PlusInterview

Shana Leurs (22) overleed na een aanrijding: ‘Hij speelde Russische roulette met het leven van ons kind’

Ivar en Wanda Leurs uit Venlo verloren in maart 2021 hun enige dochter Shana aan een verkeersongeluk op de Wolbrantskerkweg in Amsterdam. Beeld Dingena Mol
Ivar en Wanda Leurs uit Venlo verloren in maart 2021 hun enige dochter Shana aan een verkeersongeluk op de Wolbrantskerkweg in Amsterdam.Beeld Dingena Mol

Anderhalf jaar geleden overleed de 22-jarige Shana Leurs aan de gevolgen van een aanrijding in Osdorp. Donderdag staat de automobilist die hiervoor verantwoordelijk was voor de rechter. Shana’s ouders Ivar en Wanda zullen er ook zijn: ‘We gaan de dader vertellen wat hij ons heeft aangedaan.’

Marc Kruyswijk

Na een jachtige rit over bijna uitgestorven coronasnelwegen kwamen Ivar en Wanda Leurs rond negen uur ’s avonds aan in het UMC. Hun dochter Shana werd op dat moment geopereerd aan haar rechterarm. Een open botbreuk, misschien wel de lichtste van een lange reeks verwondingen die de 22-jarige Venlose had opgelopen. Twee klaplongen, een bloeding in het hoofd, een gescheurde lever en een scheur in de nier. Ribben gebroken, nekwervels kapot en nog meer. De klap moet enorm zijn geweest, toen in de vooravond van 4 maart 2021.

Pas ’s nachts, toen de operatie was beëindigd, mochten Ivar en Wanda erbij. Het team was nog bezig, zegt Wanda. “En daar in het midden lag mijn dochter, ons enig kind. Ze had een drain in haar hoofd om de druk te verlichten. Vanbinnen was het allemaal mis. We braken, maar vrij snel werden we rustig. We konden ons herpakken. Uren hebben we bij haar gezeten.”

Per se naar Amsterdam

Niet veel eerder zat Shana Leurs nog gewoon op haar fiets. Op weg naar huis, na een werkdag zoals er de jaren ervoor zoveel waren geweest. Ze werkte bij Things I Like Things I Love, een keten met winkels voor kleding en lifestyle. Op de Wolbrantskerkweg, een straat in Nieuw-West waarover je weinig meer kunt zeggen dan dat het Tussen Meer en de Pieter Calandlaan met elkaar verbindt, werd ineens alles anders.

De feiten: Shana stak over ter hoogte van de Roosje Vosstraat. Net over de helft werd ze aangereden door een Volkswagen Golf, bestuurd door een 19-jarige man. Shana kwam twintig meter verder terecht op de stoep, haar fiets overbrugde een afstand van zeker dertig meter. Getuigen hebben verklaard dat de auto véél te hard reed, omstanders zagen dat de blonde vrouw er helemaal niet goed bij lag.

Ivar en Wanda waren op dat moment in Venlo, deden boodschappen voor haar ouders die wegens corona de deur nauwelijks meer uit gingen. Bij thuiskomst stonden twee plaatselijke politieagenten voor de deur. “Dat we naar Amsterdam moesten, Shana was betrokken geweest bij een verkeersongeval. Ze lag in het UMC, meer werd ons niet verteld.” Ivar: “Wij rijden u erheen,’ zeiden ze. Ik wilde met onze eigen auto.”

Van jongs af aan was Amsterdam heilig voor Shana Leurs. Dat was de stad waar ze naartoe wilde, waar ze moest zijn om haar droom van een leven in de mode te kunnen waarmaken. “Ze wilde weg uit Venlo, zei ze als klein meisje al tegen ons,” zegt Wanda. “Ik vond dat wel jammer, wij zijn helemaal verknocht aan Venlo. Shana ook, daar niet van. Maar ze was altijd duidelijk, ze zei: ik ga naar Amsterdam.”

Minstens 99 km per uur

Over wat er precies is gebeurd op 4 maart vorig jaar op de Wolbrantskerkweg zal later deze week waarschijnlijk meer duidelijk worden. De bestuurder van de auto moet verschijnen voor de rechter. Uit een reconstructie kwam naar voren dat hij op het moment van het ongeluk ten minste 99 kilometer per uur heeft gereden. Ook bleek hij vlak voor de klap actief te zijn geweest op zijn telefoon.

’s Morgens had ze nog geappt, vertellen haar ouders. Dat deed ze altijd. “Ze liet weten hoe haar dag eruitzag, wat ze allemaal meemaakte. Ze nam ons mee in haar Amsterdamse leven. Ze was blij met hoe het ging, was op haar plek op haar werk en in Osdorp. Als ze in Venlo op de trein stapte was het een meisje, als ze in Amsterdam uitstapte een jonge, werkende vrouw. Heel sociaal, maar geen feestbeest.” Om half vijf stuurde ze nog een berichtje: een foto van een trouwjurk. ‘Ik heb ’m gevonden,’ grapte ze tegen haar moeder. Het zou haar laatste bericht zijn.

Opengeknipte kleding

Die nacht, met haar ouders naast haar, was de toestand van Shana ‘zorgwekkend, maar stabiel’. Ivar en Wanda kregen een zak met de kleren van hun dochter, opengeknipt door de hulpverleners. Haar tas ook, met daarin haar huissleutels. Op aandringen van het zorgpersoneel gingen ze naar Osdorp. Niet dat ze konden slapen, in het huis van hun dochter.

De volgende dag ging het mis, er waren ernstige problemen met Shana’s longen. In de ochtend werd ze met spoed geopereerd aan een gat in haar luchtpijp, vertelt Ivar. “Als ze inademde bereikte de lucht haar longen niet, het liep weg. Toen ging het echt mis en moest Shana gereanimeerd worden. De arts ging voor ons zitten, met zijn knieën op de grond. ‘Ik ga mijn uiterste best doen.’ De allerlaatste poging om haar te redden. Toen dachten we: we gaan haar verliezen. Later die dag kregen we te horen dat het niet ging, de schade was te groot. Ze was kansloos. De artsen zeiden: ga maar naar haar toe. Die dag overleed ze, in ons bijzijn, ons kind.”

Immens leed

Ze zitten in de huiskamer van hun woning in Venlo, ruim anderhalf jaar later. Sterke mensen. Gastvrij. Open. Als je niet beter wist, zou je het immense leed niet zien, kon je er bijna aan voorbijgaan. Naast de voordeur hangt een bordje met de namen van Ivar en Wanda. Shana staat er ook nog onder, want hier woonde ze. Ze woont er eigenlijk nog. Zoals Wanda het zegt: “Ze is gecremeerd, haar as staat in een urnengraf waar ik iedere dag even heen ga. Maar Shana is daar niet, ze is hier, ze is thuis.”

Ze zullen gebruikmaken van hun spreekrecht als ze deze week in de rechtszaal zijn. Ivar: “We gaan de dader vertellen wat hij ons heeft aangedaan. Hij heeft een einde gemaakt aan het leven van onze dochter. En hij heeft ook óns leven verwoest. Dat is niet te verkroppen. Russische roulette heeft hij gespeeld, met het leven van een ander.”

Lichaam in beslag genomen

Als je dochter overlijdt, kom je in een achtbaan terecht, zegt Ivar. “Toen Shana’s dood was vastgesteld, kwamen twee politieagenten en een schouwarts de kamer binnen. Haar lichaam was in beslag genomen, er moest onderzoek plaatsvinden in verband met een mogelijke strafzaak. Naar Delft ging ze.” Wanda: “Ik heb haar nooit meer kunnen vasthouden, ik kon haar nog een kus op haar voorhoofd geven.”

Ook vinden Ivar en Wanda dat er zwaarder moet worden gestraft. “De man die dit heeft gedaan, hoefde zijn rijbewijs niet in te leveren. Terwijl wij in het ziekenhuis zaten, kon hij alweer in zijn auto stappen. Neem dat rijbewijs in bij dergelijke zware ongevallen, hangende het onderzoek. De politie moet dit direct signaleren bij het CBR. En de regels die hiervoor gelden moeten worden aangescherpt. En ook: laat de daders voelen dat ze een onvergeeflijke fout hebben gemaakt.”

Het voelt alsof ze het recht niet aan hun kant hebben, zeggen ze. Zou het helpen dan, een zware straf, zeg vijf jaar cel? Ivar: “Ik weet niet of het iets verandert. Het zal niet alles schelen, Shana komt er niet meer mee terug. Maar misschien dat de pijn een heel klein beetje minder wordt. Erger dan dit kan het voor ons niet worden.”

Van jongs af aan was Amsterdam heilig voor Shana Leurs. Beeld privéfoto
Van jongs af aan was Amsterdam heilig voor Shana Leurs.Beeld privéfoto

ShanaSafe

Ivar en Wanda Leurs hebben de Stichting ShanaSafe opgericht, om te zorgen voor meer bewustwording rond verkeersveiligheid. Er is een benefietconcert geweest in Venlo, waarvoor ook de toenmalige Amsterdamse verkeerswethouder Egbert de Vries afreisde naar Limburg. Het opgehaalde geld is overhandigd aan de Vereniging Verkeersslachtoffers.

Er wordt een video van gemaakt waarin de gevolgen van snelheden in het verkeer worden gevisualiseerd. Het doel is aantonen wat het verschil is als je een paar kilometer per uur te hard rijdt. De ouders richten zich op jonge bestuurders, automobilisten, maar ook fietsers. Daarnaast wordt het geld gebruikt om slachtoffers en hun familie te informeren over waarmee ze te maken krijgen, zoals onderzoeken door politie en justitie die aansluitend aan een ongeval plaatsvinden.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden