro mee. “Als dit er niet is, dan wordt het echt kielekiele voor ons. Ik sta onder bewindvoering en heb zeventig euro leefgeld per week,” zegt ze.

Voor haar in de rij staat een buurtgenoot. Zij komt sinds drie maanden bij het uitdelen van de maaltijden bij Vonk. De vrouw zegt van een krappe 700 euro per maand te moeten leven. “Mijn dochter is drie maanden geleden afgestudeerd. Daarmee viel de studiebijlage van 400 per maand weg. Ik houd nu netto 15 euro per maand over. Op Facebook zag ik dat hier gratis eten wordt verstrekt en wat boodschappen: de ene keer suiker of melk, de andere keer een pakje eieren. Lekker hoor.”

Corona

Al enkele uren voor het uitdelen van de maaltijden staan Aicha Ait Rahou (44), Mina Ait Chou (55) en Fatima Kaldi (54) in buurtcentrum De Meevaart verderop te koken. Vijf gigantische pannen met macaroni staan al klaar. De drie vrouwen staan uien, worteltjes, snijbonen en paprika te snijden. Ze koken 300 maaltijden per keer. “Voor arme mensen, vluchtelingen, illegalen en daklozen, soms alleenstaanden, soms hele gezinnen,” zegt Aicha. “Die mensen zijn zielig en verdrietig. Sommigen hebben geen huis.”

Fatima: “Ze hebben dit eten echt nodig. Ze hebben geen werk en zijn ons zo dankbaar. ‘Jullie zijn goed’, zeggen ze en wij zijn blij als wij ze kunnen helpen.”

De rij voor Vonk groeit gestaag. Sinds de corona-uitbraak kloppen steeds meer mensen aan voor voedselpakketten en maaltijden, zien ze bij het Rode Kruis. Die organisatie voorziet sinds april vorig jaar zo’n 28 lokale initiatieven in de stad van boodschappenkaarten van Albert Heijn.

“We helpen ongeveer 10.000 Amsterdammers door de hele stad. We hopen dat het aantal straks minder wordt als de economie weer aantrekt. Nu merk je dat velen hun baan zijn verloren, dat hun spaargeld op is en hun netwerk van vrienden ook niet meer kan helpen. Het zijn mensen die tot corona hun hoofd boven water hielden, maar na de uitbraak van het virus verdronken,” zegt Annelies de Jong van het Rode Kruis.

Ouarda El Morabet (midden) deelt sinds maart 2020 gratis maaltijden uit in de Indische Buurt. Beeld Dingena Mol
Ouarda El Morabet (midden) deelt sinds maart 2020 gratis maaltijden uit in de Indische Buurt.Beeld Dingena Mol

Ongedocumenteerden

Ouarda el Morabet richtte acht jaar geleden voor de Indische Buurt de stichting Life&Style op, onder meer om cursussen kleding maken en workshops gezond koken te geven. Zij ziet dat steeds meer buurtgenoten het sinds de lockdown moeilijk hebben.

“Vrouwen die het huis uit zijn gezet, daklozen die op straat slapen of mensen die gewoon geen eten hebben. Vooral de groep ongedocumenteerden wordt steeds groter. We krijgen voor de voedselpakketten donaties van kleine ondernemers en hebben anderhalf jaar het Rode Kruis om hulp gevraagd. Zij verstrekken de boodschappenkaarten,” zegt El Morabet.

Geen eten

Meer dan de helft van de mensen in de rij bestaat uit ongedocumenteerden. Een 48-jarige man zonder verblijfsvergunning vertelt dat hij sinds de pandemie zijn schoonmaakwerk op kantoren is kwijtgeraakt. “Ik krijg weleens wat geld van vrienden, maar heb soms een avond geen eten.”

Een andere man, Mustafa (45), komt twee maaltijden halen voor zijn ouders van 84 en 86 jaar. “Ze kunnen zelf niet meer koken. Ze leven bovendien van een klein pensioentje en zijn hier zo blij mee.”

Schipperen

Zijn 64-jarige kennis heeft een maaltijd voor zichzelf gehaald en mag een pak suiker en een zak pinda’s naar huis nemen. Van de AH-boodschappenkaart gaat hij yoghurt kopen. “Lekker met die suiker erbij. En een pakje extra belegen kaas. Dat is altijd heel duur.”

De laatste tien dagen van de maand is het voor hem ‘echt schipperen’. “Die dagen eet ik altijd minder. Kijk, mijn ring valt bijna van mijn vinger.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden