PlusProfiel

Sidney Smeets: een eenzame ziel, moreel onhoudbaar in de Kamer

Een bevlogen advocaat, maar ook een einzelgänger. Het Amsterdamse Tweede Kamerlid Sidney Smeets is donderdagavond teruggetreden na beschuldigingen in de #MeToosfeer.

Sidney Smeets Beeld ANP
Sidney SmeetsBeeld ANP

“Seksualiteit is niet altijd rationeel en tegelijkertijd ook niet zo romantisch als je in films ziet. Er gebeuren weleens dingen die je niet fijn vindt. Daar kun je het over hebben met elkaar en dan doe je dat de volgende keer anders.”

Hoe anders klinken de woorden van advocaat Sidney Smeets nu dan twee jaar geleden, toen hij dit zei in Het Parool als reactie op een wetsvoorstel van minister Grapperhaus, over strafbaarstelling van onvrijwillige seks. Met dit voorstel, zei hij, ‘wordt iedere man als potentiële dader of verkrachter gezien, tenzij hij achteraf kan bewijzen dat de seks met wederzijdse instemming heeft plaatsgevonden’.

De ironie kan niemand ontgaan. Sidney Smeets, twee weken geleden beëdigd als Tweede Kamerlid voor D66, heeft zijn functie alweer moeten neerleggen na beschuldigingen in de #MeToo-sfeer, het benaderen van jonge jongens voor seks.

Binnen de wet?

Smeets ontkent niet dat hij contact met jongens heeft gezocht en gehad, jongens van 16, 17, 18 jaar. “Dat is het bijzondere aan deze kwestie,” zegt advocaat Oscar Hammerstein, die Smeets zestien jaar geleden leerde kennen toen deze bij hem op kantoor kwam werken. “Hij zegt niet dat het niet is gebeurd, hij zegt dat zijn gedrag kennelijk verkeerd is overgekomen. En dat hij altijd binnen de wet is gebleven. En ik ben er ook van overtuigd dat dat zo is: Sidney kent de grenzen van de wet als geen ander.”

Zoals advocaat Richard Korver het formuleert: “Seks met iemand van zestien jaar of ouder, op vrijwillige basis, zolang er geen machtsverhouding is en iemand niet aan jouw zorg is toevertrouwd, is niet strafbaar.”

Strafbaarheid is één ding. Als deze verhalen kloppen, zegt Oscar Hammerstein, is zijn positie moreel onhoudbaar. Donderdagavond trad Smeets terug als Kamerlid.

Antihomogeweld

Sidney Smeets is als strafrechtadvocaat gespecialiseerd in zedenzaken. Zo verdedigde hij een van de verdachten in de Amsterdamse zedenzaak rond Robert M. en stond hij de inmiddels verboden pedofielenvereniging Martijn bij. Ook treedt hij vaak op bij zaken rond antihomogeweld en staat hij coffeeshophouders bij die aanlopen tegen de grenzen van het gedoogbeleid. Hij schreef er met zijn kantoorgenoten Gerard Spong en Tim Vis een boek over: De hypocrisie van de achterdeur.

Op basis van die expertise werkte hij samen met D66-Kamerlid Vera Bergkamp aan een wetsvoorstel hoe het Nederlandse drugsbeleid beter kan worden gereguleerd. “Ik had kritiek op hoe het ging in Den Haag,” zei hij begin april in de podcast Oeverloos, met journalist Leon Verdonschot. “En ik heb me daar ook vaak over uitgesproken in debatjes, op de radio, op Twitter. Maar toen dacht ik: in de Tweede Kamer ga ik erover, dan kan ik er ook echt iets aan doen.”

In de podcast ontvouwt hij zijn plannen: hij wil ‘homogenezing’ strafbaar stellen, betere rechten voor meeroudergezinnen en een betere beloning voor de sociale advocatuur. Maar voor hij goed en wel kon beginnen, is hij alweer teruggetreden.

Jasje-dasje

Sidney Smeets werd in 1975 geboren in Limburg, in Heerlen, en groeide op in Valkenburg, in een bakkersfamilie. Als scholier verdiende hij bij door te werken als gids. Hij ging als eerste van de familie studeren. Geheel volgens het ideaalplaatje: rechten in Leiden, jasje-dasje, studentenvereniging – al werd het niet het corps, maar koos hij voor het katholieke Quintus. In die tijd werd hij ook lid van de VVD-jongerenbeweging JOVD en werkte hij voor het VVD-Kamerlid Erica Terpstra. Later stapte hij over naar D66. De VVD, zegt Smeets in Oeverloos, is te weinig liberaal en te weinig rechtsstatelijk. “Je zult veel moeite moeten doen om een strafrechtadvocaat te vinden die VVD stemt.”

In 2001 werd hij beëdigd als advocaat. Hammerstein kent hem uit zijn eerste jaren in de advocatuur. Hij beschrijft Smeets als een bevlogen advocaat en een zachtaardige man, maar ook als iemand die in zijn persoonlijke leven niet heeft gevonden wat hij zocht. Hij leeft alleen, met zijn kat, in het centrum van Amsterdam en noemt Star Wars-films zijn grote liefde. Hammerstein: “Hij is een einzelgänger, en hij was overactief op Twitter. Hij vertoonde trekken van iemand die betrekkelijk eenzaam is.”

Hammerstein noemt deze #MeToo-zaak een tragedie. “Reken maar dat het Kamerlidmaatschap die jongen zijn droom was.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden