PlusInterview

Sjaak Swart: ‘Het lijkt wel oorlog, toen moest je ook binnenblijven’

Sjaak Swart (81), nor­maal zo ongeremd ondernemend, zit als gevolg van het coronavirus hele dagen thuis in Diemen. ‘Als ik die beelden in de ziekenhuizen zie, dan huiver ik.’

Beeld ANP

Normaal gesproken had hij vandaag op De Toekomst gezeten, het trainings- en jeugdcomplex van Ajax. Op zijn vaste stekkie op de bank met rode bekleding. Stapeltje papieren voor zijn neus. Krantjes, de VI en lekker ouwehoeren met iedereen. Lachen, ­klagen, moppen tappen, praten over voetbal, nog meer praten over voetbal.

Maar normaal gesproken is niet meer normaal gesproken. Ook niet in het leven van Sjaak Swart. Hij voelt zich goed, maar ‘Mister Ajax’ weet dat hij op moet passen. “Ik zit in de risicogroep, hè. Ja, ik ben wel bang dat ik het per ongeluk krijg. Dan zit je met de gebakken peren, dan ben je aan de beurt.”

“Mijn kleinkinderen, ik heb er vier van 27, 26, 24 en 20, zeggen het elke dag: opa, je blijft binnen, hoor. We willen je nog lang niet kwijt. Ze bellen me vijf keer per dag. Schatten zijn het, mijn dochters ook trouwens. De boodschappen worden voor de deur gezet, lief hè. En tegenover ons huis heb je een bruggetje, daar gaan mijn kleinkinderen wel eens staan. Kunnen we even zwaaien en een beetje kletsen. Het liefst zou ik ze vastpakken, maar dat is niet slim nu. We moeten gewoon oppassen. Zeker mijn vrouw Andrea, die longproblemen heeft. We komen de deur niet uit.”

“Nou, ik trouwens heel even. Ik wandel elke dag een kilometertje. Op het dijkje langs de vaart en dan snel terug. Ik merk het gelijk aan mijn benen dat ik niet meer kan voetballen. Normaal train ik nog twee keer per week, hè. En jaarlijks toch een wedstrijdje of 30, 40.”

Warming-up

“Ik doe nog wel mijn dagelijkse oefeningen in huis, hoor. De warming-up die ik vroeger als speler ook altijd deed. Tegenwoordig zie je ze allemaal hetzelfde doen, wij zochten het gewoon lekker zelf uit. Alleen het sprinten doe ik niet in de woonkamer, haha.”

“De dagen zijn nu wel vaak hetzelfde. Na het wandelen eet ik mijn boterhammetjes en kijk ik tv. De BBC, daar hebben ze vaak mooie films. In de tuin hebben we een terras. Als het zonnetje schijnt, drinken Andrea en ik daar uit de wind nog lekker een bakkie.”

“O ja, ik heb er wel een huishoudelijke taak bijgekregen. Ik maak het bed elke dag op. En ik hoef het niet te wagen om dat te vergeten, hè. Ach, we moeten ’t samen doen.”

Bezorgd

“Mijn oud-ploeggenoot Bennie Muller belt drie keer per dag. Hoe gaat het, Sjaak? Kom je de dag een beetje door, Sjaak? En zo gaat de telefoon eigenlijk heel vaak. John van ’t Schip, Donny van de Beek, Ronald Koeman, Keje Molenaar, Dick Schoenaker, zo kan ik nog wel even doorgaan. Mensen zijn bezorgd en laten van zich horen. Dat doet me heel erg goed.”

“Natuurlijk maak ik me zorgen. Ik volg al het coronanieuws op de tv, beangstigend. Het is net oorlog, toen mochten we ook niet naar buiten. Maar toen hadden we niet te eten. Nu zitten we er gelukkig warmpjes bij en regelt mijn lieve familie de boodschappen.”

“Als ik dan die beelden zie vanuit de ziekenhuizen, dan huiver ik. Ik heb ongelooflijk veel bewondering voor al die mensen in de zorg. Wat een beroep, daar mag Nederland heel trots op zijn.”

Beeld ANP

Gekken

“Ik mis het voetbal, natuurlijk. Maar daar gaan we nu niet over klagen. Er zijn weinig van die gekken als ik die op mijn leeftijd nog al die wedstrijden afgaan. Alle thuisduels van Ajax zit ik sowieso in de Johan Cruijff Arena. Ik mis het contact met die gasten, over de telefoon is het toch anders. Maar ik ga niet alleen naar Ajax, hè. Op vrijdagavond is het ook leuk om FC Volendam te zien of een keertje naar Heerenveen.”

“Wat zal ik genieten als we straks weer in het stadion zitten. Maar de competitie afmaken wordt een lastig verhaal. Ik heb het al eerder gezegd: dan moeten we maar de huidige stand van de eredivisie gebruiken. Dan is Ajax kampioen, ja. We staan toch ook al heel het seizoen bovenaan?”

“Wat ik nu ook meer doe: kruiswoordpuzzels. Goed voor de hersenen, de boel een beetje laten draaien. Dat gaat me aardig af, ja. O, mijn vrouw roept nu dat ik daar net zo goed in ben als in voetbal. Nou, dat is een beetje overdreven, hoor. Wij zitten hier gelukkig nog samen. In deze tijden denk ik ook vaak aan mensen die alleen zijn. Waar niemand meer langs mag komen. Dat stemt me somber. Laten we elkaar daarom zo veel mogelijk helpen. Ik ben heel hecht met mijn familie, ik hoop dat veel mensen nu hetzelfde ervaren.”

“Op tv geniet ik ook van die oude beelden. Laatst het EK’88, dan zit ik te genieten. En die keer dat we Spanje eventjes een beuk gaven. Was dat 2014? Ja hè, mooi. Op die manier kom je de dagen wel door. Al blijft het vreemd. Nooit in mijn leven ben ik zo lang achter elkaar thuis geweest. Het was altijd voetbal, voetbal, trainen, trainen. Misschien is het ergens ook wel goed voor me. Even een pas op de plaats maken. Maar laat het maar niet te lang duren.”

“Of Andrea mij nog niet zat is? We zijn al 59 jaar getrouwd, hè. Dit huwelijk kan wel tegen een stootje.”

Toch nog een bulderende lach aan de andere kant van de lijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden