Stad krijgt fabriek die kunstgras gaat recyclen

In de Amsterdamse haven komt een fabriek die kunstgras gaat recyclen. Omdat hiervoor in Nederland nog geen bedrijven waren, eindigden honderden kunstgrasmatten op stortplaatsen.

Vink kunstgras Barneveld. Beeld AD

In het voorjaar van volgend jaar moet de nieuwe fabriek aan de Santoriniweg in bedrijf zijn. Er gaan tien tot vijftien mensen werken. De fabriek zal anderhalf tot twee miljoen vierkante meter kunstgras per jaar verwerken tot nieuwe grondstoffen.

De fabriek wordt opgezet door GBN, een dochterbedrijf van bouwer Strukton. Bij het bedrijf -voluit: GBN Artificial Grass Recycling- zijn ook veel leveranciers van kunstgrasvelden betrokken, zoals Ten Cate, Greenfields en Edel Grass.

De fabriek zal zand en rubber uit de kunstgrasmat halen, ‘met een soort mattenklopper’. Het zand wordt gewassen en hergebruikt, voor wegen bijvoorbeeld. Het rubber kan worden gebruikt voor nieuwe velden, maar ook voor vloeren in sporthallen.

De kunstgrasmat zelf wordt verkruimeld tot een soort ‘macaronikorrel’, legt GBN-directeur Eric van Roekel uit. Daar maakt GBN weer nieuwe kunststofproducten van. Dat kunnen bijvoorbeeld ook de planken zijn rond het kunstgras op hockeyvelden.

Haven

De nieuwe fabriek kiest voor de Amsterdamse haven omdat in de Randstad de meeste kunstgrasvelden liggen. Ook komt de nieuwe fabriek in Amsterdam midden in een cluster van circulaire bedrijven die afval verwerken tot nieuwe grondstoffen. In dit deel van de haven zit ook afvalenergiebedrijf AEB en hier komt bovendien de nieuwe scheidingsfabriek voor plastic afval PRA.

De fabriek voor de recycling van kunstgrasmatten kan rekenen op een vliegende start. Vooruitlopend op de bouw van de fabriek verzamelt de kunstgrasbranche alvast afgedankte matten op een tijdelijke noodlocatie in Hoorn.

De leveranciers van kunstgras werden de laatste jaren in verlegenheid gebracht door schandalen rond de verwerking van afgedankte matten. Onder meer uit een uitzending van tv-programma Zembla bleek dat de kunstgrasvelden met tientallen tegelijk opgestapeld lagen bij twee afvalverwerkers in Barneveld en het Brabantse Dongen.

Gemeenten betaalden tienduizend tot twintigduizend euro voor de recycling van een versleten kunstgrasveld. In plaats daarvan werden de matten langdurig opgeslagen of doorverkocht aan particulieren of het buitenland.

De afvalverwerker in Dongen kwam in conflict met de gemeente over de opslag van het kunstgras, die in strijd was met de vergunning. Ook werden tientallen kunstgrasvelden met rubber korrels illegaal afgevoerd naar andere stortplaatsen op een industrieterrein en een boerderij. Verder bleek de bodem hier en daar vervuild.

Door de gemeente opgelegde dwangsommen werden botweg niet betaald. In Zembla legde de burgemeester van Dongen uit dat de gemeente voor een groot dilemma stond. Als het bedrijf failliet zou gaan, zat de gemeente opgescheept met een vervuild terrein vol kunstgrasmatten.

Gezondheid

Nederland telt nu zo’n tweeduizend voetbalvelden van kunstgras. Daarvan is 90 procent gevuld met vermalen rubber afkomstig van oude autobanden. Ook die worden overigens goeddeels verwerkt in dit zelfde deel van de Amsterdamse haven.

Vanwege zorgen over de gezondheid van vooral jonge kinderen die de korrels binnenkrijgen, kiezen gemeenten meer en meer voor kunstgras zonder rubber. Zo worden in Amsterdam kunstgrasvelden sindsdien gevuld met kokoskorrels.

Versleten kunstgrasvelden moeten volgens landelijke afvalregels gescheiden worden in aparte materialen zoals rubber, zand en kunststoffen. Het zand en sommige kunststoffen moeten gerecycled worden. De rubberkorrels en de plakstroken van kunststof waarmee de velden bevestigd worden mogen worden verbrand. Na verwerking in de nieuwe fabriek is hier geen sprake meer van. “Wij gaan niks verbranden,” zegt GBN-directeur Van Roekel.

Ook Amsterdamse kunstgrasvelden eindigden in het verleden bij het recyclingbedrijf in Barneveld, zo bleek na vragen van de Partij voor de Dieren. Vorig jaar voerde Amsterdam 95.000 vierkante meter kunstgras af. De gemeente betaalt daarvoor zo’n 20.000 euro per mat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden